#090 R.E.M. – Losing My Religion
Et gi souvill gutt Lidder vun R.E.M., mee iergendwéi hunn der net vill et a méng Lëscht gepackt. Egal, ech stellen einfach ee fir allemol fest, dass et eng vun de beschte Bands aller Zäiten ass. “Losing My Religion” ass also souzesoen just exemplaresch fir e ganzt Wierk ze gesinn.

#089 Sufjan Stevens – Chicago
De Sufjan Stevens huet no séngem Album “Michigan” aus Witz behaapt all Joer en Album iwwert en aneren amerikanesche Staat rauszebréngen, bis dass en se alleguer duerchhätt. Dat Joer drop ass “Illinois” rauskomm an op deem war dat absolut bezaubernd “Chicago” ze fannen, an dat een sech direkt verléift. Wuelfilllidder mat Gefill a grousser Melodie léise bei mir eng Zort pavlovsche Reflex vu Sympathie aus.

#088 Nine Inch Nails – Hurt
an Johnny Cash – Hurt
Den Trent Reznor, Sänger vun Nine Inch Nails, sot nodeem en dem Johnny Cash séng Versioun vum Lidd héiren huet, dass d’Lidd net méi him gehéire géif, mee dem Cash säint wier. Sou wäit géif ech net goen, mee ech ka mech net decidéiren, wéieent ech besser fannen. D’Zerbriechlechkeet vum ale Mann, oder dach d’klaustrophobesch Verzweiflung vun der Jugend? Ech iwwerlossen iech et z’entscheeden.

#087 Jacques Brel – Amsterdam
Muss een dozou iergendeppes soen? Aus der schéiner Zäit, wéi an der Telé nach gefëmmt gouf.

#086 Echo & The Bunnymen – The Killing Moon
D’Ufankssequenz aus “Donnie Darko”, wéi den Donnie zu dësem Lidd op séngem Velo heem fiert ass scho bal legendär. Déi meescht Leit erënnere sech bal besser un dëst Lidd, wéi un dem Gary Jules säin “Mad World” am Zesummenhang mam Film. Mee lo mol éierlech, och ofsäits vum Film ass d’Lidd wonnerbar düster an dach iergendwéi liicht.

#085 The Beatles – Lucy in the Sky with Diamonds
An do si se alt rem. Dëst war deemols, wéi ech de Film “I Am Sam” gesinn hat mäin éischt Lieblingslidd vun de Beatles. Eng Schan eigentlech, wéi ech drop komm sinn. Mee d’Lidd bleift, opgrond vu sénger Melodie, séngem lëschtegen Text, deen ech mol ganz ouni Drojhebezuch ophuelen, einfach nëmmen e wonnerschéint Erliewnis.

#084 Oasis – Champagne Supernova
Eent vun de Lidder, wat den Thorben an ech zu Lloret am “St. Tropez” voll wéi d’Lächer gesong hunn. Schéin och wéi et am Benjamin von Stuckrad-Barre séngem Buch “Soloalbum” virum Noel séngem Wunnsëtz Supernova Heights vum Haaptpersonnage zesumme mat alkoholiséierten Englännerinne gesong gëtt, nodeem se alleguer den drëtten Oasis Album “Be Here Now” kaf hunn. ‘t ass eventuell dat hymneschste Lidd vun Oasis.

#083 Coldplay – In My Place
“A Rush of Blood to the Head” ass mäi léifsten Album, an “In My Place” ass e wahnsinneg gutt Lidd fir matzesangen, och beim Autofueren matzen an der Nuecht unzeroden, well ee sécher net aschléift. Néchst Joer kënnt eng nei CD vu Coldplay an dir kënnt drop wetten, dass ech mer se den éischten Dag besuergen.

#082 Yann Thiersen – Comptine d’un autre été: L’après-midi
“Le fabuleux destin d’Amélie Poulain” ass e fabuléise Film. D’Musék geet a geet engem net aus dem Kapp an zemols dëst Lidd schwirrt engem deeglaang am Kapp rem. ‘t ass herrlech. Déi Melodie, de Piano, a lo kënnt et: déi Melancholie. Herrlech.

#081 The Cure – A Forest
En düsteren Ofschloss fir dësen Artikel. Um Cheesy Pop an der QMU spillen se ëmmer “Friday I’m In Love”, woubäi “A Forest” dach vill méi cool ass, an ech och nach besser dorobber danze kéint. Mee hey, ech si schon zefridden, dass se iwwerhaapt The Cure spillen. Wou fënnt een dat da soss? Néirens. Äusser wann ech DJ wier, da géif awer béis “A Forest” gespillt ginn an net ze knapps.

#125 Pink Floyd – Wish You Were Here
Op dat Lidd sinn ech opmierksam ginn duerch d’Coverversioun vum Wyclef Jean, deen ech fréier mol gäer gelauschtert hunn. Verréckt, mee eppes gudds hat et jo awer. Mee och soss hätt ech deen absolute Klassiker wuel net verpasst.

