Wéi all Joer hunn ech bestëmmt iergendeppes vergiess, ech sinn hei net esou genau wéi ech et bei Lëschten iwwer Filmer sinn, also maacht kee Kéipi wan äert Lieblingslidd net dobäi ass. Et ka sinn, dass ech einfach net dru geduecht hunn. An deem Fall dierft der et roueg an de Kommentaren erwienen. Oder et ass effektiv schäiss. An deem Fall kënnt der et fir iech behalen.

Animal Collective – My Girls

Click here to view the embedded video.

Arctic Monkeys – Crying Lightning

Click here to view the embedded video.

Clueso – Gewinner

Click here to view the embedded video.

Coldplay – Live in Technicolor II

Click here to view the embedded video.

Dizzee Rascal – Bonkers

Click here to view the embedded video.

Emiliana Torrini – Jungle Drum

Click here to view the embedded video.

The Gossip – Heavy Cross

Click here to view the embedded video.

Grizzly Bear – Two Weeks

Click here to view the embedded video.

LaRoux – Bulletproof

Click here to view the embedded video.

Mando Diao – Dance With Somebody

Click here to view the embedded video.

Maxïmo Park – The Kids Are Sick Again

Click here to view the embedded video.

Moby – Shot in the Back of the Head

Click here to view the embedded video.

Pet Shop Boys – Love Etc.

Click here to view the embedded video.

Phoenix – Lisztomania

Click here to view the embedded video.

St. Vincent – The Strangers

Click here to view the embedded video.

The Temper Trap – Sweet Disposition

Click here to view the embedded video.

White Lies – Death

Click here to view the embedded video.

The XX – Crystalised

Click here to view the embedded video.

Yeah Yeah Yeahs – Zero

Click here to view the embedded video.

Yonlu – The Boy with the Tiger

Click here to view the embedded video.

#070 The Undertones – Teenage Kicks
Extrem ausgefeilten Text mat enger eleganter, komplizéierter, usprochsvoller Melodie. Alles dat bidden d’Undertones net. Mee einfach nëmmen eng gutt danzbar a matgrölbar Punknummer.

#069 Fugees – Fu-Gee-La
Déi Anekdot, dass d’Lauryn Hill mam Zach Braff an d’Schoul gaang ass, hunn ech scho mol bruecht. Also soen ech ganz einfach, dass d’Fugees et fäerdeg bruecht hunn mat wierklech just engem eenzegen Album zu der meeschtrespektéierter HipHop-Grupp vun den 90er ze ginn. Wou ech grad dovu schwätzen, kéint ech di CD och mol läuschtren.

#068 Pink Floyd – Shine On You Crazy Diamond
Dorobber huet mech op 3e de Pit bruecht, deen hei ëmmer matliest, mee nie kommentéiert. An de Pitti huet scho Recht, et ass immens. Wat soll een och soss soen?

#067 Coldplay – Yellow
Dat war ëmmer mäi Lieblingslidd vu Coldplay. Ob et et lo nach ass, verroden ech net, ëmmerhin komme jo na 66 Lidder. Mee dass ech e grousse fan vu Coldplay sinn a bleiwen ass wuel kee Geheimnis.

#066 Outkast – Hey Ya!
Ech denken, ech wäert an de Kommentarer wuel déi éischte Kéier héieren, dass iergendeen dat Lidd net gäer huet. Mee ech kenne keen, deen eppes dogéint huet. Ech hu souguer scho Metaller gesinn, déi dat Lidd matgesongen hunn. Sou gutt a beléift ass et.

#065 Queen – Bohemian Rhapsody
Nëmmen op Plaz 65?  Dat ass rem sou eng bescheuert Aktioun vu mir gewierscht. Dat Lidd gehéiert an d’Top 20, ech verbruetenen Aasch. Muss ech déi legendär Szen aus “Wayne’s world” zitéiren? Ech mengen net. Hale mer fest, ech hätt léiwer den Freddie Mercury géif haut nach iwwer Bühnen hopsen, wéi den nach all ze aktiven Mick Jagger.

