Podcast: Filmer vum Joer 2010

One top ten list isn’t cool. You know what’s cool? Three top ten lists. Wéi virun enger Woch ugekënnegt hei dann elo den éischten – a wahrscheinlech leschte – Podcast, deen ech hei op Pianocktail publizéiere wäert. D’Céline vun La Poupée Russe an den Nic, laang verschollene Co-Blogger deelen nieft mir mat, wat déi beschte Filmer vum Joer 2010 sinn.

Mir schwätzen iwwer Schwulepornoen, driwwer vum Matt Damon den Aasch “gespankt” ze kréien, iwwer dem Céline seng Wënsch bestued ze ginn, a Waasser wat een a Brand stieche kann. Niewebäi nach d’sozial Grënn déi aus engem e Bankreiber maachen – mir ginn allem op de Grond. An net ze vergiessen iwwer déi Filmer déi d’Céline a mech kräische gedoen hunn!

Lauschtert iech et un. Et ass laang, mä hoffentlech dowäert.
A fir déi, déi ze liddereg sinn fir sech dat schéint Stéck unzelauschteren, nom Broch kënnt der iech d’Lëschten eng Kéier duerchliesen. Mä dat wier natierlech oncool.

D\’Pianocktail Filmer vum Joer 2010

Ech hunn sou eppes nach ni gemaach, dofir entschëllegt d’technesch Mängel. D’Highlight ass natierlech wéi een no bal enger Stonn meng Noperen am Hannergrond héiert, déi hir Party op de Balkon verluecht hunn. Geleeëntlech Tipp- a Skypegeräicher sinn och net wierklech professionell, ech weess. Mä bon.

Musek:
Trent Reznor an Atticus Ross – Hand Covers Bruise
Grizzly Bear – While You Wait for the Others

(more…)

Kuerz kritiséiert: Schwaarz Stonnen

127 Hours (Boyle, ***1/2)
Ee Kommentar zum Boyle sengem leschte Film Slumdog Millionaire an deem ech als pussy bezeechent gi sinn, huet eng ganz déif Plaz a mengem Häerzen. Ech hu mech deemools fierchterlech geiergert, well de Kommentator guer net verstan huet, wat mäi Problem vum Film war. Mä dës kuerz Kritik ass vläicht meng Renaissance a sengen Aen, well ech hunn et duerch d’Zeen an där den Aron Ralston – en immensen James Franco – sech säin Aarm ofschneid, gepackt, an mir gefällt de Film trotzdem. Sou eng pussy kann ech da jo wuel net sinn.

(more…)

Oscars Liveblog 2009

00:52 Red Carpet Show. D’Joffer op Sky schwätzt nëmme Brach. Den David Frost war fuerchtbar cool. Lo just huet eent gesot d’Angelina Jolie sollt gewannen – I don’t think so.

00:53 Schéine gudden Owend awer nach, d’Marisa Tomei gesäit … hach … aus.

00:56 “A Hi to anyone who’s mad enough to stay up and watch this!” D’Kate Winslet huet mir gewénkt!!

00:58 Am Internet kurséiert d’Gerücht, dass Waltz with Bashir géint de japanesche Film Departures den Oscar verléire kéint. Ech gleewen drun, dass Waltz gewënnt, mee vu dass ech ëmmer enttäuscht ginn, wier ech o net iwwerascht. Ech soe just Gomorra.

Frost/Nixon

01:07 Ech hu grad gelies, dass bis halwer all d’Teléssender mussen vum Red Carpet wegschalten. Dat ass okay, ech hu grad d’Natalie Portman an engem wonnerschéine rosa Rack gesinn. Dat geet mir duer.

01:12 D’Kate Winslet dréit en Yves Saint-Laurent Rack, falls et iergendeen interesséiert. Ah jo.

Milk

01:15 Ech froe mech grad firwat d’Heidi Klum bei d’Oscars dierf, an ech net. D’Liewen ass net fair. Wat huet d’Heidi Klum do verluer? D’Miley Cyrus hält jo och keng Ried bei der TED Konferenz.

01:21 Oh Merde, déi wäerten haut jo na ophalen iwwer d’Kleeder ze schwätzen. Ech gi mer eppes ze drénke sichen.

01:22 En Zesummeschnëtt iwwer britesch Oscargewënner, a wéiee Lidd leeft am Hannergrond? Natierlech “Viva la Vida” vu Coldplay. Dat Lidd a “Gobbledigook” sollte fir sou eppes verbuede ginn.

The Curious Case of Benjamin Button

01:32 An et geet lass! Wëllkomm zu den 81. Academy Awards! Vill Gléck Hugh Jackman, dass de dat gutt hikriss.