#124 The La’s – There She Goes
Op dat Lidd sinn ech opmierksam ginn duerch d’Coverversioun vun Sixpence None the Richer, déi ech fréier mol gäer gelauschtert hunn. Verréckt, mee eppes guddes hat et jo awer. Mee och soss hätt ech deen absolute Klassiker wuel net verpasst.

#123 Coldplay – Green Eyes
De Géigendeel vu Radiohead hierem “Creep”, sou kënnt et mir mol vir. An dëser Versioun kritt en d’Joffer. Textlech um nämlechten Niveau, mee et feelt e bëssen u Selbstmatleed.

#122 Joy Division – Atmosphere
Schued, dass et Joy Division just dräi Joer gouf… “Atmosphere” ass immens wéinst deem, wat den Titel seet, der Atmosphär, déi d’Musék kreéiert. Einfach nëmme wonnerbar.

#121 Fugees – Killing Me Softly
Definitiv déi beschte Versioun vun dësem Lidd. An do wiere mer jo rem beim Wyclef Jean. PS: d’Lauryn Hill ass mam Zach Braff an d’Schoul gaang, a se waren déi beschte Frënn. Wat ech net alles weess…

#120 Manu Chao – Bongo Bong
Wat der Deiwel, nëmmen 120? Wat huet mech dann do geridden, dat Lidd ass dat coolste Lidd aller aller Zäiten, an de Manu Chao de coolste Fransous aller Zäiten… (naja…)

#119 Placebo – Every Me Every You
Jojo, all blöde Lëtzebuerger huet Placebo gäer, mee se si jo awer och verdammt gutt. An niewebäi kann ech da mol rem eng Kéier behaapten, dass ech na nie de Film “Cruel Intentions” mam Buffy Sarah Michelle Gellar gesinn hunn, an deem dëst Lidd virkënnt.

#118 Rage Against the Machine – Killing in the Name of
E bëssen Agressivitéit stécht jo och a ménger verkannte plüscheger Glücksbärchiséil. An besser ofbauen kann een déi mat kengem anere Lidd, äusser vläicht mat SoaD…

#117 The Mamas & The Papas – California Dreaming
Besser hätt ech dee Kontrast lo awer net kënnen hikréien… ech sinn einfach de Chef. An ech haassen déi fiirchterlech schappeg Technoversioune, déi vun all de schéine Klassiker gema ginn. Sidd kreativ, an denkt iech är Musék selwer aus, dir domm Säck amplaz Klassiker ze verschandelen! (Pardon fir d’Gebrëlls.)

#116 The Police – Message in a Bottle
Wat ech méi driwwer nodenken, wat mer d’80er besser gefalen. The Police si phänomenal gutt gewiescht, eppes anescht kann een net soen. Dat Lidd kënnt iwwregens säugutt, wann ee stacksat no der Fouer heemgefouert gëtt, all d’Fënstere vum Auto op sinn a jidderee matséngt.

#115 The Doors – Break on through
Bëssen The Doors muss och ëmmer sinn, obwuel ech net méi sou verléift a se sinn wéi nach op IIe.

#114 Elvis Presley – Jailhouse Rock
Et kann ee soe wat ee wëll, mee ouni de King hätte mer haut net déi Musékszen, wéi mer se hunn. A gutt Musék huet e jo och alt heinsdo gema. Dee Mann war schon extrem talentéiert.

#113 Muse – Time is running out
Hach, war dat schéin um Concert. Zënter dass ech “Absolution” fir d’éischte Kéier geläuschtert hunn war et mäi Lieblingslidd vu Muse an dat wäert sech kaum iergendwann änneren.

#112 The Billy Corgan Show Smashing Pumpkins – Disarm
Den Drecksak huet et net gespillt um Concert. If the killer in me erwëscht you.

#111 Tocotronic – Wir sind hier nicht in Seattle, Dirk
Und das ist auch gut so.

#110 The Beatles – Here Comes the Sun
Ech denken, dëst ass eent vun de meescht ënnerschatene Lidder vun de Beatles. Dobäi ass et dach wonnerschéin. Erënnert mech drun wéi méng Mamm mech mat hirem Cabrio an de Cactus fuere geloss huet, an ech haart Beatles geläuschtert hunn.

#109 Oasis – Supersonic
“Ich bin bereit, gib mir Korn und Sprite” ass d’Äntwert vun Tomte. Mee mir sinn net nëmme prett, mir fillen eis supersonic. Méng Léift zu där Band ass einfach onbeschreiflech grouss, wéi der vläicht mierkt.

#108 Massive Attack – Unfinished Sympathy
Kee Witz, just wéinst Massive Attack hunn ech mech zu Bristol un der Uni ugemellt. D’Säck hu mech net ugeholl, mee ech ech wollt jo souwisou op Glasgow (Belle & Sebastian!!).

#107 Depeche Mode – Enjoy the Silence
Nach méi onbeschreiwlech gutt 80er Mucke. ‘t ass schon ongerecht, wéi krass d’80er gehaasst ginn, éierlech lo. D’90er déi ware vill méi schro (ofgesi vun Oasis, Blur, Radiohead a sou…).

