Disclaimer: De Chris schätzt sozial Kontakter immens vill, zemols de Fede a schreift nëmme Kabes zur Belustegung vun der Gesellschaft. Äusserdem ass en doheem, well en e klenge Streber ass a voll Kraaft hu wëll fir muer säi French Culture Essay ze schreiwen.

#080 The Beatles – I am the Walrus
D’Beatles si wéi der mierkt zimmlech staark vertrueden. “I am the Walrus” ass vläicht net sou en héich ageschatent Lidd, mee ech fannen et einfach nëmme musikalesch an textlech brillant. (Net wéinst dem Oasis Cover.)

#079 Elliott Smith – Miss Misery
Mat dësem Lidd sinn ech op den Elliott Smith opmierksam ginn, wéi ech et fir d’éischt an den End Credits vu “Good Will Hunting” héiren hunn. Awer réicht no em puer Joer hunn ech mech wierklech fir den Elliott Smith ugefaang z’intresséiren, leider war en du schon dout. Hee war ee vun den interessantesten an talentéiertse Singer-Songwriter aller Zäiten, just ass e leider net op dëser Welt eens ginn. Säi Selbstmord (ech denken net, dass et ee war) ass einfach nëmmen e ganz trauregt Kapitel an der Musékgeschicht.

#078 Noir Désir – À ton étoile (Yann Tiersen Mix)
Vun engem traurege Kapitel zum néchsten. Dem Bertrand Cantat séng Geschicht dierft och bekannt sinn. Ofgesinn dovunner muss een awer soen, dass en rem eng Kéier en extrem talentéierte Muséker, ech géif eigentlech soen Poet ass. “À ton étoile” rappt een einfach mat, net souvill an der Originalversioun, mee dofir ëmsou méi am Yann Tiersen séngem Mix an an der Liveversioun op “Noir Désir En Public”.

#077 Bob Marley – Redemption Song
Ech sinn eigentlech kee grousse Fan vu Reggae a vum Bob Marley. Ech héiren et awer ëmmer rem, well mäi Brudder et gäer huet. “Redemption Song” ass sécherlech dat schéinste Lidd vum Bob Marley, an ech sinn réicht rem sou richteg drop opmierksam ginn, wéi de Youssou N’Dour, de Bono an de Bob Geldof d’Lidd zu Heiligendamm um Anti-G8 Concert gesongen hunn, deen ech op der ARD verfollegt hunn. Et war e sensationellen Optrëtt, deen awer net un d’Original rugereecht huet.

#076 Pet Shop Boys – West End Girls
Ech denken net mol dru mech heifir ze rechtfertegen. D’Pet Shop Boys si grousse Kino. Dat muss einfach sinn.

#075 Simon & Garfunkel – The Only Living Boy in New York
Ech weess net wéi oft ech den Album “Bridge Over Troubled Water” scho gelauschtert hunn, mee dat Lidd, wat  bei mir  de gréissten Androck hannerléisst, ass “The Only Living Boy in New York. Firwat? Wéinst dëser Zeil: Half of the time we’re gone, but we don’t know where. Wann déi net immens ass, da sinn ech wierklech mat méngem Latäin um Enn.

#074 The Beatles – Help!
Ah, do si se jo scho rem. Däerf ech et sou soen? “Help!” ass dat coolste Lidd vun de Beatles, et huet de meeschte Groove an keen anert Lidd geet sou ab wéi “Help!”… obwuel… et kommen der jo nach vläicht…

#073 The White Stripes – Fell in Love With a Girl
Acclaimedmusic.net no sinn d’White Stripes déi gréisste Band vun dësem Joerdausend. Wann déi Säit dat sou seet, dann ass dat och sou. An dofir op Plaz 73 hiert bescht Lidd, wat op eng grujheleg Aart a Weis vum Joss Stone verschandelt gouf. Kuckenswäert ass och de legendäre Lego-Video zum Lidd.

