Thom “Napoleon Dynamite” Yorke.

Den Harry Patch wor dee leschten Veteran aus dem éischten Weltkrich, deen am schéinen Alter vun 111 Joer virun engem gudde Mount verstuerwen ass. Dat ganzt wor ob der Insel en riesen Evenement, ma d’Briten hunn en nawell speziellt Verhältnis zum éischte Weltkrich.

Dat ass Pianocktail awer keng Meldung wäert, mir sinn keng Journalisten, mä virun allem eppes: Fanboys (d’Pianocktail Frauenbeauftragte huet mir grad matgedeelt, ech misst elo Fanboys and Fangirls soen). Fanboys/girls vu Filmer, awer och Fanboys/girls vu Musek, besonnesch vun Heulsusen wéi den Smiths, Damien Rice oder Radiohead. An eben genau leschter hunn elo e Lidd namens “Harry Patch” erausbruecht. Den Thom Yorke séngt/schmiert/säuselt e puer Zeilen aus engem 2005er Interview mat engem offensichtlech traumatiséiertem Harry Patch, a wann een et net wéisst, géing ee mengen, et wier effektiv en Radiohead Text. Dat ganzt kléngt wéi Radiohead ob hiren méi spéiden Alben, love it or hate it.

i am the only one that got through
the others died where ever they fell
it was an ambush
they came up from all sides
give your leaders each a gun and then let them fight it out themselves
i’ve seen devils coming up from the ground
i’ve seen hell upon this earth
the next will be chemical but they will never learn

All Sarkasmus ob der Säit fannen ech et en staarken Geste vun Radiohead an fannen d’Auswiel vun den Zitater vum Harry Patch, den och eng bewegend Biographie hat, entwaffnend. Kaafen kann een dat ganzt bei Radiohead fir een briteschen Pond dee gespend gëtt (Bono?) oder et kann een einfach hei ob Pianocktail de Clip kucken

Click here to view the embedded video.

D’Foto ass CC-Frai an weist e pickegen Drot aus dem éischten Weltkrich, den bis haut nach iergendwou a Schottland steet.

Mäin englesche Matbewunner, den John, séngersäits grousse Fan vu Radiohead huet mech op d’Lidd “Fog (Again)” opmierksam gema, en zwou Minute laangt wonnerschéint Stéck, wat als B-Side op der “Knives Out” Single war. Op Wikipedia hunn ech du rausfonnt, dass d’Lidd an däer Versioun wou ech et kennen op engem vun Arte organiséierten Akkustikconcert vum Thom Yorke an Jonny Greenwood opgeholl ginn ass. Dorobshin sinn ech op Youtube gaang an hu mer all d’Videoen vum Concert ugekuckt. A vu dass ech iech alleguer gäer hunn, kënnt der iech se all déi ech fonnt hunn hei lo ukucken.

I Might Be Wrong

Click here to view the embedded video.

There There (The Boney King of Nowhere)

Click here to view the embedded video.

Knives Out

Click here to view the embedded video.

Sail to the Moon (Brush the Cobwebs of the Sky)

Click here to view the embedded video.

I Will (No Man’s Land)

Click here to view the embedded video.

No Surprises

Click here to view the embedded video.

A Punch Up at a Wedding (No No No No No No No No)

Click here to view the embedded video.

Everything in its Right Place

Click here to view the embedded video.

Street Spirit (Fade Out)

Click here to view the embedded video.

Fog (Again)

Click here to view the embedded video.

Karma Police

Click here to view the embedded video.

#070 The Undertones – Teenage Kicks
Extrem ausgefeilten Text mat enger eleganter, komplizéierter, usprochsvoller Melodie. Alles dat bidden d’Undertones net. Mee einfach nëmmen eng gutt danzbar a matgrölbar Punknummer.

