Reader Request: 25 grouss Filmer, déi jidderee gesinn hu sollt

Iwwert eise Pianocktail Wonschphone op Facebook huet eisen treien Pianocktailfrënd Joël well fir d’zweet no enger Lëscht vu Filmer gefrot, déi een onbedéngt gesinn hu muss. Eng Kanoniséirung vun där Zort gëtt bekanntlech allsäits bedriwwen: sief et d’Imdb Top 250, déi genial Aarbecht vun They Shoot Pictures, Don’t They? oder och dat allsäits beléiftent Buch 1001 Movies You Must See Before You Die.

Mat sou enger Kanoniséirung dinn ech mech allerdéngs schwiereg. Éischtens, denken ech net, dass et e Geheimrezept gëtt fir Leit, déi wëllen hire Filmhorizont erweideren, fir dat op iergendeng Aart a Weis séier hinzekréien an deem een eng 20-50 Filmer kuckt, an da bescheed wees. Zweetens fannen ech et ëmmer e bëssen umoossend anere virzeschreiwen, wat se kucke, liesen, läuschtre sollen. Goûte si verschidden, an ënnert ménge 25 Filmer, déi ech fir de Joël ausgewielt hunn, sinn der, déi munch aneren net op déi Plaz gesat hätt an et feelen der, déi wuel soss Leit onbedéngt jidderengem recommandéire géifen.

Natierlech ginn et méi Filmer, déi jidderee gesinn hu sollt, wéi déi 25, déi ech hei opzielen. Zum engen hunn ech allerdéngs opgrond vun der Schwieregkeet vum Thema decidéiert just ee Film pro Regisseur zouzelossen. Do geet Film einfach Hand an Hand mat ménger Astellung zur Literatur: probéier villes, a wat der gefällt, kanns de dech weider drop alossen. Kee wees op en den Emir Kusturica gutt fënnt, bevir en e gesinn huet – allerdéngs sollt jidderee probéiren säin Horizont z’erweideren. De 14. Hitchcock Film ass nach ëmmer technesch brillant, mee beaflosst déng Filmkompetenz net nei, wéi et  däin alleréischte Film vum Jane Campion mecht. Dofir jidderee soll a méngen Aen probéiren vast Kino ze kucken, wann en sech dofir interesséiert, an da rauspicken wat séng Pärele sinn. Mir zum Beispill gefällt den Akira Kurosawa wéineg, dofir orientéiren ech mech anescht. D’Meenung hunn ech mer awer als éischt gebild, bevir ech decidéiert hunn aneschters weider ze kucken.

An do komme mer bei dat Anert wat d’Leit am Kapp hale mussen: éischtens ginn et bei ménge Proposen hei nach ëmmer Grënn vu perséinlecher Preferenz am A ze behalen, zweetens hunn ech probéiert net an Nischen ze denken. Kloer, “Stand by Me” ass ee vu méngen absolute Lieblingsfilmer, mee muss jiddereen e gesinn hunn? Ech gleewe kaum – et steigert d’Filmverständnis manner, wéi déi 25 Filmer hei ënnendrënner et man.

A schlussendlech hunn ech nach decidéiert nëmme Filmer bis 1999 ze berücksichtegen, vu dass ech spéider am Joer nach méi en détail op d’Filmer vun desem Joerzéngt wëll zréckkucken.
(more…)

#11 Magnolia

3 vu 4 P.T. Anderson-Filmer an der Lëscht dran. Net schlecht, gell?

Et deet mer wierklech wéi, fir de Film net an d’Top 10 ze setzen. Ech wees neemlech wierklech net, ob ech je e Film gesinn hunn, deen op engem besseren Dréibuch baséiert. An “Magnolia” ginn eng ganz Rei verschidde Geschichte parallel a simultan gezielt am Géigesaz zum oft als Virbild genannten “Pulp Fiction”, deen eng eenzel Geschicht no der anerer entwéckelt, a bei deem d’Iwwerschneidungen net an engem weiderlafende Plot optauchen. Dat klappt perfekt.

Dozou kënnt d’Tagline “Strange things happen all the time”, d’Exodus 8:2 Referenzen, an déi onwahrscheinlech gutt Dialoger. Wann ee bedenkt, dass de P.T. Anderson dat Ganzt an nëmmen zwou Woche geschriwwen huet, get des Meeschterleeschtung nach méi opgewäert. Dovun ofgesinn, huet de gudde Mann de Film och nach selwer geschnidden, d’Poster designt, an den Trailer geschnidden.

Nach méi? Den Tom Cruise mat sénger beschter Leeschtung bis haut, den William H. Macy als sympathesche Loser, de Philip Seymour Hoffman an d’Juliane Moore wéi ëmmer brillant. D’Melora Walters bréngt ee vu ménge Lieblingsfilmzitater sou schéin an onverwiesselbar riwwer: “Now that I’ve met you, would you object to never seeing me again?” Den John C. Reilly, de Philip Baker Hall an nach vill weider iwwerzeegend Schauspiller maachen aus “Magnolia” och nach een vun de beschten Ensemble Casts, déi ech bis well erliewen duerft.

Nach e klengt Lidd vum Aimee Mann vun de Personnagen sangen lossen, eng jett Plastilinsfräschen verbrauchen, 200 Mol “Fuck” abauen an eng Ambulanz duerch d’Loft fléien dinn an zack huet een ee vun de beschte Filmer, déi et get.

Ech wëll, dass de P.T. Anderson nie en Oscar fir séng Regie kritt, fir dass en iergendwann an enger Rei mam Hitchkock, Kubrick a Scorsese (net méi laang) genannt get. A méngen Aen huet en dat verdéngt.