01:39 Coolsten Optakt ever! Standing Ovations.

01:44 Eng Montage iwwer Supporting Actresses. Meh. Dat ass e riesegeN Downer nom Jackman sengem Danz a Gesang, deen absolut brilliant war.

01:46 Oscar fir d’Niewenduerstellerin. Fënnef Presentatricen, déi mol de Präis gewonn hunn. Go Penélope.

01:49 Féck, wann se sou viru fueren, geet déi Show bis an d’Onendlechkeet weider. 20 Minuten a nach näicht iwwereescht. Déi fënnef Dammen schwätze jo ganz schéin, mee et hält net op.

01:50 The Oscar goes to… Penélope Cruz. Hatt seet dem Pedro Almodóvar merci. Sweet. :)

01:54 D’Screenplay Awards komme lo. Tina Fey a Steve Martin. “It has been said that to write means to live forever.” – “The man who said that is dead.”

01:58 Den Oscar fir Original Screenplay geet un Milk. Den Dustin Lance Black mat enger schéiner Prop 8 Kritik. Genial Ried.

02:01 Adapted Screenplay. Alles anescht wéi de Simon Beaufoy wier eng rieseg Iwweraschung.

02:03 Voilà. Slumdog Millionaire gewënnt alt rem e Präis. Ech son lo mol, dass et ee vun 7-9 den Owend ass.

02:05 D’Jennifer Aniston an den Jack Black presentéiren beschten animéierte Film.

02:08 Eng Montage iwwer animéierte Film a Waltz with Bashir kënnt net dra vir. Niewebäi ass et komesch, dass den Jack Black presentéiert, vu dass heen d’Haaptroll a Kung Fu Panda geschwat huet.

02:09 Wall-E huet gewonn. Let’s move on.

02:11 Animéierte Kuerzfilm. La maison en petits cubes. Ah tient. E Japaner huet de Film gema a säin Englesch ass net gutt.

Slumdog Millionaire

02:14 Okay, eng kuerz Paus, da kann ech jo mol soen, dass den Hugh Jackman immens ass bis well, d’Bühn gefällt mer ganz gutt an d’Präisser ware bis ewell wéi z’erwaarden.

02:16 Art Direction. Go Ben Button! D’Carrie Breadshaw (wéi heescht et scho méi?) an den James Bond iwwereeschen de Präis. D’Bühneshow ass sou cool.

02:18 Yes, yes, yes. Ben Button gewënnt de Präis an huet e wierklech, wierklech verdéngt.

02:19 Baussen gi grad Leit grölend laanscht. Se feiere wuel Ben Button. Lo kënnt Costume Design.

02:21 The Duchess gewënnt de Präis fir d’drëtte Kéier an de läschten dräi Joer. (Marie Antoinette an de Film, deen net genannt gëtt si jo wuel den nämlechte Film wéi desen.)

02:24 A sou séier geet et. Ben Button huet schon den Oscar fir Makeup gewonn. Yes.

02:25 Uuuuuh, déi zwee aus Twilight. *gaaaaaps*

02:26 Eng Montage iwwer Romance 2008. Rot mol wéieng Musék spillt! Genee: Coldplay. “Lovers in Japan”.

The Reader

02:30 Forgetting Sarah Marshall an Nick and Norah’s Infinite Playlist gehéiren zu de Romanze vum Joer a kommen an enger Montage bei den Oscars vir. Interessant.

02:32 Best Cinematography. Ben Stiller an Natalie Portman (hach). De Stiller mecht den Joaquin Phoenix no. Cool.

02:35 An d’Slumdog Wackelkamera gewënnt. Wéi Children of Men nominéiert war hu se nach d’Schéinheet vum Bild an net d’Innovatioun gewielt. Lo ass et anescht, an eigentlech net wierklech verdéngt. Schued. De Wally Pfister hätt et verdéngt gehat.

02:40 D’Jessica Biel schwätzt iwwer d’Sci-Tech Awards. Hatt ass ontalentéiert, mee schéin. Dofir duerft et déi iwwereeschen. Mee déi Idiote vu Sky weisen se net mol. Respektlos.

02:46 Ech verstinn dat lo grad net. Ech mengen, et ass dem Judd Apatow seng Comedy-Montage. Mee et ass komesch. Schlechten Empfang kënnt na dobäi.

02:47 Den James Franco, Seth Rogen an Janusz Kaminski iwwereeschen den Oscar fir beschte Kuerzfilm an et ass Spielzeugland.

02:49 De Regisseur vum Film ass aus Ostdäitschland an huet eng Glatz. Aha.