#106 Radiohead – Karma Police
Onvergiesslech war de Singalong vun dësem Lidd um Pukkelpop. 40’000 Leit, déi “I lost myself” sangen, einfach nëmmen Hingerhautstëmmung. An natierlech net ze vergiessen “Her Hitler hairdo is making me feel ill”. Ganz grousse Kino.

#105 The Libertines – Up the Bracket
De Pete Doherty zesumme mam Carl Barât war e musikalescht Duo mat souvill Kraaft, dass et mer am Häerz wéi deet drun ze denken, wat se hautesdags fir Musék man. Näicht géint d’Babyshambles, mee et feelt dach d’uerdnend Hand vum Barât a bei den Dirty Pretty Things feelt de chaoteschen Input vum Doherty.

#104 The Velvet Underground – Heroin
Aaaah, Drojhe si bah. Dat ass festgestallt, lo kann ech da jo soen, dass et kee Lidd gëtt, wat besser e visuellt Erliewnis duerstellt wéi dëst. Du läuschters d’Musék a gesäis dem Lou Reed séng Wierder virun der sech zu engem Bild zesummesetzen. Ganz ouni Drojhen ze huelen.

#103 Jerry Lee Lewis – Great Balls of Fire
Wat hunn ech mer da scho rem heibäi geduecht? D’Lidd ass jo gutt an alles, mee awer net um Niveau vun de Lidder, déi virdru komm sinn. Wat sinn ech dach e blöde Vull. (Iwwerhaapt gëtt an deem Artikel vill geflucht, fällt mer op.)

#102 Red Hot Chili Peppers – Californication
Ee vun den éischten Alben op deen ech haut nach stolz sinn e kaf ze hunn. De Video war deemols eppes kmplett neies, wonnerschéines, wéi ech seelen gesinn hat. Dat huet mech faszinéiert. A faszinéiert mech haut nach.

#101 Louise Attaque – J’t’ emmène au vent
Dat ultimativt Remhopps a Matsanglidd. Dat Lidd, wat all Lëtzebuerger gäer huet. DAT Lidd.

#150 Belle & Sebastian – The State I Am In
Lëschtegen Zoufall, dass den éischte Bäitrag aus dem schéine Schottland mat der beschter schottescher Band ufänkt. A Gott, wat hunn d’Schotte Belle & Sebastian gäer, dat gleeft ee kaum. Mat Recht.

#149 Bloc Party – Banquet
D’Aart a Weis, wéi bei Bloc Party d’Gitaren géintenee spillen, gedriwwe vum pulséirende Bass an den upäitschenden Drums ass sensationell an a kengem Lidd fënnt een dat sou gutt, wéi a “Banquet”. Cause I’m on fire.

#148 The Jimi Hendrix Experience – All along the watchtower
Wat hunn ech mer dann deen Dag geduecht? Keng Aanung, mee schlecht ass et jo net.

#147 Oasis – Slide away
Aaaah, Oasis. “Slide away” geet oft ënner, wann d’Leit vun “Definitely Maybe” schwätzen, mee firwat? Den Intro ass brillant, an och de Rescht ass Oasis op allerhéchstem Niveau.

#146 Ryan Adams – Wonderwall
Uuh, vun de läschten dräi Lidder waren der zwee Coverversiounen. An dëst Lidd ass e Cover vun der eenzeger vun den 3 erwiente Gruppen, déi net gecovert huet. Oder sou ähnlech. D’Lidd ass sou gutt, dass den Noel dem Ryan Adams séng Versioun op Concerte léiwer spillt wéi séng eegen. Sou wäit géif ech dann awer net goen.

#145 Eminem feat. Dido – Stan
Do gëtt ee richteg nostalgesch. Dat interessant un deem Lidd awer ass, dass ech et gelauschtert hunn, wéi ech keen Englesch konnt a well et sou deskriptiv ass iwwer d’Joeren rausfonnt hunn, wat den Eminem an däer fierchterlech traureger Geschicht z’erzielen huet. Wier séng Musék haut nach op deem Niveau…

#144 Justice vs. Simian – We are your friends
You’ll never be alone again, well come on, come on, come on. An dat eng véirel Stonn laang. Da léiert een d’Liewen ze schätzen.

#143 Iggy Pop – Lust for Life
Manner wéinst dem Lidd, wat gutt ass, méi wéinst dem Intro vun “Trainspotting”, wat genial ass.

#142 The Buzzcocks – Ever fallen in love?
Dat Lidd hat ech scho rem anz vergiess, mee firwat eigentlech? Ass dach super. Schued, dass se keen zweet Lidd vun deem Kalber rausbruecht hunn.

#141 Kraftwerk – Das Model
Och wann ech “Autobahn” ganz vill gäer hunn, sou gesinn ech “Das Model” awer ëmmer als dat beschte Wierk vun deene verréckte Preisen un, déi d’Musék revolutionnéiert hunn.