#072 Grandmaster Flash and Melle Mell – White Lines
Dubi dubi du bidu bass… White Lines, silver dreams of passion, going through my mind… Ehm pardon, ech hu mech matrappe geloss. Old School HipHop ass wonnerbar Musék, déi vill ze oft duerch hier heiteg Nofolger mat an den Dreck gezu gëtt. Éierlech lo, Grandmaster Flash hunn et net verdéngt, dass Leit wéinst Hampelmänner wéi dem halwen Euro behaapten HipHop wier schäiss.

#071 Steve Miller Band – The Joker
Gutt al Kiermesmusék. Op dëst Lidd sinn ech opmierksam ginn duerch déi saugutt däitsch Adaptatioun vu Fettes Brot, déi ech deemols rop a rof gelauschtert hunn. An da gëtt et natierlech och déi Simpsons-Episode an däer den Homer et séngt. An dass den Homer e gudde Muséksgoût huet ass gewousst.

#150 Belle & Sebastian – The State I Am In
Lëschtegen Zoufall, dass den éischte Bäitrag aus dem schéine Schottland mat der beschter schottescher Band ufänkt. A Gott, wat hunn d’Schotte Belle & Sebastian gäer, dat gleeft ee kaum. Mat Recht.

#149 Bloc Party – Banquet
D’Aart a Weis, wéi bei Bloc Party d’Gitaren géintenee spillen, gedriwwe vum pulséirende Bass an den upäitschenden Drums ass sensationell an a kengem Lidd fënnt een dat sou gutt, wéi a “Banquet”. Cause I’m on fire.

#148 The Jimi Hendrix Experience – All along the watchtower
Wat hunn ech mer dann deen Dag geduecht? Keng Aanung, mee schlecht ass et jo net.

#147 Oasis – Slide away
Aaaah, Oasis. “Slide away” geet oft ënner, wann d’Leit vun “Definitely Maybe” schwätzen, mee firwat? Den Intro ass brillant, an och de Rescht ass Oasis op allerhéchstem Niveau.

#146 Ryan Adams – Wonderwall
Uuh, vun de läschten dräi Lidder waren der zwee Coverversiounen. An dëst Lidd ass e Cover vun der eenzeger vun den 3 erwiente Gruppen, déi net gecovert huet. Oder sou ähnlech. D’Lidd ass sou gutt, dass den Noel dem Ryan Adams séng Versioun op Concerte léiwer spillt wéi séng eegen. Sou wäit géif ech dann awer net goen.

#145 Eminem feat. Dido – Stan
Do gëtt ee richteg nostalgesch. Dat interessant un deem Lidd awer ass, dass ech et gelauschtert hunn, wéi ech keen Englesch konnt a well et sou deskriptiv ass iwwer d’Joeren rausfonnt hunn, wat den Eminem an däer fierchterlech traureger Geschicht z’erzielen huet. Wier séng Musék haut nach op deem Niveau…

#144 Justice vs. Simian – We are your friends
You’ll never be alone again, well come on, come on, come on. An dat eng véirel Stonn laang. Da léiert een d’Liewen ze schätzen.

#143 Iggy Pop – Lust for Life
Manner wéinst dem Lidd, wat gutt ass, méi wéinst dem Intro vun “Trainspotting”, wat genial ass.

#142 The Buzzcocks – Ever fallen in love?
Dat Lidd hat ech scho rem anz vergiess, mee firwat eigentlech? Ass dach super. Schued, dass se keen zweet Lidd vun deem Kalber rausbruecht hunn.

#141 Kraftwerk – Das Model
Och wann ech “Autobahn” ganz vill gäer hunn, sou gesinn ech “Das Model” awer ëmmer als dat beschte Wierk vun deene verréckte Preisen un, déi d’Musék revolutionnéiert hunn.

#140 Kettcar – 48 Stunden
D’Lidd huet vill u Reiz verluer, zënter dass den Thorben mer gesot huet, dass et fir den Thees Uhlmann geschriwwen ass, mee besser fir en, wéi vun em geschriwwe, gell? Textlech ganz grousse Kino + dem Marcus Wiebusch séng immens Stëmm.