02:53 Empfang ass lo richteg fuerchtbar. An den Hugh Jackman sengt an danzt rem. Sou wéi ech et gäer hunn. Just dat Beyoncé do op der Bühn misst net sinn.

02:56 An d’High School Musical Kanner sinn och well do. Gott bewahr.

02:59 Sou villes ass anescht. Herno wäert souguer d’Queen Latifah d’Original Song Kategorie net presentéiren. Dat ass jo awer well eng Institutioun zënter opmannst 1953. An op Sky TV schwätzen se rem nëmme Schäiss.

03:02 Ech menge lo kritt den Heath Ledger säi Präis. Christoper Walken, Kevin Kline, Cuba Gooding Jr, Alan Arkin an Joel Gray iwwereeschen. Gëtt och Zäit, dass mol rem e Präis iwwereescht gëtt. Ech wëll an d’Bett.

03:08 Lange Rede, kurzer Sinn. Den Heath Ledger huet den Oscar fir déi beschte Performance vum Joer gewonn. Säin Joker ass eng Roll fir d’Geschichtsbicher. Meng Aen si ganz éierlech liicht wässreg. Sou e wonnerbart Talent huet eis verlooss. Ech hoffen, dass et a sengem klenge Matilda weiderlieft.

03:12 Beschten Documentaire. Déi Musék am hannergrond ass fuerchtbar schéin. Doduerch gi meng Tréinen net zréck. Man on Wire… boah, all Kéier s wann ech de Petit um Seel gesinn kënnt dat immenst Gefill rem rop. An de Werner Herzog ass dat Intelligentst wat et an der Filmwelt gëtt.

03:14 De Bill Maher presentéiert. Ech si sauer mat em, well en e Freideg net ganz fein iwwer d’Kate Winslet geschwat huet.

03:15 A gewonn huet Man on Wire. Kuckt en, Jongen a Meedercher! Dee Philippe Petit ass sou en arrogant coolen Typ.  A lo direkt Documentaire Kuerzfilm.

03:18 De Gewënner ass Smile Pinki. Muss deen dann iergendwou fannen. Ech wëll, dass méi Kuerzfilmer an de Kino kommen. Se sinn oft immens, a wann net, huet ee manner Zäit verluer, wéi wann een Changeling oder Defiance kuckt. Brrrrr.

03:21 Wann op Sky TV nach eng Kéier ee seet The Dark Knight wier dest Joer “slightly ignored” ginn, geheien ech mäi Macbook d’Fënster raus. 8 Nominéirungen, krëtjëft. “If Heath would have been nominated had he been among us, is to be debated.” Fuck off, a lies e Buch. Vu Film an Oscars, keng Anung.

03:23 Okay, de Stream ass hänke bliwwen. Panik setzt an.

03:25 An et geet rem. Eng Montage iwwer Actionfilmer. MTV Movie Awards oder Oscars? Ech wees et net méi.

03:26 Uh, uh, uh. De Will Smith.

03:27 Visual Effects. The Curious Case of Benjamin Button. Oh yeah, bescht Effekter aller Zäiten. Ech soe just. Fir déi, déi sech nach dovun iwwerzeege wëllen.

03:29 D’Soundkategorien si lo drun. The Dark Knight gewënnt Editing.

03:31 An d’Bild hänkt nees. Sound Mixing wier lo drun.

03:32 Slumdog Millionaire huet gewonn. Mir deet et haut nach wéi vun deem Kaméidi, deen am Film war. Ech verstinn net, wéi dee Film do konnt nominéiert ginn.

03:34 Beschte Schnëtt. Meng Lieblingskategorie nieft dem original Dréibuch.

03:35 Ech hu well op Auto-Complete emgeschalt, ëmmer wann ech Oscar Slumdog Millionaire aginn, schreift mäin neiste selwer geschriwwene WordPress Plugin direkt Slumdog Millionaire hannendrun. Dat mecht et fir mech wesentlech méi liicht.

03:39 Ech froe mech grad wéieng Kategorien nach ausstinn, vu dass Slumdog réicht véier gewonn huet. Regie, Film, wat nach?

03:40 Ze séier geschoss, lo fällt et mer nees an: d’Musékkategorien kommen nach, déi e gewënnt.

03:42 Den Jerry Lewis gewënnt den Humanitarian Award, deen ech bis haut net verstinn. A rot wéiee Lidd an sénger Montage leeft? Genee: “Viva la Vida”.

03:44 Et war awer léif vun hinnen, dass den Eddie Murphy de Präis iwwereeschen duerft. Hat en och mol en Oscar Slumdog Millionaire an der Hand.