#069 Fugees – Fu-Gee-La
Déi Anekdot, dass d’Lauryn Hill mam Zach Braff an d’Schoul gaang ass, hunn ech scho mol bruecht. Also soen ech ganz einfach, dass d’Fugees et fäerdeg bruecht hunn mat wierklech just engem eenzegen Album zu der meeschtrespektéierter HipHop-Grupp vun den 90er ze ginn. Wou ech grad dovu schwätzen, kéint ech di CD och mol läuschtren.

#068 Pink Floyd – Shine On You Crazy Diamond
Dorobber huet mech op 3e de Pit bruecht, deen hei ëmmer matliest, mee nie kommentéiert. An de Pitti huet scho Recht, et ass immens. Wat soll een och soss soen?

#067 Coldplay – Yellow
Dat war ëmmer mäi Lieblingslidd vu Coldplay. Ob et et lo nach ass, verroden ech net, ëmmerhin komme jo na 66 Lidder. Mee dass ech e grousse fan vu Coldplay sinn a bleiwen ass wuel kee Geheimnis.

#066 Outkast – Hey Ya!
Ech denken, ech wäert an de Kommentarer wuel déi éischte Kéier héieren, dass iergendeen dat Lidd net gäer huet. Mee ech kenne keen, deen eppes dogéint huet. Ech hu souguer scho Metaller gesinn, déi dat Lidd matgesongen hunn. Sou gutt a beléift ass et.

#065 Queen – Bohemian Rhapsody
Nëmmen op Plaz 65?  Dat ass rem sou eng bescheuert Aktioun vu mir gewierscht. Dat Lidd gehéiert an d’Top 20, ech verbruetenen Aasch. Muss ech déi legendär Szen aus “Wayne’s world” zitéiren? Ech mengen net. Hale mer fest, ech hätt léiwer den Freddie Mercury géif haut nach iwwer Bühnen hopsen, wéi den nach all ze aktiven Mick Jagger.

#064 Beastie Boys – Intergalactic
Alt rem eng Kéier sou e Klassiker vun de Beastie Boys, deen e sensationelle Video huet. Robot-Dance gëtt iwwerhaapt ënnerschat.

#063 Radiohead – Exit Music (for a Film)
Den Thom Yorke huet deemols de Baz Luhrman gefrot, dass deen d’Lidd net op de Soundtrack vu “Romeo & Juliet” setze sollt. D’Lidd huet sou eng perséinlech Bedeitung fir hee gehat, dass en et just op engem Radiohead Album veröffentleche wollt. Dat gëtt mol gemunkelt. Dass et e faszinant Lidd ass, steet äusser Fro.

#062 The Beatles – Eleanor Rigby
Textlech gesinn, ass “Eleanor Rigby” wahrscheinlech dat beschten Lidd vun de Beatles. Eigentlech hätt ech dat och méi héich astufe sollen, well ech et wierklech léiwer hunn wéi sou  munch anert Lidd, wat nach kënnt. Mee et trëfft een eben eng Decisioun a wëll se dann net méi iwwert de Koup werfen. Egal, Plaz 62 ass jo schon zimmlech gutt.

#061 The Kinks – Lola
D’Claire, wat géigentiwwer vu mir wunnt. (Dat heescht hat wunnt am Zëmmer 3 an ech am Zëmmer 4.) ass e riesege Fan vun de Kinks. Ech fannen se och ganz gutt, “Lola” ass e Klassiker, dee batter vun der Coca Col-Reklamm verschandelt gouf. Ech haasse sou Reklammen…

#125 Pink Floyd – Wish You Were Here
Op dat Lidd sinn ech opmierksam ginn duerch d’Coverversioun vum Wyclef Jean, deen ech fréier mol gäer gelauschtert hunn. Verréckt, mee eppes gudds hat et jo awer. Mee och soss hätt ech deen absolute Klassiker wuel net verpasst.