#139 Run DMC vs. Aerosmith – Walk this way
Wann ee Saache mecht, déi een net mësche soll, kënnt oft eppes Wonnerbares dobäi raus. Sou och bei dësem Beispill vu Crossover, deen den Jay-Z a Linkin Park ouni Erfolleg probéiert hunn, nozemaachen. Iwwerloosst dat neechste Kéier de Groussen.

#138 The Cure – Lullaby
Ech sinn e grousse Fan vun The Cure, wéi der vläicht wësst an dat “Lullaby” genannte Schauermärchen hei, ass besonneg interessant, opgrond vun der wéi e Schloflidd engem net aus dem Kapp wëllender Melodie.

#137 The Police – Every Breath You Take
Einfach nëmme legendär, a sou gutt, dass net mol de Puff daddy et verschandele konnt.

#136 The Arcade Fire – Neighbourhood #1 (Tunnels)
De Piano um Ufank, den Text, dem Win Butler séng Stëmm, déi sech ëmmer méi steigert, d’Zesummespill vun der beschter Band vum 21. Joerhonnert: alles dat steigert sech an dësem wonnerbare Lidd zu enger Sinfonie vu Gléck, déi ee seele bei Musék verspiert.

#135 Kate Bush – Running up that hill
Dat Lidd passt gutt zu ménger momentane Situatioun, well ech all Dag en Hiwwel ropgoe muss fir heem. Mee och an anere Liewenslagen, ass ëmmer op dat Lidd verlooss.

#134 Grandmaster Flash and the Furious Five – The Message
Allgemeng gëllt dat Lidd als dat éischt erfollegräicht HipHop-Lidd. Mee net just dowéinst, mee och wéinst dem wierklech immense musikalesche Wert, ass dat Lidd e Must fir all Top-Lëscht.

#133 The Arcade Fire – Intervention
Scho rem déi beschte Band vum neie Joerdausend. Déi pompös Uergel, agespillt an enger extra dofir gelountener Kiirch, begleet dem Win Butler säin Text iwwert de Krich perfekt, wéi e Militärmarsch.

#132 Oasis – Hello
Extrem ofwiesslungsräich war ech wuel wéi ech bei dësem Deel vun der Lëscht ukomm sinn. Egal “Hello” ass de genialen Opener vum beschten Album aller Zäiten. An Oasis kéinten och nach eng Kéier sou oft op der Lëscht optauchen, ouni dass e schlecht Lidd dobäi wier.

#131 The Beatles – All you need is love
An d’Beatles dierfen natierlech och a kengem vun de Segmenter feelen. Vun de Beatles kéinte 6 mol sou vil Lidder an der Lëscht sinn, an et wier nach keent dobäi wat qualitativ net mathale kéint.

#130 Simon & Garfunkel – The Boxer
Alleng wéinst dem Geräich, wat no all “Leilelei” kënnt hunn ech dat Lidd gäer. Dat “Psch” ass dat witzegste Geräich an der Musékgeschicht.

#129 U2 – Sunday Bloody Sunday
#128 U2 – Sweetest Thing
U2 gëtt oft onrecht gedon, wéi ech fannen. Oft gi se als Kommerz, oder soss iergendeppes kritiséiert, mee a méngen Aen ass dat Quatsch. Och wann hir nei Lidder Stadionrock sinn, a fir virun 100000 Leit gespillt ze ginn, geschriwwe sinn, mee hiert Material aus den 80er ass brillant.

#127 Nouvelle Vague – Love will tear us apart
E Cover vun Joy Division. Iwwerhaapt gouf et vill Covers an dësem Ofschnëtt. Mee wa se vun dëser Qualitéit sinn: bring it on.

#126 Sonic Youth – Teenage Riot
Den Ufank vum legendären “Daydream Nation” ass en ezellenten Ausdrock vu Kraaft, an naja… Riot. Schued, dass Sonic Youth, genee sou wéi d’Pixies, nie de Respekt kruten, deen Nirvana, déi hir Musék wëll bei deenen zwee Bands zesummegeklaut hunn, bis haut genéisst.

Nom Broch komme se.