#064 Beastie Boys – Intergalactic
Alt rem eng Kéier sou e Klassiker vun de Beastie Boys, deen e sensationelle Video huet. Robot-Dance gëtt iwwerhaapt ënnerschat.

#063 Radiohead – Exit Music (for a Film)
Den Thom Yorke huet deemols de Baz Luhrman gefrot, dass deen d’Lidd net op de Soundtrack vu “Romeo & Juliet” setze sollt. D’Lidd huet sou eng perséinlech Bedeitung fir hee gehat, dass en et just op engem Radiohead Album veröffentleche wollt. Dat gëtt mol gemunkelt. Dass et e faszinant Lidd ass, steet äusser Fro.

#062 The Beatles – Eleanor Rigby
Textlech gesinn, ass “Eleanor Rigby” wahrscheinlech dat beschten Lidd vun de Beatles. Eigentlech hätt ech dat och méi héich astufe sollen, well ech et wierklech léiwer hunn wéi sou  munch anert Lidd, wat nach kënnt. Mee et trëfft een eben eng Decisioun a wëll se dann net méi iwwert de Koup werfen. Egal, Plaz 62 ass jo schon zimmlech gutt.

#061 The Kinks – Lola
D’Claire, wat géigentiwwer vu mir wunnt. (Dat heescht hat wunnt am Zëmmer 3 an ech am Zëmmer 4.) ass e riesege Fan vun de Kinks. Ech fannen se och ganz gutt, “Lola” ass e Klassiker, dee batter vun der Coca Col-Reklamm verschandelt gouf. Ech haasse sou Reklammen…

#090 R.E.M. – Losing My Religion
Et gi souvill gutt Lidder vun R.E.M., mee iergendwéi hunn der net vill et a méng Lëscht gepackt. Egal, ech stellen einfach ee fir allemol fest, dass et eng vun de beschte Bands aller Zäiten ass. “Losing My Religion” ass also souzesoen just exemplaresch fir e ganzt Wierk ze gesinn.

#089 Sufjan Stevens – Chicago
De Sufjan Stevens huet no séngem Album “Michigan” aus Witz behaapt all Joer en Album iwwert en aneren amerikanesche Staat rauszebréngen, bis dass en se alleguer duerchhätt. Dat Joer drop ass “Illinois” rauskomm an op deem war dat absolut bezaubernd “Chicago” ze fannen, an dat een sech direkt verléift. Wuelfilllidder mat Gefill a grousser Melodie léise bei mir eng Zort pavlovsche Reflex vu Sympathie aus.

#088 Nine Inch Nails – Hurt
an Johnny Cash – Hurt
Den Trent Reznor, Sänger vun Nine Inch Nails, sot nodeem en dem Johnny Cash séng Versioun vum Lidd héiren huet, dass d’Lidd net méi him gehéire géif, mee dem Cash säint wier. Sou wäit géif ech net goen, mee ech ka mech net decidéiren, wéieent ech besser fannen. D’Zerbriechlechkeet vum ale Mann, oder dach d’klaustrophobesch Verzweiflung vun der Jugend? Ech iwwerlossen iech et z’entscheeden.

#087 Jacques Brel – Amsterdam
Muss een dozou iergendeppes soen? Aus der schéiner Zäit, wéi an der Telé nach gefëmmt gouf.

#086 Echo & The Bunnymen – The Killing Moon
D’Ufankssequenz aus “Donnie Darko”, wéi den Donnie zu dësem Lidd op séngem Velo heem fiert ass scho bal legendär. Déi meescht Leit erënnere sech bal besser un dëst Lidd, wéi un dem Gary Jules säin “Mad World” am Zesummenhang mam Film. Mee lo mol éierlech, och ofsäits vum Film ass d’Lidd wonnerbar düster an dach iergendwéi liicht.

#085 The Beatles – Lucy in the Sky with Diamonds
An do si se alt rem. Dëst war deemols, wéi ech de Film “I Am Sam” gesinn hat mäin éischt Lieblingslidd vun de Beatles. Eng Schan eigentlech, wéi ech drop komm sinn. Mee d’Lidd bleift, opgrond vu sénger Melodie, séngem lëschtegen Text, deen ech mol ganz ouni Drojhebezuch ophuelen, einfach nëmmen e wonnerschéint Erliewnis.

