D’selwecht bliwwen sinn:

1. De gréissten Deel vun der Déco, keng neimoudësch Dëscher, mee déi aal Spannrieder sinn nach do, souwéi och d’Biller an d’Spigelen.

2. E frëndlechen a sympathëschen Service.

3. Déi aal Leit, déi een deelweis scho säit 2 Joër nët méi gesinn huet.

Lo zu deem waat nei ass (waat mer gefall haat get mat + bewert, waat mer net gefall haat mat -, waat mer egal war mat -/+):

Eng Telé -

Nei Musék -

E Frigo, dee vill ze hell ass -

De Chat Noir huet gefehlt (kënnt awer anscheinend rëm zreck): -

E Spillautomat (allerdéngs gudd verstoppt hannert der Trap) -/+

Eng Croque-Monsieur/Hot Dog-Maschinn (ass mer réischt no e puer Stonnen opgefall) -/+

Luuchten déi d’Faarw wiesselen awer nët opdränglech oder ze hell sinn -/+

Schéin an d’Rei gesaaten Toiletten +

Bezuch op deene meeschte Still a Bänken +

En Zigarettenautomat +

Spigelen hannert dem Comptoire +

Kuerz: Et ass nach ëmmer e gudde Café, et muss awer nach un e puer Saache gefréckelt ginn. Mëttes haat ee vun deenen ale Philo-Junkië scho behaapt de Philo wier “definitiv dout”. Datt daat absolute Kabes war huet de groussen Deel vun der Clientèle bewisen, deen Owes wéi soss och do versammelt war.

Uerteel: Gudd gemaach!

De Reiner ass Ufank 40, Hausmann, Top-Notch-Pompjee, Chemiker, Soziolog, Politolog an eng Legend. De Reiner stung déi lescht 20 Joer all Freiden hannert dem Comptoir vum Flying am selwechten Eck de Leit nozekucken. An dat, bis op eng oder zwou Ausnahmen am Joer, all Freiden. De Reiner ass zwar bestued, mä un dee Freiden geet kee réckelen. Viru kuerzem wor ech am Flying, an de Reiner wor net méi do. Mäi Papp, deen hien kennt, huet gefrot, op eppes geschitt wier. De Reiner sot, en hätt gemierkt, dass et no 20 Joer ëmmer dat selwecht wier. An en huet Recht. Et ass ëmmer dat selwecht. Mee dofir 20 Joer brauchen, ech weess net.

De Reiner geet net méi, ech ginn ëmmer nach. Obwuel ech och weess, dat et ëmmer dat selwecht ass, déi selwecht Leit, déi selwecht Musek, dee selwechten Battin an déi selwecht Spréch. Oder vläit grad dofir.

Well dat ass dat, wat ech esou um Flying schätzen. Et weess een, wat ee kritt, et weess een, wat een sech erwaarden kann, an déi Erwaardungen ginn erfëllt. Natierlech goufen et och schlecht Owenter am Flying, an méi wéi een. Mee se woren awer an der Ënnerzuel. An ech verschmähen Wiessel bestëmmt net, mä heiansdo ass et dach einfach genee dat, wat ee sicht: Et geet een iergendwou hin, an weess dat seng Erwaardungen erfëllt ginn. An ech fannen do och näischt falsch drun, well ech net do liewen, mee et every once in a while man. An et ass dach och wéi Heemkommen, oder McDonald’s, an e Stéck vu senger Identitéit, ouni dat ze iwwerdreiwen. An wann een dann Owenter huet, wou ee jidderee kennt, dann ass dat dach herrlech. Kee Grond doheem ze bleiwen.

D’Foto ass aus dem Flying, vu mir selwer gemaach, a mengetwegen CC-Fräi.

Waat ass den Ancien Cinéma?

Den Ancien Cinéma ass eng Mëschung tëscht Café, Kino a Centre Culturel. Wa kee Film leeft, ass oft eng Ausstellung, Theater oder e Concert ugesot. Gefëmmt duerf do banne leider net ginn, allerdéngs hu se Battin a lecker Brownies, déi dat ganzt rëm wettmaachen.

Wat gëtt et do vu Film?

Ähnlech wéi d’ Cinémathéik weist den Ancien Cinéma al Filmer, vun deenen hei allerdéngs déi meescht si schonn am Domaine public sinn.  Wann ee schon ëmmer eng Kéier een Chaplin-Stommfilm an der original Cafésatmosphär wollt gesinn, ass den Ancien Cinéma d’ Plaatz fir hinzegoen. De Patron ass e feine Mann, deen och scho méi wéi eng Kéier mam Publikum sengem Averständnis een anere Film opgeluecht huet, wéi deen, deen um Programm stoung. E klenge Manko ass natierlech d’ Projektioun, bei där einfach eng DVD mat engem handelsübleche Beamer op eng Leinwand projezéiert gëtt. Mee et ass wéi gesot en Deel vun engem Café, an et gëtt keng Entrée bezuelt, also wehe dem, dee sech beklot!