#140 Kettcar – 48 Stunden
D’Lidd huet vill u Reiz verluer, zënter dass den Thorben mer gesot huet, dass et fir den Thees Uhlmann geschriwwen ass, mee besser fir en, wéi vun em geschriwwe, gell? Textlech ganz grousse Kino + dem Marcus Wiebusch séng immens Stëmm.

#139 Run DMC vs. Aerosmith – Walk this way
Wann ee Saache mecht, déi een net mësche soll, kënnt oft eppes Wonnerbares dobäi raus. Sou och bei dësem Beispill vu Crossover, deen den Jay-Z a Linkin Park ouni Erfolleg probéiert hunn, nozemaachen. Iwwerloosst dat neechste Kéier de Groussen.

#138 The Cure – Lullaby
Ech sinn e grousse Fan vun The Cure, wéi der vläicht wësst an dat “Lullaby” genannte Schauermärchen hei, ass besonneg interessant, opgrond vun der wéi e Schloflidd engem net aus dem Kapp wëllender Melodie.

#137 The Police – Every Breath You Take
Einfach nëmme legendär, a sou gutt, dass net mol de Puff daddy et verschandele konnt.

#136 The Arcade Fire – Neighbourhood #1 (Tunnels)
De Piano um Ufank, den Text, dem Win Butler séng Stëmm, déi sech ëmmer méi steigert, d’Zesummespill vun der beschter Band vum 21. Joerhonnert: alles dat steigert sech an dësem wonnerbare Lidd zu enger Sinfonie vu Gléck, déi ee seele bei Musék verspiert.

#135 Kate Bush – Running up that hill
Dat Lidd passt gutt zu ménger momentane Situatioun, well ech all Dag en Hiwwel ropgoe muss fir heem. Mee och an anere Liewenslagen, ass ëmmer op dat Lidd verlooss.

#134 Grandmaster Flash and the Furious Five – The Message
Allgemeng gëllt dat Lidd als dat éischt erfollegräicht HipHop-Lidd. Mee net just dowéinst, mee och wéinst dem wierklech immense musikalesche Wert, ass dat Lidd e Must fir all Top-Lëscht.

#133 The Arcade Fire – Intervention
Scho rem déi beschte Band vum neie Joerdausend. Déi pompös Uergel, agespillt an enger extra dofir gelountener Kiirch, begleet dem Win Butler säin Text iwwert de Krich perfekt, wéi e Militärmarsch.

#132 Oasis – Hello
Extrem ofwiesslungsräich war ech wuel wéi ech bei dësem Deel vun der Lëscht ukomm sinn. Egal “Hello” ass de genialen Opener vum beschten Album aller Zäiten. An Oasis kéinten och nach eng Kéier sou oft op der Lëscht optauchen, ouni dass e schlecht Lidd dobäi wier.

#131 The Beatles – All you need is love
An d’Beatles dierfen natierlech och a kengem vun de Segmenter feelen. Vun de Beatles kéinte 6 mol sou vil Lidder an der Lëscht sinn, an et wier nach keent dobäi wat qualitativ net mathale kéint.

#130 Simon & Garfunkel – The Boxer
Alleng wéinst dem Geräich, wat no all “Leilelei” kënnt hunn ech dat Lidd gäer. Dat “Psch” ass dat witzegste Geräich an der Musékgeschicht.

#129 U2 – Sunday Bloody Sunday
#128 U2 – Sweetest Thing
U2 gëtt oft onrecht gedon, wéi ech fannen. Oft gi se als Kommerz, oder soss iergendeppes kritiséiert, mee a méngen Aen ass dat Quatsch. Och wann hir nei Lidder Stadionrock sinn, a fir virun 100000 Leit gespillt ze ginn, geschriwwe sinn, mee hiert Material aus den 80er ass brillant.

#127 Nouvelle Vague – Love will tear us apart
E Cover vun Joy Division. Iwwerhaapt gouf et vill Covers an dësem Ofschnëtt. Mee wa se vun dëser Qualitéit sinn: bring it on.

#126 Sonic Youth – Teenage Riot
Den Ufank vum legendären “Daydream Nation” ass en ezellenten Ausdrock vu Kraaft, an naja… Riot. Schued, dass Sonic Youth, genee sou wéi d’Pixies, nie de Respekt kruten, deen Nirvana, déi hir Musék wëll bei deenen zwee Bands zesummegeklaut hunn, bis haut genéisst.

(A just sou niewebäi: all déi, déi “Hot Fuzz” net an de Kino kucke waren, hunn déi beschte Komödie vum läschte Joerzéngt verpasst.)

#200 Daft Punk – Harder Better Faster Stronger
Mat der Meenung, dass Daft Punk dat beschten franséischt Elektronikduo ass (obwuel Justice op engem saugudde Wee sinn), stinn ech am Blogklumpen wahrscheinlech ganz alleng do. Mee domat kann ech liewen. Als Uspilltipp: dem Kanye West séng nei Single “Stronger” samplet dëse wonnerbaren elektroneschen Ergoss.

