Ech si leider bis elo nach net dozou komm den ‘The Social Network’ kucken ze goen, an ech schumme mech och dofir. Ech hunn allerdéngs een e bëssi méi kuerze Facebook-Film gesinn, deen ech relativ amüsant fonnt hunn.
An hei ass en:
Et war emol op Pianocktail eng Diskussioun an där hu mer gestridden. Déi Diskussioun huet mir keng Freed bereet an iech och net. Allerdéngs huet se mech zum Entschloss bruecht e Buch ze liesen. Dat Buch heescht The Accidental Billionaires (Amazon Link), ass vum Ben Mezrich, an ass d’Virlag fir de Film The Social Network vum David Fincher.
Vue dass ech säit e Sonndeg zu Glasgow sinn a gëschter bëssen Zäit hat, sinn ech mer an de Waterstone’s ëm puer Bicher siche gaang, ënnert anerem eben d’Geschicht iwwer d’Grënnung vu Facebook. A lo kënnt dat, wat iech alleguer interesséiert: nee, den Zuckerberg gëtt net glorifizéiert. E gëtt fair an oppen behandelt an et geet just ëm d’Businesssäit vun der Geschicht, also net ëm d’Moral vum Site selwer. A virun allem: jo, d’Geschicht ass sou, dass een e Film draus maache kann. Also eigentlech net just een, mä eben speziell de Mann deen aus Zodiac – enger net spannender Geschicht – ee vun de beschte Filmer vum Joerzéngt gemaach huet.
Während de Chris sech hei orgasmesch (ass dat e Wuert?) a Lëschten ergötzt an probéiert eist Jorzéngt, dat réischt an engem Joer an engem Mount ophält, ze huldegen an ze quantifizéieren (wéi sot de Jeremy Clarkson e Sonnden bei Top Gear: Lists are a manly thing, they need to quantify everything), maachen aaner Leit dat och.
Déi däitsch Musékszeitung Intro (där ech nach emmer net iwwert de Wee trauen) huet hier bescht 100 Lidder vun den “nuller”-Joer erausbruecht. An soen mir emol sou: Déi Lëscht ass net meng Top-Song-Lescht, mä wann een awer eng End-Of-Decade-Party well man (oh nee! wat eng Idee! Ech well dat man. Déi nächste Kéier dass ech déi Chance hunn sinn ech iwwer 30 a mäi Liewen wahrscheinlech riwwer), dann wier dat doten eng hammer Playlist (ech hu grad esou loscht op Mr. Brightside ze danzen). Do sinn esou Saachen dobäi Hurt vum Cash, Remmidemmi vun Deichkind (omg, good memories), Landungsbrücken raus, die Schönheit der Chance, D.A.N.C.E., Pogo, Skinny Love, Crazy an sou weider. Ech kann et net erwaarden dass een dat als Package op den Torrent setzt an well déi ganz Nuecht danzen.
Léift ass bekanntlech ëm Chrëschtdag jo rëm all around. Et ass scho bal e bëssen Old-Fashion sech ze bestueden, och wann dat ganzt a mengem Bekanntekrees nawell viirkennt. Déi heiten Koppel op YouTube gëtt vum Paschtouer bestued, an éier se sech kussen zécken se béid hieren SmartPhone fir just kuerz op Facebook den Relationship Status ze änneren an iwwert hier Hochzäit ze tweeten (Iwwregens: @pianocktail_lu ass rem do). Dat ass natierlech en immenst Showelement an éischter e Geck wéi soss eppes. Mä: Et weist awer wou et higeet an wéi Social Networking net nemmen eng Aktivitéit vun eisem Liewen gëtt, mä e Stéck vun eisem Liewen gëtt. An der Wired (best print magazine, ever. Mä dozou spéider méi.) ass en Whitepaper geleaked nodeems Twitter plangt bis 2013 eng Milliard User ze hunn. Wee weess. Ech ka momentan net dru gleewen, mä ech hunn awer geléiert dass een net méi dierf soen: dat geet ni. Mir wäerten gesinn. Och wéi den @6eorges den Doud vu senger Kaz (Futsi, rouh a Fridden) matgetwittert an mat Fotoen beluecht huet, huet dat vill Useren vläit irritéiert, oder ameséiert, an vill wossten net wéi reagéieren, mä ech gesinn, an gleewen drunn dass dat nach wäert weidergoen, dass Leit hier Emotiounen an Gedanken op sozialen Netzwierker deelen. An dat huet fir mech just nach zum Deel mat Exhibitionismus ze dinn, mä vill méi mam fait, dass mir Menschen eis Gefiller ausdrécken wëllen an vläit mussen, an wann Social Networks Deel vun eis sinn, dann ass dat eng logesch Konsequenz.