03:48 D’Sky TV Leit si rem um sabbelen. Nëmme Schäiss. D’Beyoncé huet anscheinend just “Dreamgirls” gedréit bis well. Hey, wat ass mat “Austin Powers: Goldmember”?

03:51 Best Original Score. Dem Alexandre Desplat séng Aarbecht fir Button ass sou wonnerschéin. Genee sou Defiance vum James Newton Howard. Milk war immens. Wall-E bezaubernd. Slumdog Millionaire kléngt besser vum Orchester bei den Oscars wéi am Film.

03:53 A scho rem D’HSM Kanner. An d’Gréit huet den Alexandre Desplat “Alejandre” ausgeschwat. Domm Klont. Slumdog huet natierlech gewonn.

03:56 Best Original Song. D’M.I.A. trëtt net op. An den John Legend séngt “Down to Earth”.

03:58 Also ech menge mol, dass dat den John Legend war.

03:58 Firwat wees ech eigentlech wen den John Legend ass?

04:02 Oscar Slumdog Millionaire. Sensationell wéi deen Auto-complete funktionnéiert. An “Jai Ho”, dat schwächsten nominéiert Lidd huet gewonn. Den Dev Patel verbréngt séng Zäit iwwregens domadder de Mond net zouzekréien a bléckt permanent ronderem sech.

04:06 De Liam Neeson an d”Freida Pinto iwwereesche lo beschten auslännesche Film.

04:07 A wéi ganz um Ufank ugekënnegt huet Departures wierklech gewonn. Major fuck-up nennen ech dat do lo mol. Mee ech hunn de Film jo net gesinn. Dese Japaner ka grad sou wéineg Englesch wéi dee virdrun.

04:11 In Memoriam. An d’Queen Latifah séngt dozou.

04:15 Schéi gema, d’Kameraschwenks ware liicht hektesch. Mee wéi all Joer si rem vill grouss Leit vun eis gaang, déi bekannt Nimm, an déi, déi am Schied fir d’Schéinheet vum Film zoustänneg waren.

04:19 D’Reese Witherspoon iwwereescht geschwënn dem Danny Boyle den Oscar Slumdog Millionaire, deen dem David Fincher zousteet, ass wéi ëmmer witzeg, mee huet e Rack un, deen deen Numm net verdingt huet.

04.21 Oscar Slumdog Millionaire.

04.23 Séng Tigger Ried war immens. Déif a méngem Häerz fannen ech den Danny Boyle jo schon immens. Mee, David Fincher…

04:25 Bescht Schauspillerin. Ass et endlech um Kate? Oder gewënnt d’Meryl Streep säin drëtten? Oder iwwerascht d’Melissa Leo?

04:27 Sofia Loren, Shirley McLaine, Halle Berry, Nicole Kidman, Marion Cotillard presentéiren.

04:28 No beschte Schauspiller ginn ech iwwregens an d’Bett.

04:29 NOT.

04:32 KAAAAAAAATE! :)

04:36 Ried vum Owend. Subjektiv an objektiv. An et geet virun bei de beschte Schauspiller.

04:37 Robert de Niro, Ben Kingsley, Anthony Hopkins, Adrien Brody a Michael Douglas heeschen d’Presentateuren. Wat e Line-up.

04:43 Ech mengen deen Typ aus Twilight ass wierklech e Vampyr. An de Sean Penn gewënnt säin zweeten Oscar!

04:45 De Sean Penn ass witzeg an den Dustin Lance Black kräischt. Dat zweet ass net sou iwweraschend, dat éischt extrem. Wat ass dann hei lass?

04:53 An de Steven Spielberg iwwereescht Slumdog Millionaire lo hieren aachten Oscar. Keng Iwweraschung. Bis d’néchst Joer. Gutt Nuecht.

Hotel Chevalier

Et ass vill driwwer geschwat ginn, dass d’Natalie Portman sech entschloss hätt fir dëse Kuerzfilm vum Wes Anderson plakeg virun der Kamera ze weisen. All déi, déi dowéinst de Film kucke wëllen, muss ech enttäuschen: et gesäit een net méi wéi säin Hënneschten fir ongeféier zwee Mol fënnef Sekonnen. Op dat d’Suen wäert sinn, weess ech net.