#175 Red Hot Chili Peppers – Scar Tissue
Dat ass e Lidd aus ménger drëtteelster CD op déi ech houfreg sinn. “Californication” ass eng gutt CD, déi éischt wierklech gutt vun den Chili Peppers, an “Scar Tissue” ass e rouegt Lidd fir wann d’Wieder sou ass, wéi lo just: also gutt.

#174 Simon & Garfunkel – Scarborough Fair/Canticle
“The Graduate” ass bekanntlech ee vu ménge Lieblingsfilmer an dëst Lidd leeft öfters, wann de Benjamin ze Berkeley ass an dem Elaine fiirchterlech op de Su geet. Opgrond vun der wonnerschéiner Melodie gefällt d’Lidd mer besonneg gutt.

#173 Wir sind Helden – Soundso
Dëst Lidd aus dem neien Album vun den Helden huet et mer wierklech ugedon, zemols wéinst der Zeil “Soundso warst du schon immer/ Genau so nur kleiner.” Mee textlech a melodesch sinn d’Helden jo souwisou… Helden, ne.

#172 Badly Drawn Boy – How?
De Mann mat der Mutz séngt “How can I give you the answers you need when all I possess is a melody?” an ech denke mer schäiss op d’Äntwerten, méi wéi déi Melodie verlaangen ech jo guer net.

#171 Bruce Springsteen – Thunder Road
Et ass lo wierklech en Zoufall, dass ech dem Badly Drawn Boy säin Idol, de Bruce Springsteen direkt virun e gesat hunn. Mee “Thunder Road” ass einfach dat beschte Lidd vum Boss, an huet sech séng (bescheiden) 171. Plaz verdéngt.

#170 Pixies – Debaser
Den Optakt vun hirem legendären Album “Doolittle” ass wéi eng Explosioun. De Frank Black blärt jo souwisou scho vill, mee et ass einfach nëmmen nach cool, wann e permanent “Debaser” blärt. D’Lidd ass vum Buñuel séngem “Un chien andalou” inspiréiert, an de Kurt Cobain huet mol behaapt d’Bassline vun “Smell Like Teen Spirit” wier op “Debaser” opgebaut. Majo dann.

#169 The Ramones – Blitzkrieg Bop
Einfach nëmme bescheuerte Schäiss.

#168 Daft Punk – Around the World
Hunn ech scho mol erwähnt, dass ech Daft Punk cool fannen? Passend zum Lidd, muss natierlech den immensen, onverständlechen mee witzegen Videoerwähnt ginn.

#167 The Strokes – Hard to explain
An drësseg Joer ginn d’Strokes wahrscheinlech sou ugesinn, wéi hautesdags The Velvet Underground an Television. Dat heescht d’Leit zielen se als Klassiker, mee als déi grouss Vedetten vun hirer Zäit dierfen se net hirhalen. D’Liewen ass heinsdo ongerecht, vu dass déi aarm Kärelen hautesdags scho vu Leit wéi de Kaiser Chiefs an de Schied gestallt ginn.

#166 The Byrds – Mr. Tambourine Man
Anscheinend hunn d’Byrds sech um Ufank geweigert d’Lidd anzespillen, well se zevill Respekt virum Bob Dylan haten. Et wier schued gewiescht, well hir Versioun, déi e bësse méi poppeg ass, wéi dem Dylan säin Original ass aus der Rock/Popgeschicht net weg ze denken.

#165 Eagle Eye Cherry – Save Tonight
Wann ech virdrun bei den Chili Peppers sot, dass et den drëtteelsten Album ass, op deen ech houfreg sinn e kaf ze hunn, dann ass “Desireless” vum Eagle Eye Cherry den eelsten. D’CD ass net brillant, mee awer gutt, an déi zwee Hits “Save Tonight” a “Falling in love again” sinn prägend Lidder fir mech als 10jähregen gewiescht.

#164 Moby – Why does my heart feel so bad?
Firwat eigentlech?

#163 Smashing Pumpkins – Tonight, tonight
Ech sinn ze enttäuscht vum Concert fir lo eppes Positives ze schreiwen.