#084 Oasis – Champagne Supernova
Eent vun de Lidder, wat den Thorben an ech zu Lloret am “St. Tropez” voll wéi d’Lächer gesong hunn. Schéin och wéi et am Benjamin von Stuckrad-Barre séngem Buch “Soloalbum” virum Noel séngem Wunnsëtz Supernova Heights vum Haaptpersonnage zesumme mat alkoholiséierten Englännerinne gesong gëtt, nodeem se alleguer den drëtten Oasis Album “Be Here Now” kaf hunn. ‘t ass eventuell dat hymneschste Lidd vun Oasis.

#083 Coldplay – In My Place
“A Rush of Blood to the Head” ass mäi léifsten Album, an “In My Place” ass e wahnsinneg gutt Lidd fir matzesangen, och beim Autofueren matzen an der Nuecht unzeroden, well ee sécher net aschléift. Néchst Joer kënnt eng nei CD vu Coldplay an dir kënnt drop wetten, dass ech mer se den éischten Dag besuergen.

#082 Yann Thiersen – Comptine d’un autre été: L’après-midi
“Le fabuleux destin d’Amélie Poulain” ass e fabuléise Film. D’Musék geet a geet engem net aus dem Kapp an zemols dëst Lidd schwirrt engem deeglaang am Kapp rem. ‘t ass herrlech. Déi Melodie, de Piano, a lo kënnt et: déi Melancholie. Herrlech.

#081 The Cure – A Forest
En düsteren Ofschloss fir dësen Artikel. Um Cheesy Pop an der QMU spillen se ëmmer “Friday I’m In Love”, woubäi “A Forest” dach vill méi cool ass, an ech och nach besser dorobber danze kéint. Mee hey, ech si schon zefridden, dass se iwwerhaapt The Cure spillen. Wou fënnt een dat da soss? Néirens. Äusser wann ech DJ wier, da géif awer béis “A Forest” gespillt ginn an net ze knapps.

#125 Pink Floyd – Wish You Were Here
Op dat Lidd sinn ech opmierksam ginn duerch d’Coverversioun vum Wyclef Jean, deen ech fréier mol gäer gelauschtert hunn. Verréckt, mee eppes gudds hat et jo awer. Mee och soss hätt ech deen absolute Klassiker wuel net verpasst.

#124 The La’s – There She Goes
Op dat Lidd sinn ech opmierksam ginn duerch d’Coverversioun vun Sixpence None the Richer, déi ech fréier mol gäer gelauschtert hunn. Verréckt, mee eppes guddes hat et jo awer. Mee och soss hätt ech deen absolute Klassiker wuel net verpasst.

#123 Coldplay – Green Eyes
De Géigendeel vu Radiohead hierem “Creep”, sou kënnt et mir mol vir. An dëser Versioun kritt en d’Joffer. Textlech um nämlechten Niveau, mee et feelt e bëssen u Selbstmatleed.

#122 Joy Division – Atmosphere
Schued, dass et Joy Division just dräi Joer gouf… “Atmosphere” ass immens wéinst deem, wat den Titel seet, der Atmosphär, déi d’Musék kreéiert. Einfach nëmme wonnerbar.

#121 Fugees – Killing Me Softly
Definitiv déi beschte Versioun vun dësem Lidd. An do wiere mer jo rem beim Wyclef Jean. PS: d’Lauryn Hill ass mam Zach Braff an d’Schoul gaang, a se waren déi beschte Frënn. Wat ech net alles weess…

#120 Manu Chao – Bongo Bong
Wat der Deiwel, nëmmen 120? Wat huet mech dann do geridden, dat Lidd ass dat coolste Lidd aller aller Zäiten, an de Manu Chao de coolste Fransous aller Zäiten… (naja…)

#119 Placebo – Every Me Every You
Jojo, all blöde Lëtzebuerger huet Placebo gäer, mee se si jo awer och verdammt gutt. An niewebäi kann ech da mol rem eng Kéier behaapten, dass ech na nie de Film “Cruel Intentions” mam Buffy Sarah Michelle Gellar gesinn hunn, an deem dëst Lidd virkënnt.