#124 The La’s – There She Goes
Op dat Lidd sinn ech opmierksam ginn duerch d’Coverversioun vun Sixpence None the Richer, déi ech fréier mol gäer gelauschtert hunn. Verréckt, mee eppes guddes hat et jo awer. Mee och soss hätt ech deen absolute Klassiker wuel net verpasst.

#123 Coldplay – Green Eyes
De Géigendeel vu Radiohead hierem “Creep”, sou kënnt et mir mol vir. An dëser Versioun kritt en d’Joffer. Textlech um nämlechten Niveau, mee et feelt e bëssen u Selbstmatleed.

#122 Joy Division – Atmosphere
Schued, dass et Joy Division just dräi Joer gouf… “Atmosphere” ass immens wéinst deem, wat den Titel seet, der Atmosphär, déi d’Musék kreéiert. Einfach nëmme wonnerbar.

#121 Fugees – Killing Me Softly
Definitiv déi beschte Versioun vun dësem Lidd. An do wiere mer jo rem beim Wyclef Jean. PS: d’Lauryn Hill ass mam Zach Braff an d’Schoul gaang, a se waren déi beschte Frënn. Wat ech net alles weess…

#120 Manu Chao – Bongo Bong
Wat der Deiwel, nëmmen 120? Wat huet mech dann do geridden, dat Lidd ass dat coolste Lidd aller aller Zäiten, an de Manu Chao de coolste Fransous aller Zäiten… (naja…)

#119 Placebo – Every Me Every You
Jojo, all blöde Lëtzebuerger huet Placebo gäer, mee se si jo awer och verdammt gutt. An niewebäi kann ech da mol rem eng Kéier behaapten, dass ech na nie de Film “Cruel Intentions” mam Buffy Sarah Michelle Gellar gesinn hunn, an deem dëst Lidd virkënnt.

#118 Rage Against the Machine – Killing in the Name of
E bëssen Agressivitéit stécht jo och a ménger verkannte plüscheger Glücksbärchiséil. An besser ofbauen kann een déi mat kengem anere Lidd, äusser vläicht mat SoaD…

#117 The Mamas & The Papas – California Dreaming
Besser hätt ech dee Kontrast lo awer net kënnen hikréien… ech sinn einfach de Chef. An ech haassen déi fiirchterlech schappeg Technoversioune, déi vun all de schéine Klassiker gema ginn. Sidd kreativ, an denkt iech är Musék selwer aus, dir domm Säck amplaz Klassiker ze verschandelen! (Pardon fir d’Gebrëlls.)

#116 The Police – Message in a Bottle
Wat ech méi driwwer nodenken, wat mer d’80er besser gefalen. The Police si phänomenal gutt gewiescht, eppes anescht kann een net soen. Dat Lidd kënnt iwwregens säugutt, wann ee stacksat no der Fouer heemgefouert gëtt, all d’Fënstere vum Auto op sinn a jidderee matséngt.

#115 The Doors – Break on through
Bëssen The Doors muss och ëmmer sinn, obwuel ech net méi sou verléift a se sinn wéi nach op IIe.

#114 Elvis Presley – Jailhouse Rock
Et kann ee soe wat ee wëll, mee ouni de King hätte mer haut net déi Musékszen, wéi mer se hunn. A gutt Musék huet e jo och alt heinsdo gema. Dee Mann war schon extrem talentéiert.

#113 Muse – Time is running out
Hach, war dat schéin um Concert. Zënter dass ech “Absolution” fir d’éischte Kéier geläuschtert hunn war et mäi Lieblingslidd vu Muse an dat wäert sech kaum iergendwann änneren.

#112 The Billy Corgan Show Smashing Pumpkins – Disarm
Den Drecksak huet et net gespillt um Concert. If the killer in me erwëscht you.

#111 Tocotronic – Wir sind hier nicht in Seattle, Dirk
Und das ist auch gut so.

#110 The Beatles – Here Comes the Sun
Ech denken, dëst ass eent vun de meescht ënnerschatene Lidder vun de Beatles. Dobäi ass et dach wonnerschéin. Erënnert mech drun wéi méng Mamm mech mat hirem Cabrio an de Cactus fuere geloss huet, an ech haart Beatles geläuschtert hunn.

