M.I.A. – Born Free

Virun ëm puer Wochen huet jo bekanntlech dem Lady Gaga säin neie Video grouss Welle geschloe gehat. Bon, verzeit mer, wann ech mer lo net d’Méi maachen rauszefannen wéi dat Lidd geheescht huet, well ech weess wierklech net, wat mech u Lidd oder Video huet sollen begeeschteren.

Dofir hoffen ech da lo, dass ech aus mengem geeky Eck kann eng aner héich Well lasstrieden, an zwar mam M.I.A. sengem neie Video zu “Born Free”, der éischter Single aus sengem nächsten Album, deen den 29. Juni wäert rauskommen. Wann dat Lidd net de ganze Summer iwwerall rop a rof leeft, dann leeft eng fuerchtbar schif.

D’Lidd ass uewen verlinkt, mä de Video musst der och kucken, an zwar op dem M.I.A. senger offizieller Website.

Where is my mind?

Nodeem de Joël e wonnerschéint Cover vum beschte Lidd aller Zäiten op Facebook gepost huet, an ech just en einfacht “Fantabulous” dozou bäisteiere konnt, hu munch Nörgler d’Meenung ausgedréckt dat Lidd dierft een net coveren. Meng Meenung: natierlech dierf een et coveren, wann een et an eng kreativ Richtung brénge kann, ass dat souguer wënschenswert. Intertextualitéit a Popmusék ass grad sou wichteg, ënnerstëtzenswert an interessant wéi an der Literatur an am Kino. Just, do féiert keen eng op. Oder op mannst net sou krass.

Dofir spille mer lo mol rem d’Coverspill, wat den Nic viru puer Méint mat dem allsäits beléiften “Hallelujah” bruecht huet.

• (more…)

Pianocktail Awards 2008: Bescht Lidd

Okay, ech hunn zwar nach 3-4 Filmer ze gesinn dest Joer, mee vu dass kee vun hinnen en originalt Lidd huet, denken ech kann ech dat jo scho mol als Zéckerche virschécken. Jo, d’Oscars hunn dest Joer just dräi Lidder nominéiert a komescherweis hunn déi et souguer allen dräi op méng Lëscht gepackt – allen dräi komme se aus Filmer, an deenen ondenkbar Léiften ugesprach ginn: Slumdog Millionaire an Wall·E.

Komplettéiert gëtt de Line-up duerch zwou ménger Meenung no absolut dilletantesch Omissiounen vun der Academy, déi eng war sou definitiv z’erwaarden, vu dass Forgetting Sarah Marshall net onbedéngt deen Hit war, déi aner war e grousse Schock, vu dass The Wrestler dach e beléifte Film ass, an de Boss souguer schon en Oscar an eng weider Nominéirung fir sech beasproche kann. Net ze schwätzen dovunner, dass en e Golden Globe fir d’nämlecht Lidd krut. Wat déi fënnef Lidder verbënnt, ass, dass se all eppes wierklech zum Film bäisteieren, oder wéi am Fall vu läschterem e wonnerschéine Résumé dovunner iwwert den Schlusscredits zitt.

An domadder net berücksichtegt hunn ech dat woerscheinlech bekannteste Filmlidd vum Joer: “Another Way to Die” vum Jack White an Alicia Keys, aus Quantum of Solace. Dest aus zwee Grënn: éischtens hunn ech de Film net mol gesinn, zweetens fannen ech et net sou genial, wéi een et vun zwee sou immense Muséker erwaarde kéint. Och knapp gescheitert ass méng Léift fir Poppuupsmusék an “The Call” vum Regina Spektor aus The Chronicles of Narnia: Prince Caspian.

An domadder en Héich op déi 5 Nominéierter:

(more…)

Pukkelpop – Retrospektive

Gëschter sinn ech dunn, vu méngem 5 Deeg daurenden Ausflug an d’Belsch remkomm, op deem ech probéiert hunn gutt Musék z’erliewen an ze liewen. Virun deem iergendee mech freet, wéi et war, schreiwen ech et also einfach a gekiirzter Form nidder. (A Klammeren: Bewertunge vun de Concerten.)

Dag 1: E Mëttwoch um 15 vir 2 ass d’Rees ze Eechternoach op der Gare lassgaang, am Bus fir an d’Stad huet sech dunn den Tun zou mer gesellt, während mer de Joki an der Stad op der Gare getraff hunn. De Joki huet sech (am Endeffekt awer net) ausräichend mat Zigaretten ausgestatt, déi zwee hunn eng läscht gefëmmt a mer hunn eis um 15 op 3 an den Zuch bewegt, deen eis sollt op Liers bréngen. No 3 Stonne Fuert, an méi wéi engem domme Commentaire vum Joki, si mer dunn och ze Liers ukomm, mee d’Dieren vum Zuch sinn net opgaang, a sou si mer dunn mam Zuch an de Schapp gefuer. Do huet eis dunn en éier manner frëndleche belsche Schaffner entdeckt a gefrot wat mer nach a séngem Zuch verluer hätten. Nodeem mer en iwwert de Problem opgeklärt hunn, huet en eis dunn awer bewisen, dass d’Dieren wuel opgaang sinn – nodeem en se opgespaart huet a sot: “Mais elle s’ouvre!”