#118 Rage Against the Machine – Killing in the Name of
E bëssen Agressivitéit stécht jo och a ménger verkannte plüscheger Glücksbärchiséil. An besser ofbauen kann een déi mat kengem anere Lidd, äusser vläicht mat SoaD…

#117 The Mamas & The Papas – California Dreaming
Besser hätt ech dee Kontrast lo awer net kënnen hikréien… ech sinn einfach de Chef. An ech haassen déi fiirchterlech schappeg Technoversioune, déi vun all de schéine Klassiker gema ginn. Sidd kreativ, an denkt iech är Musék selwer aus, dir domm Säck amplaz Klassiker ze verschandelen! (Pardon fir d’Gebrëlls.)

#116 The Police – Message in a Bottle
Wat ech méi driwwer nodenken, wat mer d’80er besser gefalen. The Police si phänomenal gutt gewiescht, eppes anescht kann een net soen. Dat Lidd kënnt iwwregens säugutt, wann ee stacksat no der Fouer heemgefouert gëtt, all d’Fënstere vum Auto op sinn a jidderee matséngt.

#115 The Doors – Break on through
Bëssen The Doors muss och ëmmer sinn, obwuel ech net méi sou verléift a se sinn wéi nach op IIe.

#114 Elvis Presley – Jailhouse Rock
Et kann ee soe wat ee wëll, mee ouni de King hätte mer haut net déi Musékszen, wéi mer se hunn. A gutt Musék huet e jo och alt heinsdo gema. Dee Mann war schon extrem talentéiert.

#113 Muse – Time is running out
Hach, war dat schéin um Concert. Zënter dass ech “Absolution” fir d’éischte Kéier geläuschtert hunn war et mäi Lieblingslidd vu Muse an dat wäert sech kaum iergendwann änneren.

#112 The Billy Corgan Show Smashing Pumpkins – Disarm
Den Drecksak huet et net gespillt um Concert. If the killer in me erwëscht you.

#111 Tocotronic – Wir sind hier nicht in Seattle, Dirk
Und das ist auch gut so.

#110 The Beatles – Here Comes the Sun
Ech denken, dëst ass eent vun de meescht ënnerschatene Lidder vun de Beatles. Dobäi ass et dach wonnerschéin. Erënnert mech drun wéi méng Mamm mech mat hirem Cabrio an de Cactus fuere geloss huet, an ech haart Beatles geläuschtert hunn.

#109 Oasis – Supersonic
“Ich bin bereit, gib mir Korn und Sprite” ass d’Äntwert vun Tomte. Mee mir sinn net nëmme prett, mir fillen eis supersonic. Méng Léift zu där Band ass einfach onbeschreiflech grouss, wéi der vläicht mierkt.

#108 Massive Attack – Unfinished Sympathy
Kee Witz, just wéinst Massive Attack hunn ech mech zu Bristol un der Uni ugemellt. D’Säck hu mech net ugeholl, mee ech ech wollt jo souwisou op Glasgow (Belle & Sebastian!!).

#107 Depeche Mode – Enjoy the Silence
Nach méi onbeschreiwlech gutt 80er Mucke. ‘t ass schon ongerecht, wéi krass d’80er gehaasst ginn, éierlech lo. D’90er déi ware vill méi schro (ofgesi vun Oasis, Blur, Radiohead a sou…).

#106 Radiohead – Karma Police
Onvergiesslech war de Singalong vun dësem Lidd um Pukkelpop. 40’000 Leit, déi “I lost myself” sangen, einfach nëmmen Hingerhautstëmmung. An natierlech net ze vergiessen “Her Hitler hairdo is making me feel ill”. Ganz grousse Kino.

#105 The Libertines – Up the Bracket
De Pete Doherty zesumme mam Carl Barât war e musikalescht Duo mat souvill Kraaft, dass et mer am Häerz wéi deet drun ze denken, wat se hautesdags fir Musék man. Näicht géint d’Babyshambles, mee et feelt dach d’uerdnend Hand vum Barât a bei den Dirty Pretty Things feelt de chaoteschen Input vum Doherty.