#162 Elliott Smith – Needle in the hay
D’Selbstmordszen aus “The Royal Tenenbaums” get mat dësem Lidd ënnerluecht an dat ass et wahrscheinlech, wat mer déi Szen speziell an de Film insgesamt sou an d’Gedächtnis gespillt huet. De Richie Tenenbaum, gespillt vum Luke Wilson, ass sou en zerbriechleche Personnage, wéi all Kompositioun vum Elliott Smith och an d’Zesummespill tëscht him sénger Musék an dem Wilson séngem Schauspill suergt fir d’quasi Epescht un dëser Szen.

#161 Beck – Loser
Dass ech eng Affinitéit fir de Beck besëtzen, hunn ech, denken ech, scho mol erwähnt. Mee leider erméiglecht en et engem net onbedéngt vill vu sénge Lidder a sou eng Lëscht anzebauen. Se sinn dach ze speziell. Ausser “Loser”, dat muss dran.

#160 Madonna – Like a prayer
Ech si säit ménger Kandheet e Fan vu sénger Musék, an ech schumme mech net dofir.

#159 Buddy Holly and The Crickets – Peggy Sue
E Lidd wat no him benannt as befënnt sech op Plaz 250. Ouni heen géife mer haut net vun de Beatles schwätzen. Déi hunn hiren animaleschen Numm neemlech gewielt an Uleenung un hirem Idol séng Crickets. De gudde Jong ass mat 22 gestuerwen, an hautesdags schwätzt all Mënsch vum Elvis. Sou spillt d’Liewen engem heinsdo.

#158 Black Sabbath – Paranoid
Den Ozzy Osbourne ass e fiirchterlechen Asi, ech wees. Mee dat Lidd ass awer gutt.

#157 Blondie – Heart of Glass
Ech ka kengem Mënsch et verdenken, deen d’80er als geschmacklost Joerzéngt bezeechent, mee Blondie hat dach eppes. Dat Lidd ass eng groussaarteg Popkompositioun, mee et kritt net de Respekt, deen et verdéngt.

#156 The White Stripes – Seven Nation Army
Dat beléiftste Lidd vun der gréisster Band vun dësem Joerdausend (wann een Acclaimedmusic.net gleewe kann). Ech hunn et och ganz gäer, an ech stéire mech och net drun, dass nodeem Italien Weltmeeschter ginn ass, et fir Fussballfans zum Kult ginn ass, d’Melodie vum Lidd ze grölen.

#155 Muse – New Born
Grandiost Geklimpers zum Ufank, deen Opbau deen zur Explosioun féiert, einfach nëmmen e Genoss. Wann ech dat Lidd mat 14 rop a rof gelauschtert hunn, huet sech mäi Konsum lo ageschränkt, mee genéisse kann ech et awer nach.

#154 The Rolling Stones – Ruby Tuesday
Ass et net e schéint Lidd? Dach, ass et. Ze bewonneren och am immense Film “Children of Men”.

#153 Ben E. King – Stand by me
Dat Lidd kennt all Schwäin. Mee wee kennt den Numm Ben E. King? Déi wéinegst denken ech. Mee d’Lidd ass immens, genee sou wéi de Film mam River Phoenix, deem d’Lidd säin Numm ginn huet.

#152 The Cardigans – I need some fine wine and you need to be nicer
Vum Titel hir läit d’Lidd op Plaz 1, mee och d’Musék vu ménge léiwe Cardigans aus dem beschauleche Schweden ass wonnerbar.

#151 The Beatles – Let it be
Wat mech do rem geridden huet, dat Lidd just op 151 ze setzen wees ech net. Wann ech méng Lëscht néchst Joer opraumen kënnt et ënnert déi éischt 50, djëft. ‘t ass e Klassiker an ech muss wuel einfach dogéint pöbelen, ech Asi. Mee ganz éierlech, déi meescht Lidder vun de Beatles gehéiren dohinn.

#225 Adriano Celentano – Azzurro
E bëssen internationale Flair soll méng Lëscht jo och hunn, an do trëfft et sech net schlecht, dass et den Adriano Celentano get. Well dat Lidd ass lëschteg, peppeg an ech kann et matsangen. Dat ass ëmmer gutt.