Genuch Gedanken, lo gett gebashed an geluewt. De Chris huet gesot, hee well net rem Blog Awards verléinen, well dat just gestänkers gëtt. Wou en wuel recht huet. Mir ass dat awer egal, mä ech weess nach net, op ech et man. Egal wéi. Hei hutt dir d’Méiglechkeet anonym Leit fir de beschten, schlechtesten (lëtzebuerger) Blog, Post, Kommentar ze nominéieren an eis en Idee ze ginn, wat iech beweegt huet an de Joeren 2008 an 2009. Dir musst och net alles ausfëllen. Also, soot et eis!
Nodiems riets Gruppen ob Facebook esou lues langweileg gin an hieren Reiz verléiren, dee legendären Facebook-Rottweiler well och bloggt (mengen mol), ass et hei um ‘nocktail roueg gin. Ech hun grad déi heiten Grupp fonnt:
Iergendwéi mangelt et do dach u Konsequenz. Éischtens sin d’Fotoen wahrscheinlech bei Google well iergendeen Honk vergiess huet, unzeklicken dat säi Facebook Profil net soll bei Google gelist gin. A suguer wann een säi Profil sou oofschott wéi de Joël oder de Grommel oder sou, wäert een dach net gleewen, dass en domat wierklech richteg zou ass? Wien sech bei Facebook registréiert, gëtt seng perséinlech Donnéen zum Oofschoss fräi. Déi nei AGB vu Facebook verhënneren suguer, dat verschwënnt wat mol gesot gouf. An Google veröffentlecht d’Biller net. Google lëscht se just ob.
Den Internet ass grouss a geféierlech. An Google ass eng grouss Datensammelmaschinn. An dat ass net schéin an net gudd mee et ass esou. An weem dat net passt, dee keeft sech en Heel a geet kappen. Oder start eng Schéisserei am Guggenheim.
Et bild sech ob Facebook grad eng “THERE’S PROBABLY NO GOD”-Lëtzebuerg-Grupp. Bei den Administratoren fënnt een vertrauten Nimm rëm, wéi Schockweiler a Buraczyk. An momentan hun ech d’Gefill, sin sou Gruppen am Opwand, no Fraiheet.lu, dann elo dat, Trennung vu Kiirch a Staat gëtt et jo méi lang schon. Dat ass keng Wäertung, just eng Feststellung.
Mee ass et net beandrockend, wéi séier sou Trends emschloën oder obkommen? Wor et nach virun e puer Méint d’Vignette fir d’Fransousen, wor et dono d’Vignette fir d’Idioten, elo ass et de lénksen Eck dien e bessen am Opwand steet, wat kennt fir d’nächst?
Onwessend Leit déi mengen, duerch invitéiren vu Frënn géing een gesin, wien hiert Profil kuckt wéi ob StudiVZ oder Konfetti-Fuesend-Emo-Profiler wéi ob MySpace?
Ech hu grad mäi Myspace Account geläscht, eppes wat ech scho laaaaang maache wollt.
Myspace ass eng Plaz fir Leit, déi gäer schwaarz-wäiss Fotoe vu sech man, an deenen een hiert Gesiit net gesäit oder an deenen se fir e méi (sorry un d’Melancholiker ënnert ménger Lieserschaft) melancholeschen Effekt ze hunn, hiert Gesiit vun der Lëns wegdréien. Dat soll da weisen, dass et eppes méi Déiwes an hierem Liewe gëtt, wat se entweder schon erkannt hunn oder äusserhalb vum Bild sichen.
Dat sinn ech einfach net. Ech sinn net melancholesch, ech si Realist mat Hang zu geleeëntlechem Pessimismus, respektiv naivem Glaawen an iergendeppes Guddes am Mënsch. Ech fanne schwaarz-wäiss Fotoen schéin, mee ech sinn a Faarw. Ech schreiwe keng Bulletins, an deenen ëmmer déi nämlecht langweileg Froe beäntwert ginn. Ech bräuch méng Bekannter net an enger Ranglëscht klasséiren. Ech bräuch virun allem net dat aekriibserreegend Design. Ech gehéiren net op Myspace, et ass net mäi Stil.
Also hunn ech mech vu Myspace verabschied mat dem Kommentar: “I prefer Facebook. Goodbye!”