#104 The Velvet Underground – Heroin
Aaaah, Drojhe si bah. Dat ass festgestallt, lo kann ech da jo soen, dass et kee Lidd gëtt, wat besser e visuellt Erliewnis duerstellt wéi dëst. Du läuschters d’Musék a gesäis dem Lou Reed séng Wierder virun der sech zu engem Bild zesummesetzen. Ganz ouni Drojhen ze huelen.

#103 Jerry Lee Lewis – Great Balls of Fire
Wat hunn ech mer da scho rem heibäi geduecht? D’Lidd ass jo gutt an alles, mee awer net um Niveau vun de Lidder, déi virdru komm sinn. Wat sinn ech dach e blöde Vull. (Iwwerhaapt gëtt an deem Artikel vill geflucht, fällt mer op.)

#102 Red Hot Chili Peppers – Californication
Ee vun den éischten Alben op deen ech haut nach stolz sinn e kaf ze hunn. De Video war deemols eppes kmplett neies, wonnerschéines, wéi ech seelen gesinn hat. Dat huet mech faszinéiert. A faszinéiert mech haut nach.

#101 Louise Attaque – J’t’ emmène au vent
Dat ultimativt Remhopps a Matsanglidd. Dat Lidd, wat all Lëtzebuerger gäer huet. DAT Lidd.

(A just sou niewebäi: all déi, déi “Hot Fuzz” net an de Kino kucke waren, hunn déi beschte Komödie vum läschte Joerzéngt verpasst.)

#200 Daft Punk – Harder Better Faster Stronger
Mat der Meenung, dass Daft Punk dat beschten franséischt Elektronikduo ass (obwuel Justice op engem saugudde Wee sinn), stinn ech am Blogklumpen wahrscheinlech ganz alleng do. Mee domat kann ech liewen. Als Uspilltipp: dem Kanye West séng nei Single “Stronger” samplet dëse wonnerbaren elektroneschen Ergoss.

#199 The Beatles – Hey Jude
E bëssen onkonventionell ass et schon, dat wuel bekannteste Lidd vun de Beatles sou wäit hannen ze placéiren, wann nach sou viller vun hinne kommen. Mee iergendwéi verstinn ech net, wat d’Leit mat “Hey Jude” hunn. Et ass jo immens, mee awer näicht verglach mat sou munch anerem Klassiker vun der gréisster Band, déi et je gouf.

#198 Oasis – D’You Know What I Mean?
Dat drëtt Lidd vun der coolster Band, déi et jemols gouf op der Lëscht, an et ass keen Enn a Siicht. Mee ëmmerhin ass dat heien dat längste vun hire Lidder, ze fannen op hierem Koks-Album “Be Here Now”. Wahrscheinlech ass “Be Here Now” souguer hiere beschten Album, just mierkt dat kee Mënsch, well en zevill no Koks kléngt. An niewebäi fënnt den Noel den Album och schäiss. Mee wann iergendeng Newcomerband dësen Album produzéiert hätt, géif et als Meeschterwierk bezeechent ginn.

#197 My Bloody Valentine – Only Shallow
De Problem vu My Bloody Valentine ass hieren numm, well déi genial Band opgrond dovunner oft fälschlecherweis an den Emo-Eck vu My Chemical Romance an Bullet for my Valentine gedréckt get. Do huet MBV awer näicht verluer, ëmmerhin ware si scho genial, wéi MyChem a Konsorten na net mol an d’Spillschoul gaang sinn. Ech droen also de Message vu MBV an d’Welt an verteidegen se géint des Uschëllegungen.

#196 The Clash – London Calling
The Clash si scho cool, an dann däerf natierlech “London Calling” an dëser Lëscht net feelen.

#195 Travis – Why Does It Always Rain On Me?
Kennt der de Video vun dësem Lidd? Ech ka mech nach drun erënneren, wéi ech e fir d’éischt op MTV gesinn hunn. Säit deem Dag sinn ech an Travis verléift. Den ultimativen Travis-Moment bis lo war awer, wéi de Fran Healy bei engem Liveoptrëtt bei MTV am wahrscheinlech 30 Grad waarme Studio en décke Wollplover an eng Mutz unhat, “Sing” gesong huet an plätschnaass vu Schweess war.