#109 Oasis – Supersonic
“Ich bin bereit, gib mir Korn und Sprite” ass d’Äntwert vun Tomte. Mee mir sinn net nëmme prett, mir fillen eis supersonic. Méng Léift zu där Band ass einfach onbeschreiflech grouss, wéi der vläicht mierkt.

#108 Massive Attack – Unfinished Sympathy
Kee Witz, just wéinst Massive Attack hunn ech mech zu Bristol un der Uni ugemellt. D’Säck hu mech net ugeholl, mee ech ech wollt jo souwisou op Glasgow (Belle & Sebastian!!).

#107 Depeche Mode – Enjoy the Silence
Nach méi onbeschreiwlech gutt 80er Mucke. ‘t ass schon ongerecht, wéi krass d’80er gehaasst ginn, éierlech lo. D’90er déi ware vill méi schro (ofgesi vun Oasis, Blur, Radiohead a sou…).

#106 Radiohead – Karma Police
Onvergiesslech war de Singalong vun dësem Lidd um Pukkelpop. 40’000 Leit, déi “I lost myself” sangen, einfach nëmmen Hingerhautstëmmung. An natierlech net ze vergiessen “Her Hitler hairdo is making me feel ill”. Ganz grousse Kino.

#105 The Libertines – Up the Bracket
De Pete Doherty zesumme mam Carl Barât war e musikalescht Duo mat souvill Kraaft, dass et mer am Häerz wéi deet drun ze denken, wat se hautesdags fir Musék man. Näicht géint d’Babyshambles, mee et feelt dach d’uerdnend Hand vum Barât a bei den Dirty Pretty Things feelt de chaoteschen Input vum Doherty.

#104 The Velvet Underground – Heroin
Aaaah, Drojhe si bah. Dat ass festgestallt, lo kann ech da jo soen, dass et kee Lidd gëtt, wat besser e visuellt Erliewnis duerstellt wéi dëst. Du läuschters d’Musék a gesäis dem Lou Reed séng Wierder virun der sech zu engem Bild zesummesetzen. Ganz ouni Drojhen ze huelen.

#103 Jerry Lee Lewis – Great Balls of Fire
Wat hunn ech mer da scho rem heibäi geduecht? D’Lidd ass jo gutt an alles, mee awer net um Niveau vun de Lidder, déi virdru komm sinn. Wat sinn ech dach e blöde Vull. (Iwwerhaapt gëtt an deem Artikel vill geflucht, fällt mer op.)

#102 Red Hot Chili Peppers – Californication
Ee vun den éischten Alben op deen ech haut nach stolz sinn e kaf ze hunn. De Video war deemols eppes kmplett neies, wonnerschéines, wéi ech seelen gesinn hat. Dat huet mech faszinéiert. A faszinéiert mech haut nach.

#101 Louise Attaque – J’t’ emmène au vent
Dat ultimativt Remhopps a Matsanglidd. Dat Lidd, wat all Lëtzebuerger gäer huet. DAT Lidd.

Also, ech hale mech nach zréck et ze läuschteren. Den Owend, 16.10.07, ab 21:00 CET (20:00 GWT) gëtt “In Rainbows vu Radiohead an dësem Post livegebloggt.

Wann eppes net funktionnéiert: Kommentarfunktioun benotzen, ech liesen déi sporadesch duerch. Haalt iech mat Kommentarer zum Geschriwwenen also w.e.g. bis zum Schluss zréck, well ech soss eventuell net méi 100 Pro nokommen.

In Rainbows

00:00 A knapp 5 Minute geet et lass. Ech sëtzen hei, viru méngem Macbook, a méngem “intelligence floats my boat” T-Shirt, mat enger Fläsch Waasser, a läuschtren “Hail to the Thief zur Astëmmung. Na 4 Minuten.

