Kuerz Kritiséiert (Sonnet Edition)
De Chris hat emol probéiert eng Filmkritik an Haiku-Form ze schreiwen, an ass zur Conclusioun komm, datt et net wierklech geet. Ech probéieren et elo mat engem Sonnet (Shakespeare-Style, just op Lëtzebuergesch):
-
Ech hat mer ee ganz gudde Film erwaart,
Mä dat wat ech gesinn hu wor de Glanz.
Ze waarden op den zweeten Deel gëtt haart,
Mä dann ass d’Oktologie endlech ganz.
-
De Film wor gutt gespillt, sou vill steet fest
(Den Daniel, d’Emma an de Rupert och,
Si woren allen dräi neess „at their best“),
Ech kucken e vläit nach emol dës Woch.
-
Ech muss so’n, ech wor tiptop ënnerhal,
Och wann ech d’Bicher all gelies schonn hat:
Gutt inszenéiert Action léisst kee kal,
A gudden Drama och net, mierkt Iech dat.
-
Obwuel et vläit ni wäert en aacht Buch ginn,
Wéilt ech scho muer deen aachte Film gesinn.
-
Naja, vill besser ass et och rëm net. Trotzdem véier Stäre fir de Film. ****
Merci Här Yates!