#199 The Beatles – Hey Jude
E bëssen onkonventionell ass et schon, dat wuel bekannteste Lidd vun de Beatles sou wäit hannen ze placéiren, wann nach sou viller vun hinne kommen. Mee iergendwéi verstinn ech net, wat d’Leit mat “Hey Jude” hunn. Et ass jo immens, mee awer näicht verglach mat sou munch anerem Klassiker vun der gréisster Band, déi et je gouf.

#198 Oasis – D’You Know What I Mean?
Dat drëtt Lidd vun der coolster Band, déi et jemols gouf op der Lëscht, an et ass keen Enn a Siicht. Mee ëmmerhin ass dat heien dat längste vun hire Lidder, ze fannen op hierem Koks-Album “Be Here Now”. Wahrscheinlech ass “Be Here Now” souguer hiere beschten Album, just mierkt dat kee Mënsch, well en zevill no Koks kléngt. An niewebäi fënnt den Noel den Album och schäiss. Mee wann iergendeng Newcomerband dësen Album produzéiert hätt, géif et als Meeschterwierk bezeechent ginn.

#197 My Bloody Valentine – Only Shallow
De Problem vu My Bloody Valentine ass hieren numm, well déi genial Band opgrond dovunner oft fälschlecherweis an den Emo-Eck vu My Chemical Romance an Bullet for my Valentine gedréckt get. Do huet MBV awer näicht verluer, ëmmerhin ware si scho genial, wéi MyChem a Konsorten na net mol an d’Spillschoul gaang sinn. Ech droen also de Message vu MBV an d’Welt an verteidegen se géint des Uschëllegungen.

#196 The Clash – London Calling
The Clash si scho cool, an dann däerf natierlech “London Calling” an dëser Lëscht net feelen.

#195 Travis – Why Does It Always Rain On Me?
Kennt der de Video vun dësem Lidd? Ech ka mech nach drun erënneren, wéi ech e fir d’éischt op MTV gesinn hunn. Säit deem Dag sinn ech an Travis verléift. Den ultimativen Travis-Moment bis lo war awer, wéi de Fran Healy bei engem Liveoptrëtt bei MTV am wahrscheinlech 30 Grad waarme Studio en décke Wollplover an eng Mutz unhat, “Sing” gesong huet an plätschnaass vu Schweess war.

#194 Van Halen – Jump
Sou asozial, dass et scho rem gutt ass.

#193 Yann Tiersen – La valse d’Amélie
D’Iddi de Yann Tiersen an d’Lëscht ze setzen ass mer just komm, well den Thorben et och gemaach hat. An en hat recht, well d’Musék aus “Le fabuleux destin d’Amélie Poulain” ass sou brillant, dass se roueg däerf als Deel vun der Rock/Pop-Geschicht ugesi ginn.

#192 The Who – Won’t get fooled again
Fir mech als relativ grousse Fan vun “CSI: Miami” ass et ëmmer rem e gutt Gefill dëst Lidd ze héiren. Mee wat mech un der Série stéiert: firwat benotzen se ëmmer Täscheluuchten amplaz déi grouss Luucht unzeman?

#191 Portishead – Numb
Coolt Lidd, méi kann ech net soen. Ausser, dass den Albumcover vun “Dummy” grotteschlecht ass.

#190 The Doors – Riders on the Storm
The Doors heesche jo lo Riders on the Storm, sou wéi d’Lidd. Den Jim Morrison ass net méi den Jim Morrison, mee e jonken Jim Morrison Look-alike. Mee hir Musék ass nach ëmmer sou gutt wéi viru 40 Joer.

#189 Bob Marley – Sun is shining
An dësem Moment, wou ech dat tippen mécht se et tatsächlech mol eng Kéier.

#188 Coldplay – A Rush of Blood to the Head
Hach, dat Lidd huet sou en immensen Text a sou eng Melodramatik, dass ech all Kéiers dohi schmëlze kéint, wann ech et héieren. Am léifsten haart am Auto opdréien, an mat dem ganze Volumen vun der Stëmm (dee relativ bescheiden ass) iwwert dem Fueren matsangen.

#187 NWA – Express Yourself
Ech mengen, dat Lidd op iergendengem “Tony Hawk’s Pro Skateboarding” fir d’éischt héiren ze hunn. An ech mengen, souguer Leit, déi keen HipHop gäer hunn, mussen zouginn, dass et einfach nëmme Spaass mecht dat Lidd ze lauschtren.

#186 Run DMC – It’s Like That
Ouni Aerosmith. An zwee Klassiker vum HipHop aus den 80er direkt hannereneen. Ween och haut, wou leider schon ee vun den 3 Hären leider verstuerwen ass, net op e bësse Run DMC verzichte kann, dee ka jo op MTV déi fierchterlech gestallten an idiotesch Sendung “Run’s House” kucken.