De Film, deen virun dem Wes Anderson séngem neieste long métrage “The Darjeeling Limited” (Kritik dovunner kënnt méi spéit, muss de Film jo sacke loossen) ass séng Suen op jidfer Fall wäert. Et ass net vill, wat dra geschitt. Alles wat mer hunn, ass d’Renconter vun enger fréierer Koppel (Portman an Jason Schwartzman) an engem Paräiser Hotel, respektiv d’Virbereedung vum männleche Personnage dorobber. Dat ganzt ass witzeg, mee wéi beim Anderson üblech gläichzäiteg och batter traureg. Den eenzege wierklechen Dialog, dee mer kréien, deet eis laachen, mee gëtt eis awer den Abléck an eng onwahrscheinlech verletzte Séil, déi den ëmmer zimmlech driipsegen Schwartzman, mat de Ronn 10 Wierder, déi e vläicht schwätzt, méi wéi iwwerzeegend duerstellt.

Visuell ass de Wes Anderson séngem Stil trei bliwwen, a bitt e faarwefrout Bild, an deem näicht dem Zoufall iwwerlooss ass. Insgesamt erzielt de Film net vill. Mer wëssen net, wat virdru geschitt ass, mer wëssen net, wat kënnt (äusser natierlech et huet een “The Darjeeling Limited” virdru gesinn), mee et fillt een trotzdem mam Jason Schwartzman. An dat ass eng grouss Konscht a méngen Aen: dem Zuschauer an puer Minuten e Personnage no ze bréngen, an en sech als séngesgläichen firzestellen.

Kuerze Film, kuerz Kritik.

Bewertung: ***1/2 / ****

#22 Léon

Net nëmmen dass eng vu ménge Lieblingsschauspillerinnen säin éischten Optrëtt an dësem Film hat, mee och soss ass de Film kuckenswäert. Wann een dovun ofgesäit, dass beim Luc Besson plazeweis zevill de Luc Besson duerchkomm ass (z.B. beim Gary Oldman sénge bescheuerten Zuckungen oder de Rastaflic), muss ee son, dass mol eng Kéier ee vu sénge Filmer mer wierklech méi wéi zu just eemoleger, liichter Ënnerhalung gefall huet. De Léon ass wuel de liebenswierdegste Profikiller, deen dës Welt je erbléckt huet (nieft dem John Cusack an “Grosse Point Blank”) an d’Dialoger tëscht him an dem Mathilda sinn absolut iwwerzeegend.

Wann den Häer Besson méi Filmer an dësem Stil produzéire géif, géif ech och méi vun em halen.

#38 Garden State

Wéi ech gëscht an engem Kommentar beim Thierry indirekt ugedeit hat, d’Nummer 38: Garden State.

Den Andrew “Large” Largeman lieft zënter Joren weg vu sénger Famill a versicht bis ewell vergeblech an Hollywood Fouss ze faassen. Enges Dags geet den Telefon, a säi Papp informéiert en doriwwer, dass séng Mamm gestuerwen ass, wourop hin den Andrew zréck an de “Garden State” New Jersey flitt, an mat sénger Vergaangenheet a sech selwer konfrontéiert get.

Haut man ech dat mol anescht. Ech hu kee Bock e koherenten Text ze schreiwen, dofir notéiren ech a Stëchwierder all d’Grënn, déi mer afalen, firwat ech de Film genial fannen:

1. D’Schauspiller: Natalie Portman (mäi Liebling, nieft dem Scarlett), Zach Braff, Peter Sarsgaard, Ian Holm
2. Den Dréibuchauteur a Regisseur: Zach Braff (aus Scrubs)
3. D’Musék: Coldplay, The Shins, Zero 7, Frou Frou, Simon & Garfunkel, Cary Brothers, Iron & Wine, Remy Zero… -> beschte Soundtrack, deen et get
4. D’Biller: Large am Hiem virun der Tapéit, an der Bidden, am wäisse Bett, etc.
5. All déi (iwwerflësseg?) kleng Detailler: d’Krunnen um Flughafen, d’wäisst Zëmmer, etc.
6. Déi ganz Geschicht, mat dem ganze speziellen Humor.
7. “Maybe that’s all family really is. A group of people who miss the same imaginary place.”
8. D’Schlussszen: “So what do we do? What do we do?”
9. D’Homepage. Zemols d’Lidd vun Travis.
10. De ganze Rescht.

Okay, Versuch gescheitert mam Oplëschten, et geet net. Alles ass immens, Film ass groussarteg, häerzerwärmend, a wat net nach alles.Ech sinn houfreg, ee vun dene wéinege gewiescht ze sinn, déi de Film den éischte Weekend nach am Utopia gesinn ze hunn, bevir se en an den Utopolis verluecht hunn. Wierklech, ech fille mech privilegiéiert. Wat mer awer och nach gefällt ass d’Opschrëft op ménger DVD wou hannen wierklech dropsteet: “…unverhoffte Bekannschaft mit Sam (Natalie Portman – Unterwegs nach Cold Mountain).” Cold Mountain? Cold Mountain…