Eise Reesplang, war dunn bëssen duercheneen, mer souzen eng hallew Stonn am Zuch, bevir deen zréck op Liers gefuer ass, an dunn eng 3/4 Stonn ze Liers, bis dass mer den Zuch op Hasselt kruten. An ganz éierlech: Liers ass wuel dat ellensten, gottverloossente Kaff op der Welt. Et ass méi elle wéi Léck! Jo, du si mer op Hasselt gefuer, hunn eist Zelt opgeriicht, a pünktlech wéi mer fäerdeg waren huet et ugefaang ze reenen, wouropshin mir e Béier drénke waren an op dem Wee dohin eis Kollege, de Pit, de Jeff an de Vincent getraff hunn, déi quasi 50 Meter vun eis fort hiert Zelt opgeschlon haten. Alles an allem also e gelongenen éischten Dag.

(more…)

Nach puer mol schlofen bis…

… Pukkelpop 2007.

Ech hunn zwar nach ëmmer keen Ticket, mee dat kréie mer o nach hin. Wat ech haut maache wëll, ass einfach méng Highlights op déi ech mech am meeschte freeën, ze weisen. An dat – wéi sollt et anescht sinn – mat Hëllef vu Youtube-Videoen.

Do wieren éischtens d’Editors (16/08/17:05/Main Stage). D’Editors hunn ech kenne geléiert, wéi ech am Winamp den NME Radio gescrobblet hunn. Dat wonnerbart Lidd “All Sparks” hat et mer direkt ugedon, a kuerz drop war ech hin a weg, wéi ech “Bullets” a “Munich” héiren hunn. Dofir war ech mer dunn och hire saustaarken Album “The Back Room” sichen. Hiert neiste Wierk “An End Has a Start” ass säit puer Wochen dobaussen, an och wann ech et leider na net besëtzen sou iwwerzeegt mech dach déi éischt Single “Smokers Outside the Hospital Doors” voll a ganz. D’Editors sinn ëmmer su traureg düster an drängen trotzdem an d’Extatescht (wat e Saz), kléngen wéi Interpol gekräizt mat Coldplay an erreechen en bal identeschen Niveau. An dann kléngt dem Tom Smith séng Stëmm o nach wéi déi vum Ian Curtis (Joy Division).

Dann wier do natierlech d’M.I.A. (16/08/21:40 Dance Hall), wat wierklech kee Schwäin a Lëtzebuerg ausser dem Fede a mir appréciéiert, mee awer extrem talentéiert ass. Him säi Grime ass sou rëffeg cool, dass ech mech scho beim Tippen bal net akréien. “Bucky Done Gun” ass sou en asozialt Lidd, mee ech fannen et trotzdem immens. Mee déi Opnahm hei ass schäiss, well d’Tounqualitéit net gutt ass. Hoffentlech ass se ze Hasselt besser.

Dann kënnt och schon mäin allergréissten Highlight vum Weekend: de Badly Drawn Boy (17/08/18:10 Marquee Stage). De Mann mat der Mutz ass sou en talentéierten Singer/Songwriter, dass en et definitiv mam leider verstuerwenen Elliott Smith ophuele kann. Ech verléiren awer net zevill Wierder, well en nach a ménger Top 250 virkënnt. Dofir einfach säi wonnerbare Video zu “Once Around the Block”.

Dann kommen natierlech Arcade Fire (17/08/22:25 Main Stage), op déi ech wierklech gespaant sinn, well ech mech froen op hir Musék op däer rieseger Bühn funktionnéiert. Ech hoffen et op jidfer Fall. Fir d’éischte Kéier op de Goût vun der Band sinn ech komm, an deem ech mer einfach sou d’CD bei Amazon bestallt hunn, ouni je eppes virdrun vun hinnen héiren ze hunn. An ech hunn riicht an d’Schwaarzt getraff, well hier melodesch Geniesträicher nach an d’Musékgeschicht wäerten agoen. Hei spillen se “Neon Bible” live an engem Lift.

De läschten Dag waarden dann direkt véier grouss Saachen op mech. Fir d’éischt The Shins (18/08/15:15 Marquee Stage), déi all Indieschlampe op mannst aus “Garden State” bekannt sinn dierften. Dann de Mike Skinner alias The Streets (18/08/15:55 Main Stage), deen de coolste Rapper op der Welt ass. Dann déi sensationell Justice (18/08/20:20 Dance Hall) aus Frankräich, déi mech ëmmer vu Freed zum Laachen an Danzen bréngen. An als gudden Ofschloss schließlech Sonic Youth (18/08/22:40 Marquee Stage), déi nach emol fir ordentleche Kaméidi suergen. Hei dann e Liveoptrëtt vun de Shins (“Caring is creepy”), d’Videoen zu “Fit but you know it” vun The Streets, respektiv “D.A.N.C.E.” vun Justice a schließlech e Liveoptrëtt vun “Drunken Butterfly” vun Sonic Youth.

Plazen 225-201

A weider geet et.

(more…)