#185 Justice – D.A.N.C.E.
Ech hunn einfach e Lidd rausgeheit fir Justice abauen ze kënnen, vu dass se jo nach ganz nei am Business sinn. Sou sinn ech eben, mee ech hat all Recht dozou, well déi zwee Fransousen sooooou (mat 5 o) genial sinn.

#184 Nancy Sinatra – These boots are made for walkin’
Extrem cool Sängerin, mat extrem coolem Papp, séngt en extrem coolt Lidd.

#183 Sonic Youth – Drunken Butterfly
Kaméidi op engem ganz héijhen Niveau. Ech freen mech fir se um Pukkelpop ze gesinn, wou se d’Marquee Stage zum Brennen bréngen wäerten.

#182 Sportfreunde Stiller – Ein Kompliment
Och wann hiere Sänger definitiv net sange kann: des Öfteren geschitt et him awer, dass en e genialen Text schreift. A wann dëst Lidd net den Inbegriff vun Teenagerléift ass, da get et keng méi. Den Text ass sou zockerséiss, an d’Melodie och ganz charmant.

#181 Patti Smith – Because the night
Scho rem ménger Mamm hier Musék. Dat schlëmmst drun ass, wéi se Smith ausschwätzt, neemlech ongeféier “Smiss”. Berk. Wann d’Musék net awer gutt wier, géif ech d’Patti Smith fir déi Aussprooch vu ménger Mamm haassen.

#180 Kante – Warmer Abend
Eng batter Enttäuschung fir den Thorben, dass d’Lidd nëmme sou wäit hannen ze fannen ass, mee bon et ass jo méng Lëscht. Textlech an musikalesch uerdentlech Aarbecht awer vun de Jongen.

#179 NTM – Laisse pas traîner ton fils
NTM war  méng Lieblingsgrupp. Op VIIe. Mee schlecht si se haut na net, zemols den immensen Text, vun dësem häerzzerräissende (wow, orthographesch interessant Wuert) Lidd. Alleng dofir géif ech nach emol mäin alen T-Shirt vun der Mark “2High” auspaken, déi dem Kool Shen gehéiert.

#178 Beastie Boys – Sabotage
De Video zum Lidd ass legendär a vill Leit vergiessen dobäi, dass d’Lidd zum Video e Meeschterwierk ass. Dat Remgebläerts, den dreiwende Rhythmus, deen engem richteg duerch d’Blutgeféisser fiert: et ass e Genoss.

#177 Blur – Coffee & TV
Nach e legendäre Video. Ween erënnert sech net un déi vermëssten Mëllechtuut, déi um Schluss an den Himmel flitt? Dat war den éischte Video op MTV, deen ech wierklech grandios fonnt hunn, och wann ech do virdrun scho gudder gesinn hat. Mee “Coffee & TV” ass eppes besonneges.

#176 Lou Reed – Perfect Day
De Klassiker aus “Trainspotting”. Och wann d’Jongen (Renton & Sickboy) dem Reed séng Solosaachen ufanks kritiséiren, “Perfect Day” ass awer e Lidd, opgrond vun deem een him verzeien misst.

#250 Weezer – Buddy Holly
Ech wollt de Buddy Holly gäer zweemol an der Lëscht hunn, mee mir ass kee Lidd vun em agefall, wat ech hätt kënnen huelen. Also duecht ech mer, huele mer alt déi gutt al Weezer, mat deenen hat ech ëmmer Freed an de Video zum Lidd ass och flott. E Klassiker quasi.

#249 Boney M – Ma Baker
Keng Lëscht ouni Boney M. Et ass wahrscheinlech eng vun den nullste Gruppen, déi et jemols gouf, mee trotzdem wen dorop net abgeht, huet e Briet am Aasch.

#248 Imogen Heap – Hide and seek
Wat dat Lidd a ménger Lëscht verluer huet, wees ech lo selwer net, mee ‘t schéngt awer dran ze sinn. Lo no 3 Lidder fänken ech scho rem un d’Lëscht schäiss ze fannen.

#247 Sex Pistols – Anarchy in the UK
Ech si kee Fan vun de Sex Pistols. Absolut net. Mee wann een eng Lëscht vun 250 Lidder mécht, kënnt ee schwéier laanscht se. A sou schlecht ass dat rëffegt Asilidd jo och rem net, gell?

#246 Oasis – She’s Electric
Ech wollt en Equiliber an d’Lëscht bréngen, dofir hunn ech ganz um Ufank direkt mol en Lidd vun Oasis bruecht. Op “She’s Electric” hunn ech zu Glasgow am “Guru” mam Marie stackbesoffe gedanzt, et war herrlech. Sou wéi d’Lidd, an Oasis generell.

#245 ABBA – Waterloo
Wann ech mer et sou iwwerleen, hätt ech dat Lidd och méi no vir kënne setzen. Ech fanne vun ABBA geet iergendwéi sou eppes faszinantes aus, wat ech selwer net wierklech novollzéie kann. Onvergiesslech zu dësem Lidd bleift awer ëmmer déi herrlech Szen bei de Simpsons, wou de Smithers dem Burns séng Kassett iwwerspillt huet.

