#10 THE INFORMANT!
(Steven Soderbergh)
Ech hu mer et zur Gewunnecht gemaach, dass op menger zengter Plaz e Film ass, deen ech perséinlech extrem interessant fonnt hunn, mä wou ech vläicht net onbedéngt der Meenung sinn, dass en eng Top 10-Plaz hu misst. No Man on Wire an Into the Wild ass dat dëst Joer dem Steven Soderbergh säin absolut genialen The Informant! bei deem s de duerch dem Matt Damon seng beschte schauspilleresch Leeschtung bis haut ni wierklech weess wou s de dru bass. Wéi gesot, e wonnerbare Film mat wonnerbarem Cast.
(more…)
Zitat vun engem Jong aus ménger Klass: “De perfekte Film.” Ech stëmmen em zou.
An “American Beauty” stëmmt alles, d’Geschicht, de Kevin Spacey (déi beschte schauspilleresch Leeschtung aus op mannst de läschten zwanzeg Joer), de Rescht vum Cast, d’Technik, d’Musék.
“American Beauty” ass perfekt, net nëmmen dem Thierry säin Zitat draus, wat ech virdrun nach geluewt hunn, mee och de Rescht vum Dialog (deen ech mol auswänneg matschwätze konnt, muss mol kucken ob et nach geet). Et war no “Forrest Gump” mäin zweeten absoluten Lieblingsfilm, deen ech abgöttesch gäer hat.
Alleng scho, well méng Mamm bei der éischte Kéier gesouert huet, dass de Kevin Spacey sech dach net an dat Meedche verléiwen dierft. Wéi se en du gesinn huet, ouni dobäi anzeschlofen, war se genee sou hell op begeeschtert.