#224 Janis Joplin – Piece of my heart
E gudden, ale “Wunderbare Jahre”-Klassiker. Iergendwéi kann ech mech net vun däer Serie trennen, obwuel se scho laang net méi leeft. An och déi Musék verfollegt mech, obwuel ech se eigentlech nie lauschteren.

#223 The Avalanches – Since I Left You
Ech mengen, dee Video ass einfach e Klassiker, a wann d’Musék dozou schlecht wier, hätt ech en wuel nie bis zum Schluss gekuckt. Mee dat Lidd war effektiv mäi Lieblingslidd deemols (viru laanger, laanger Zäit).

#222 The Eagles – Hotel California
Ech kréien et net op d’Rei, wat all Mënsch mat deem Lidd huet. Ech fannen et jo och net schlecht, mee ass et wierklech sou grandios? Fir mech ass et duerchschnëttlechen 60s Rock, mee awer gutt genug fir a méng Lëscht.

#221 Yeah Yeah Yeahs – Maps
Dat Lidd huet eng magesch Wierkung op mech, et verzaubert mech all Kéiers. Et ass rem su e Lidd, wat een hypnotiséiert mat der Widderhuelung vu sénger Aussoo “They don’t love you like I love you”. Onvergiesslech, wéi ech am Pukkelpop mam Marie am Reen do stoung, Fritten z’iessen an der immenser Performance vun de Yeah Yeah Yeahs nogelauschtert hunn.

#220 Manic Street Preachers – If You Tolerate This Your Children Will Be Next
Iergendwéi sinn d’Manic Street Preachers um Kontinent net wierklech bekannt, oder? Dobäi sinn et op der Insel zimmlech grouss Stars, wann ech hir Verkafszuelen kucken. Dëst Lidd ass wahrscheinlech hiert bekanntst an och bescht. An e bësse Sozialkritik hu mer jo alleguerte gäer.

#219 The Beatles – Ticket to ride
Majo, ne. Et kommen der nach genug.

#218 The Streets – Fit but you know it
Ofgesinn dovunner, dass ech de Mike Skinner absolut genial fannen, séng Aussprooch nach méi, an d’Zeil “maybe even 9 and a half in four beers time” am allerbeschten, ass et virun allem de Film “Notes on a scandal”, dee mech dozou bewegt huet fir dëst Lidd an d’Lëscht opzehuelen. Erklärung: de 15jährege Jong mat deem d’Cate Blanchett grad geschlof huet, seet zu him: “You are really fit” an hatt äntwert: “but my gosh don’t I just know it”.

#217 M.I.A. – Galang
Fir e bëssen beim Grime ze bleiwen, gi mer da lo op d’M.I.A. iwwer. Déi jonk Joffer rappt mech mat séngen absolut éierlechen, komeschen Texter an der nach méi komescher Musék einfach vum Hocker. Dofir wënschen ech mer, dass et och vläicht mol an engem Radio gespillt géif ginn. Mee deen Dag fänke wahrscheinlech Fësch un ze fléien.

#216 The Cure – Close to me
Dat Lidd ass eigentlech sou banal, mee et huet sou en niedleche Charme. Eent vun den Highlights vun The Cure hierer net grad sou düsterer Phase.

#215 The Righteous Brothers – Unchained Melody
Ech soen nëmmen “Wunderbare Jahre” a soss näicht.

#214 The Strokes – Someday
Kaméidi aller éischter Klass. Ech sinn net méi grad sou e grousse Fan vun de Strokes wéi nach vrun e puer Joer, mee hey “Is this it” ass e grandiosen Album.

#213 Advanced Chemistry – Fremd im eigenen Land
Ech fannen d’Fantastische Vier zwar cool, mee Advanced Chemistry sinn awer d’Pappen vum däitschen HipHop.

#212 Green Day – Good riddance
Ech si kee Fan vu Green Day, mee dat Lidd ass einfach schéin, sou einfach wéi et ass.