#194 Van Halen – Jump
Sou asozial, dass et scho rem gutt ass.

#193 Yann Tiersen – La valse d’Amélie
D’Iddi de Yann Tiersen an d’Lëscht ze setzen ass mer just komm, well den Thorben et och gemaach hat. An en hat recht, well d’Musék aus “Le fabuleux destin d’Amélie Poulain” ass sou brillant, dass se roueg däerf als Deel vun der Rock/Pop-Geschicht ugesi ginn.

#192 The Who – Won’t get fooled again
Fir mech als relativ grousse Fan vun “CSI: Miami” ass et ëmmer rem e gutt Gefill dëst Lidd ze héiren. Mee wat mech un der Série stéiert: firwat benotzen se ëmmer Täscheluuchten amplaz déi grouss Luucht unzeman?

#191 Portishead – Numb
Coolt Lidd, méi kann ech net soen. Ausser, dass den Albumcover vun “Dummy” grotteschlecht ass.

#190 The Doors – Riders on the Storm
The Doors heesche jo lo Riders on the Storm, sou wéi d’Lidd. Den Jim Morrison ass net méi den Jim Morrison, mee e jonken Jim Morrison Look-alike. Mee hir Musék ass nach ëmmer sou gutt wéi viru 40 Joer.

#189 Bob Marley – Sun is shining
An dësem Moment, wou ech dat tippen mécht se et tatsächlech mol eng Kéier.

#188 Coldplay – A Rush of Blood to the Head
Hach, dat Lidd huet sou en immensen Text a sou eng Melodramatik, dass ech all Kéiers dohi schmëlze kéint, wann ech et héieren. Am léifsten haart am Auto opdréien, an mat dem ganze Volumen vun der Stëmm (dee relativ bescheiden ass) iwwert dem Fueren matsangen.

#187 NWA – Express Yourself
Ech mengen, dat Lidd op iergendengem “Tony Hawk’s Pro Skateboarding” fir d’éischt héiren ze hunn. An ech mengen, souguer Leit, déi keen HipHop gäer hunn, mussen zouginn, dass et einfach nëmme Spaass mecht dat Lidd ze lauschtren.

#186 Run DMC – It’s Like That
Ouni Aerosmith. An zwee Klassiker vum HipHop aus den 80er direkt hannereneen. Ween och haut, wou leider schon ee vun den 3 Hären leider verstuerwen ass, net op e bësse Run DMC verzichte kann, dee ka jo op MTV déi fierchterlech gestallten an idiotesch Sendung “Run’s House” kucken.

#185 Justice – D.A.N.C.E.
Ech hunn einfach e Lidd rausgeheit fir Justice abauen ze kënnen, vu dass se jo nach ganz nei am Business sinn. Sou sinn ech eben, mee ech hat all Recht dozou, well déi zwee Fransousen sooooou (mat 5 o) genial sinn.

#184 Nancy Sinatra – These boots are made for walkin’
Extrem cool Sängerin, mat extrem coolem Papp, séngt en extrem coolt Lidd.

#183 Sonic Youth – Drunken Butterfly
Kaméidi op engem ganz héijhen Niveau. Ech freen mech fir se um Pukkelpop ze gesinn, wou se d’Marquee Stage zum Brennen bréngen wäerten.

#182 Sportfreunde Stiller – Ein Kompliment
Och wann hiere Sänger definitiv net sange kann: des Öfteren geschitt et him awer, dass en e genialen Text schreift. A wann dëst Lidd net den Inbegriff vun Teenagerléift ass, da get et keng méi. Den Text ass sou zockerséiss, an d’Melodie och ganz charmant.

#181 Patti Smith – Because the night
Scho rem ménger Mamm hier Musék. Dat schlëmmst drun ass, wéi se Smith ausschwätzt, neemlech ongeféier “Smiss”. Berk. Wann d’Musék net awer gutt wier, géif ech d’Patti Smith fir déi Aussprooch vu ménger Mamm haassen.

#180 Kante – Warmer Abend
Eng batter Enttäuschung fir den Thorben, dass d’Lidd nëmme sou wäit hannen ze fannen ass, mee bon et ass jo méng Lëscht. Textlech an musikalesch uerdentlech Aarbecht awer vun de Jongen.

