Kuerz kritiséiert: The King is dead. Long live the king.
The King’s Speech (Hooper, **1/2)
Den George VI (Colin Firth) gëtt Kinnek, well säi Brudder ofdankt fir mat senger amerikanescher Frëndin liewen ze kënnen. A well dat net problematesch genuch ass, ass den neie Kinnek och nach en Tuddeler. A well dat nach ëmmer net problematesch genuch ass, geschitt dat Ganzt och nach an den 30er Joeren, also grad an där Zäit wou de Kinnek ufänke muss iwwer Radio Rieden ze halen, an dat während dem Krich och nach relativ oft. Dofir kritt den George en Sproochtherapeut aus Australien (Geoffrey Rush) zur Säit gestalt, fir dass en sech bessert.
Sou wäit, sou gutt. Mat där Geschicht kann een eigentlech e gudde Film maachen, deen sech iwwer soe mer quasi zwou Stonnen zitt. Eng interessant Prämiss, e bësse Krich, schéi Kostümer, schéin Décoren, etc. Et ass alles do wat ee brauch. Just leider ass dee Film esou schei, esou ongewollt iergendengem op d’Féiss ze trëppelen, dass en einfach extrem bluttaarm dohir kënnt. Vue dass iwwerhaapt keen sozialen Dialog agaang gëtt, muss een sech d’Signifikanz vun deem wat geschitt dobäi denken, wann een dat da brauch – a jo, dat brauch ech an dësem Fall. De Film gëtt sech net d’Méi fir der do ze hëllefen, mä erzielt der léiwer eng léif, plüscheg Geschicht driwwer wéi e Kinnek an säi Sproochtherapeut – no der zweete Kéier, dass en de Kinnek mate genannt huet, war et mer zevill – bescht Frënn ginn. Fir eng Kéier war et gutt, och dank dem exzellenten Colin Firth an der Energie vum Guy Pearce, mä e wonnerbare Film ass et net. Ech froe mech wat draus gi wier, wann en anere Regisseur/Auteur déi Geschicht hätt kënnen erzielen. D’Potential zu méi war do.
Somewhere (Coppola, ***1/2)
Streng geholl huet een am Trailer jo schon alles gesinn. Well de Film ganz einfach keng Handlung huet, näischt weider dra geschitt, de Personnage sech net verännert, an de Film net mol wierklech ufänkt, respektiv ophält. Vu Film zu Film schéngt d’Sofia Coppola méi op Handlungen ze päifen, well verglach heimat war Marie Antoinette Ulysses an Lost in Translation À la recherche du temps perdu. An awer huet de Film – deen, maache mer eis näischt vir, déi meeschte Leit der Dout langweileg fanne wäerten – eng extrem stëmmungsgelueden Ambiance, déi en ëmmer um Liewen hält. Ee vun de beschte Filmer vum Joer.