#01 15 Steps

00:05 Wat en Optakt, mir ginn direkt dran.
00:27 Getrommels, Beats, mam Thom sénger Stëmm. Sou wäit ganz okay.
00:41 Hei den Jonny ass o na dobäi a léisst eppes héiren. Ongewinnt roueg, mee bal schon ze positiv Téin vu Radiohead.
01:51 Rhthmuswiessel ugetäuscht, mee net vollzunn.
02:20 Uh, dat huet net gutt geklong, ekleg Stëmm schalen ze lossen.
02:30 An do ass de Rhythmuswiessel.
03:23 Kléngt lo no engem richtegen Radiohead-Lidd. einfa schéi komesch, a keng Aanung wat do geschitt. Mee de Pepp vum Ufank ass verflunn.

#02 Bodysnatchers

00:27 Dat knarzt. Fein.
00:45 I have no idea what I’m talking about. Gutt sou, mir gefällt et.
01:14 Wat ass dat da fir e Gegrommels?
01:37 Insgesamt rem komesch. Elektronesch, mee ouni d’Kraaft vun “Kid A” oder “Amnesiac” bis elo.
02:09 Rhythmuswiessel…
02:47 … bréngt o net vill méi…
03:09 … ah “There There” Drums a Gitaren, wou war déi Intensitéit virdrun? Top dat do.

#03 Nude

00:21 Rouegen Optakt, Sträicherkléng. Schéin.
00:48 Dem Thom séng Stëmm, wonnerbar.
01:19 Eng eenzel Gitar setzt an zu de spärleche Beats an dem Thom sénger dominanter Stëmm. Wonnerschéin, bis elo.
02:33 Do sinn d’Sträicher rem.
02:46 Liicht hiewt de Volume un…
03:09 an end an engem immens laang gezunnenen Toun vum Thom.
03:46 En Highlight, dat Lidd.

#04 Weird Fishes/Arpeggi

00:07 Wow, Postpunkdrums.
00:44 An eng liicht Gitar, kaum Elektronik. Bal wéi an de “Virgin Suicides”, déi Ambiance.
01:46 Et geet sou weider, absolut net langweileg. Dem Thom séng Stëmm gewënnt rem un Drénglechkeet.
02:26 Den Tempo gëtt erhéicht, dat do läuschtert sech säugutt.
03:04 éischte Klimax.
03:43 A lo gëtt et düster…
04:31 Iergendwéi verléiert sech lo alles, d’Lidd fällt auserneen, mee wuel ongewollt…

#05 All I Need

00:23 Rouegen Elektrooptakt.
00:34 Robotergeräicher am Hannergrond, kléngt no engem Super Nintendospill…
01:43 Bis elo war guer näicht geschitt, mee hei: e Glackespill. Top Geschir.
02:27 A lo ass et och rem fort.
02:48 Aaaah, Piano, fein kléngt dat.
02:57 An méi Drums braucht d’Land: richteg sou. Gutt gema.
03:26 An do ass och rem d’Glackespill… mee déi Minut kann net iwwert e schwaacht Lidd wegtäuschen.

#06 Faust Arp

00:27 “Road Tripping” vun den Chili Peppers?
00:59 Naja, bal. Ass jo awer e gutt Lidd. Ongewinnte Kläng vu Radiohead.
01:43 Bis elo alles konstant. Just d’Sträicher gi lo méi imposant. Kléngt ganz anstänneg.

#07 Reckoner

00:36 Dat do ass e ganz anstännege Beat.
00:57 An do ass och den Thom.
01:19 Wéi am Kanon setzen d’Instrumenter an, wierklech schéinen Effort.
02:23 Nodeem sech dat alles schéi gesteigert huet, kënnt hei den obligatoreschen radioheadesquen Rhythmuswiessel.
02:54 Déi Sträicher sinn zevill.
03:07 Nee, awer net.
03:19 Yes, déi Rëselen, oder wat et ass (Computer wuel), komme lo genee richteg… dat nennen ech Kompositioun.
04:36 Musék gëtt säit den 90er net méi ausgeblend, dat maache just na Traditionaliste wéi Tocotronic a Radiohead, ech haassen et… mee d’Bands si gutt.