#244 The Police – Roxanne
Ech géif gäer The Police live gesinn dëse Summer. De Sting alleng bréngt et net, mee zu drëtt ass et genial. “Roxanne” ass sou en typescht Lidd, wat all Mënsch iergendwéi ënnerschätzt, obwuel et dach fierchterlech cool ass.

#243 Ween – Buenas Tardes Amigo
Dat Lidd leeft a “Lammbock” an an “Herr Lehmann”. Dofir kennen ech et. Et besëtzt sou e gewësse Charme vun engem Lidd, wat eng richteg Geschicht erzielt, mat engem Monolog an deels schéi ruppeg verzerrt gespillte Gitaren. Genee mäi Goût.

#242 David Bowie – Changes
Ech si kee Bowie-Fan. Mee iergendee Lidd vun em muss jo awer dra sinn, also “Changes”, dat ass net schlecht.

#241 Absolute Beginner – Füchse
“Ein Fuchs muss tun, was ein Fuchs tun muss.” Recht hunn d’Hären Jan Delay, Denyo 77 a Samy Deluxe an dësem absolut geniale Lidd, mam (wann ech d’Wuert benotzen dierf) fetteste Bass, deen d’Mënschheet je héieren huet.

#240 Beyoncé – Crazy in Love
Lo wäerten déi éischt opgehal hunn ze liesen, mee ech fannen dat Lidd wierklech gutt. Et muss jo net ëmmer alles kulturell wertvoll an intelligent sinn. E bësse Mutschemusék kann dach och säi Charme hunn.

#239 Blur – Boys & Girls
Dass dat Lidd eppes huet, brauch ech jo wuel kengem ze soen. Wat et ass, wees och jiddereen. An zwar en hypnotesch zum Matsangen an -danzen zwéngende Refrain.

#238 King Crimson – In the Court of the Crimson King
Aus der Këscht: “Was Mutti gut fand.” Et huet awer eppes, nee?

#237 Television – Marquee Moon
Television si sou wéi hir Nofolger The Strokes. Extrem cool, mee op Dauer langweileg. Trotzdem besser wéi di meescht aner.

#236 The Beatles – She Loves You
Iergendwann muss et och mat der gréisster Band aller Zäite lassgoen. Et kënnt nach méi dovunner. Och empfielenswäert déi wonnerbar witzeg Iwwersetzung, déi hinnen de Camillo Felgen geschriwwen huet: “Sie liebt dich”.

#235 Smashing Pumpkins – Today
Un d’Groussaartegkeet vun deem Lidd sinn ech erënnert ginn, wéi ech déi éischt puer Akkorden vun hirem Optrëtt bei Rock am Ring um MTV gesinn hunn. Et war elektriséirend a grandios.

#234 The Roots – The Seed 2.0
Dat Lidd huet en onwahrscheinleche Groove (all déi gutt Wierder hunn ech well benotzt, da gräife mer lo zu der zweeter Klass). Et lued einfach, vum ?uestlove gedriwwen zum Kappnicken an.

#233 Red Hot Chili Peppers – Under the Bridge
Ech hunn d’läscht rem dat grujhelegt Cover vun All Saints am Radio héieren, an et ass mer kal de Bockel rofgelaf. Wéi kann ee sou Klassiker einfach op déi Aart a Weis verschandelen.

#232 The Velvet Underground – I’m Waiting for the Man
De legendären Album mat der Banann vir drop, huet méi wi nëmme Banannen dran (dee Saz ass express sou null, ech wëll wëssen wéi et ass, wann ee fir d’Tageblatt schreift). De Lou Reed ass scho saucool.

#231 The Stone Roses – Your Star Will Shine
Wann ech de Gerüchter gleewen dierf, waren d’Stone Roses 1990 mol déi gréisste Band op der Welt. Dat hätt ech gäer erliewt, genee sou wéi den Ufank vun de Beatles a vun Oasis. Den Ufank vun den Arctic Monkeys ass en drëschene Fuerz dogéint. Dëst Lidd ass aus hirem zweeten a läschten Album “Second Coming” vun 1994. ‘t ass schued, dass net méi aus der groussaarteger Grupp ginn ass.

#230 Moby – Bodyrock
Wéi genial muss dat Lidd réicht op Ecstasy sinn?

#229 Oasis – Married with Children
Super Text vum Noel Gallagher, passend zu der roueger, quasi minimalistescher Musék. Et kënnt na souvill méi vun Oasis, dofir spueren ech méng Wierder nach.

#228 The Rolling Stones – Sympathy for the Devil
Heinsdo mécht den Titel vum Lidd och villes aus. Well wann ee liest “Sympathy for the Devil”, denkt ee schon, dat muss jo eppes sinn. Dass et herno eppes, mee net vill ass, ass dann och egal.