#179 NTM – Laisse pas traîner ton fils
NTM war  méng Lieblingsgrupp. Op VIIe. Mee schlecht si se haut na net, zemols den immensen Text, vun dësem häerzzerräissende (wow, orthographesch interessant Wuert) Lidd. Alleng dofir géif ech nach emol mäin alen T-Shirt vun der Mark “2High” auspaken, déi dem Kool Shen gehéiert.

#178 Beastie Boys – Sabotage
De Video zum Lidd ass legendär a vill Leit vergiessen dobäi, dass d’Lidd zum Video e Meeschterwierk ass. Dat Remgebläerts, den dreiwende Rhythmus, deen engem richteg duerch d’Blutgeféisser fiert: et ass e Genoss.

#177 Blur – Coffee & TV
Nach e legendäre Video. Ween erënnert sech net un déi vermëssten Mëllechtuut, déi um Schluss an den Himmel flitt? Dat war den éischte Video op MTV, deen ech wierklech grandios fonnt hunn, och wann ech do virdrun scho gudder gesinn hat. Mee “Coffee & TV” ass eppes besonneges.

#176 Lou Reed – Perfect Day
De Klassiker aus “Trainspotting”. Och wann d’Jongen (Renton & Sickboy) dem Reed séng Solosaachen ufanks kritiséiren, “Perfect Day” ass awer e Lidd, opgrond vun deem een him verzeien misst.

DAT ASS KRANK.

Dofir get de 15. Mee mäi PC weggespaart, fir dass ech net a Versuchung kommen, mech vum Léiren oflenken ze lossen (well och wann den Thorben, mer dat lo net gleeft: et ass guer net mol sou mann!).

Mee dofir wees ech awer lo folgendes:

1. Ech besëtzen anscheinend iwwer 180 Alben (kaf oder gebrannt). Livealben, Best Ofs, OSTs net matgezielt. Dat hätt ech net geduecht, well ech ëmmer der Meenung war, net souvill Musék ze hunn.
2. Méng fënnef Lieblingsalben (Bewertung 10/10) sinn Blur – 13; Coldplay – A Rush Of Blood The Head; My Bloody Valentine – Loveless; Oasis – [What's The Story] Morning Glory?; The Velvet Underground – The Velvet Underground.
3. Déi fënnef schlechtsten sinn: Maroon 5 – Songs about Jane; Nelly – Country Grammar; The Calling – Camino Palmero; Silbermond – Verschwende deine Zeit; Royce Da 5’9” – Rock City.
4. Vun den 12 Beck-Alben ass “Odelay” de beschten. Duerchschnëttlech ass en Album vum Beck sou gutt wéi zum Beispill “Winning Days” vun The Vines, oder “Menteur” vum Cali.
5. Ech neigen dozou Leit aus Matleed besser wegkommen ze lossen, wéi se et verdéngt hunn. Dat wousst ech awer och schon éischter.

“Des armes et des poètes de service à la gâchette pour mettre le feu aux dernières cigarettes au bout d’un vers français… brillant comme une larme.”
Autor: Bertrand Cantat Léo Ferré

“The killer in me is the killer in you.”
Autor: Billy Corgan

“How does it feel to be without a home? Like a complete unknown? Like a rolling stone?”
Autor: Bob Dylan

“See, I’m going to buy a gun and start a war, if you can tell me something worth fighting for.”
Autor: Chris Martin

“It hurts to set you free, but you’ll never follow me, the end of laughter and soft lies, the end of nights we tried to die.”
Autor: Jim Morrison

“If I could start again a million miles away, I would keep myself, I would find a way.”
Autor: Trent Reznor

“Half of the time we’re gone, but we don’t know where.”
Autor: Paul Simon

“Est-ce que tout recommence, avons-nous perdu la raison, car j’ai vu le mal qui s’installe sans aucune morale.”
Autor: Martial Tricoche

“When I am king, you will be first against the wall with your opinion, which is no consequence at all.”
Autor: Thom Yorke

An déi zéngten Zeil dierft der dann ganz uewen noliesen.