#08 House of Cards

00:38 Vill kann een dozou net soen. Zimmlech fad.
01:00 “I don’t wanna be your friend. I just wanna be your lover.” *houscht*
01:34 Dat do gëtt net besser. Beschreiwe kann een et net.
02:37 Nach ëmmer nämlechten Tempo, nämlechte langweilegen, onspiréierte Sound, just heinsdo Zuggeräicher oder sou am Hannergrond…
03:45 Lo huet sech eppes geännert, an zwar ass dat, wat ech fir Zuggeräicher gehal hunn méi haart ginn. Et ware keng, mee lo kléngt et besser, well se vun dem nulle Rhythmus oflenken. An dee wiesselt ganz ontypesch net…

#09 Jigsaw Falling Into Place

00:12 Ah, dat kléngt jo mol no eppes. Tiptop, eng Gitar.
00:26 An Drums, e méi séiere Rhythmus. Ganz fein Leeschtung, momentan.
01:00 Oh hei, den Thom, mol net ganz héich, kléngt iwwerzeegend. Staarkt Stéck momentan.
01:44 Dat do ass Radiohead no méngem Gout.
02:20 Souerstëmm. Méi dovun, ma virun.
03:13 Dëst Lidd weist Radiohead an Héichform. Live sécherlech en extremt Erliewnis, well net ze däischter an energiegelueden. An méi traditionell Téin. I like.

#10 Videotape

00:06 Piano, schéi, knapp Melodie.
00:20 Den Thom, balladesk Téin? Ech gleewen et kaum.
01:21 Schéin, a lo ganz lues d’Drums komme lossen. Sou ass et richteg. Wéi e Marsch kléngt et. Sensationell.
02:24 Dat do ass traureg, roueg, a sou schéin.
03:19 Staark, e bëssen, awer just ganz wéineg den Tempo unzéien. Dat ass richteg sou.
04:22 Féck, ass dat do gutt. Hal niemols op, Lidd!
04:32 Ohhhh….

Conclusioun: em puer Saachen hu mer net sou gutt gefall, mee hey et ass Radiohead, gitt mer 1 bis 2 Joer Zäit, a wann ech et dann na net gutt fannen, diskutéire mer nach eng Kéier iwwert mäi Goût am Allgemengen. Spontan Lieblingslidder: “Videotape”, “Nude” an “Jigsaw Falling into Place”.

Gutt Nuecht, a merci fir ärt Interesse.

“Des armes et des poètes de service à la gâchette pour mettre le feu aux dernières cigarettes au bout d’un vers français… brillant comme une larme.”
Autor: Bertrand Cantat Léo Ferré

“The killer in me is the killer in you.”
Autor: Billy Corgan

“How does it feel to be without a home? Like a complete unknown? Like a rolling stone?”
Autor: Bob Dylan

“See, I’m going to buy a gun and start a war, if you can tell me something worth fighting for.”
Autor: Chris Martin

“It hurts to set you free, but you’ll never follow me, the end of laughter and soft lies, the end of nights we tried to die.”
Autor: Jim Morrison

“If I could start again a million miles away, I would keep myself, I would find a way.”
Autor: Trent Reznor

“Half of the time we’re gone, but we don’t know where.”
Autor: Paul Simon

“Est-ce que tout recommence, avons-nous perdu la raison, car j’ai vu le mal qui s’installe sans aucune morale.”
Autor: Martial Tricoche

“When I am king, you will be first against the wall with your opinion, which is no consequence at all.”
Autor: Thom Yorke

An déi zéngten Zeil dierft der dann ganz uewen noliesen.