#227 Trio – Da Da Da
Dat Lidd gehéiert rem zu der Kategorie: sou schäiss, dass et scho rem gutt ass. Mir imponéiert nach ëmmer wéi hiren Drummer während dem Spillen en Apel iesse kann.

#226 Muse – Unintended
Mir ass dat Lidd nie wierklech opgefall, bis ech um Concert war. Éierlech gesot war ech wuel daf bis dohinner, oder einfach nëmmen e riesegen Idiot.

DAT ASS KRANK.

Dofir get de 15. Mee mäi PC weggespaart, fir dass ech net a Versuchung kommen, mech vum Léiren oflenken ze lossen (well och wann den Thorben, mer dat lo net gleeft: et ass guer net mol sou mann!).

Mee dofir wees ech awer lo folgendes:

1. Ech besëtzen anscheinend iwwer 180 Alben (kaf oder gebrannt). Livealben, Best Ofs, OSTs net matgezielt. Dat hätt ech net geduecht, well ech ëmmer der Meenung war, net souvill Musék ze hunn.
2. Méng fënnef Lieblingsalben (Bewertung 10/10) sinn Blur – 13; Coldplay – A Rush Of Blood The Head; My Bloody Valentine – Loveless; Oasis – [What's The Story] Morning Glory?; The Velvet Underground – The Velvet Underground.
3. Déi fënnef schlechtsten sinn: Maroon 5 – Songs about Jane; Nelly – Country Grammar; The Calling – Camino Palmero; Silbermond – Verschwende deine Zeit; Royce Da 5’9” – Rock City.
4. Vun den 12 Beck-Alben ass “Odelay” de beschten. Duerchschnëttlech ass en Album vum Beck sou gutt wéi zum Beispill “Winning Days” vun The Vines, oder “Menteur” vum Cali.
5. Ech neigen dozou Leit aus Matleed besser wegkommen ze lossen, wéi se et verdéngt hunn. Dat wousst ech awer och schon éischter.

1. Oasis huet an UK 22 Singles rausbruecht, 20 dovunner waren Top 10, an zënter hirer fënnefter Single “Whatever” war keng Single méi net ënnert den éischte 4 vun den Charts vertrueden.
2. Oasis hat 8 #1 Hits an UK. Paradox, dass hire gréissten Hit an den USA, den zäitglaich och hiert bekannteste Lidd ass, Wonderwall keen dovunner war.
3. Be here now ass déi sech am séiertste verkafent CD an der britescher Musékgeschicht, mat 423000 verkafenen Exemplarer, den éischten Dag.
4. Den Album, dee gutt 25 Minute méi laang ass, wéi hir reschtlech Alben am Duerchschnëtt, ass gréisstendeels ënnert groussen Alkohol- a Kokainafloss entstan. Dofir och de Bombastsound.
5. Op Fade-in Out, engem Lidd vun desem Album spillt den Johnny Depp Gitar. Den Noel Gallagher war ze voll fir selwer ze spillen.
6. De 5. Abrëll 1994 kënnt den NME mat dem éischten Interview mat Oasis raus an dem se behaapten, déi gréisste Band op der Welt ze ginn. Den nämlechten Dag hëllt de Kurt Cobain sech d’Liewen.
7. D’Buch Soloalbum vum Benjamin von Stuckrad-Barre handelt vun engem Oasis-Fan. All d’Kapitel sinn no Lidder vun hinne benannt.
8. Oasis hunn hiren ufänglechen Logo fir d’Alben Standing on the shoulders of giants an Heathen Chemistry emgeännert. Iwwerraschenderweis war no denen zwee “Flops” op Don’t believe the truth rem den ale Logo ze gesinn.
9. Den Noel Gallagher behaapt, dass en a séngem Liewen bei engem eenzege Lidd gekrasch huet. “Why does it always rain on me?” vun Travis.
10. Den Noel huet viru sénger Carrière als Rockstar eng Zäit Autoen ageparkt. Awer net laang, vu dass e Schlëssel Bekannschaft mam deemolegen Star vu Manchester United, Eric Cantona séngem Auto gema huet. D’Gallaghers si Fans vu Manchester City.
11. Dem Liam Gallagher sénge Jongen hire Muséksgot passt dem Papp guer net. Hir Lieblingsband: d’Gorillaz vu séngem Intimfeind Damon Albarn.

Dat hei ass den éischten Deel vun enger Serie, déi ech all Méindeg wëll iwwert iergendeppes rausbréngen. Firwat 11? Well et eng schéin Zuel ass.

Lecker a qualitativ saugutt Akkustikversiounen vun enger Rei Songs, ënnert anerem “Cast No Shadow”, “The Importance of Being Idle”, “Whatever”, “Don’t Look Back In Anger” an natierlech “Wonderwall” an der Ryan Adams-Versioun fannt der hei.
Gespillt gi se vum Noel Gallagher, vum Gem Archer a vum Terry Kirkbride, deen de Zak Starkey(dem Ringo Starr säi Bouf) am Line-up ersetzt, well deen mat kengem geréngeren wéi The Who op Tour ass.