#211 IAM – Dangereux
Aus dem beschten europäeschen HipHop-Album, deen et get, dat coolste Lidd, wat IAM ze bidden hunn. Freck, wat sinn ech op VIIe dorobber abgaang.

#210 Maxïmo Park – Apply some pressure
Säit Franz Ferdinand an The Libertines, menge jo all d’Musékjournalisten all nei britesch Band wier “the next big thing”. Wann ech also lo d’Aarbecht vun all den “next big things” ukucken, da stellen ech fest, dass Maxïmo Park, obschon ech um Ufank Zweifel hat, no hirem zweeten Album konfirméiert hunn, dass se déi bescht jonk britesch Band sinn (déi nach existéiert).

#209 Simon & Garfunkel – Bridge over troubled water
Ganz grousse Kino. Wa mer dat Zitat aus “Almost Famous” géif afalen, géif ech et lo schreiwen. Et war iergendeppes mat “poetry”.

#208 Johnny Cash – I Walk the Line
Ech war schon als Kand e Fan vum Johnny Cash, mee zemols de Film huet mer en rem méi no bruecht. An “I Walk the Line” ass e grandiost Lidd.

#207 Interpol – NYC
Interpol sinn an Amerika, wat Maxïmo Park a UK sinn: déi bescht vum neie Joerdausend. Dëst Lidd, benannt no hirer Heemechtstad, fënnt sech op hirem éischten Album an bestëcht duerch séng calm, mee awer iergendwéi sphäresch Ausstrahlung.

#206 The Troggs – Wild Thing
Eigentlech ass dat Lidd jo zimmlech prolleg, mee ech hat als Kand ëmmer de Film “Die Indianer von Cleveland” mam Charlie Sheen gäer, an dofir och d’Lidd.

#205 Cornershop – Brimful of Asha
Hach, eent vu méngen éischte Lidder op MTV. Ech vergiessen de Video nie, well e sou schéi faarweg ass.

#204 Freundeskreis – Mit dir
Am Benjamin v. Stuckrad-Barre séngem “Remix 2″ get et eng fiktiv Szen an däer d’Richterin Barbara Salesch mengen ech dat Lidd als “Geiles Lied” bezeechent (ech kucken et lo net no). Mee op jidfer Fall hat se recht. An et ass jo och schéin, dass bei den Opnahmen zum Lidd de Max Herre an d’Joy Denalane sech fonnt hunn.

#203 Bob Dylan – The Times they are a-changin’
De Bob ass mäin Idol, ech hunn e souguer am Premièresexamen zitéiert. Ech hätt och gäer säin Talent a séng Krauselen.

#202 Indochine – Trois nuits par semaine
Dat ass mäi vollen Eescht.  Mir gefällt dat Lidd saugutt, mee et wier awer wierklech ze penibel fir et nach méi wäit no vir an d’Lëscht ze setzen.

#201 Prince – Purple Rain
cf. #202

“Des armes et des poètes de service à la gâchette pour mettre le feu aux dernières cigarettes au bout d’un vers français… brillant comme une larme.”
Autor: Bertrand Cantat Léo Ferré

“The killer in me is the killer in you.”
Autor: Billy Corgan

“How does it feel to be without a home? Like a complete unknown? Like a rolling stone?”
Autor: Bob Dylan

“See, I’m going to buy a gun and start a war, if you can tell me something worth fighting for.”
Autor: Chris Martin

“It hurts to set you free, but you’ll never follow me, the end of laughter and soft lies, the end of nights we tried to die.”
Autor: Jim Morrison

“If I could start again a million miles away, I would keep myself, I would find a way.”
Autor: Trent Reznor

“Half of the time we’re gone, but we don’t know where.”
Autor: Paul Simon

“Est-ce que tout recommence, avons-nous perdu la raison, car j’ai vu le mal qui s’installe sans aucune morale.”
Autor: Martial Tricoche

“When I am king, you will be first against the wall with your opinion, which is no consequence at all.”
Autor: Thom Yorke

An déi zéngten Zeil dierft der dann ganz uewen noliesen.