Firwat soll ech lo mäin Aasch op Veiane beweegen?

Ma ganz einfach. Och wann den Ancien Cinéma an der lescht méi Ausstellungen a Concerten am Programm huet wéi Filmer, soll ee sech dat op kee Fall entgoe loossen. Et ass eng kulturell Institutioun bei eis am Land, déi net genuch gewierdegt gëtt. Et sinn einfach net genuch Leit do, a vill Leit fäerten ëm seng Existenz. Den 19. Juni wäert e lëtzebuerger Indie-Film-Owend sinn. Do hätte mer jo schonn eng Geleeënheet fir dohin ze goen.

Avis aux amateurs!

Gëscht wor ech an Lucky’s Luke ob Tréier. Ech wor fir t’éischt virun 3 Joer an der Luke. Duermols wor d’Luke e klengen Café mat Disco a Kino. Vum Look-And-Feel wor et fir Leit, deenen et am Flying Dutchman ze schick ass, déi awer nach net prett woren fir ob d’Strooss. De Sall wor duermols einfach e Raum mat enger Leinwand an e puer Still, de Film huet 3 Euro kascht an am Film huet missen eng Paus gemaach gin, well de Projektor net genuch Plaatz haat fir Filmer iwwer 1,8km Längt. Et wor anecht wéi hei am Kino. Du bass während dem Film obgestan fir e neie Béier/Cola/Kaffi sichen ze goen, d’Leit haaten keng Hemmungen iwwert de Film ze schwätzen, et gouf gefëmmt. Ech fëmmen net, an mech stéiert et och, an eigentlech sin ech och géint schwätzen am Film. Mee aanerersäits hat d’Luke souwisou net sou e gudd Bild oder Sound, dofir wor et och net sou formell wéi en Utopolis (hun ech lo grad gesot den Utopolis wier formell?).

Dono sollt d’Luke fir 3 Méint emgebaut gin. Et goufen 3 Joer.

Gëschter wor ech dann den Frost/Nixon kucken an der “neien” Luke. De Café wor nach emmer genee sou wéi duermols. Mee do wou fréier de Filmsall wor, ass haut einfach eng grouss Bar. Niewendrun geet et an de Kino. De Sall huet 40 Plaatzen oofwiesselnd Eenzelsetzer an Duebelsetzer, extrem bequem, extrem flott gemaach. Et gesäit een dass de Podium mat de Sëtzer an alles ronderem selwer gemaach ass. D’Kalitéit vum Film wor nach emmer méttelméisseg, den Toun och. Mee dat wor egal. Et suutz ee bequem, mam Gedrénks am Grapp, a gefëmmt duerft och net méi gin. Dat gëtt deem ganzen engersäits säi formellen Charakter zrèck, ass awer soss okay.  Nom Film duerft ech mat an den Hannerraum, wou eng Zeiss Ikona, wahrscheinlech 50er Joeren aus den VEB Ernemann, hieren Dengscht verriicht. Et gesäit alles gebastelt aus an dat ass et och. Mat einfachsten Mëttelen gëtt hei Kino gemaach. Wonnerbar. Wee mol en aaneren Kino erliewen sollt, sollt d’Luke mol probéiren, si hun e flotten Programm.

Wéi ech Enn Dezember déi éischte Kéier zu Clausen wor, gouf ech ëm eng Auer erausgekéiert, obwuel d’Manifestatioun bis dräi Auer ugekënnegt wor, d’Organisateuren hunn erklärt dass de Café “veRso” wéinst Problemer mat de Leit déi a Clausen wunne Stress hätt. Haut stung dann ob RTL.lu dass “e Recours um Verwaltungs-Geriicht vir[lait], an deem Clausener Leit d’Annulatioun vun den Autorisatioune fir de Fonctionnement froen.”

Dat ass traureg. Wee Freides oder Samschdes owes an der Stad rausgeet, weess dass ofgesi vun e puer Ausnahmen och an der Stad ëm eng Auer Moies d’Trottoire erobgeklappt ginn. An dat schued der Stad, well et vill u Liewe fehlt, an dat aus ville Grënn: do wunnen ass fir vill Leit onméiglech, nuets mam ëffentlechen Transport ob Land kommen ass schwéier (glécklecherweis hu mir den NightRider), mä awer och well d’Offer net stëmmt. A genee do setzen d’Rives de Clausen un. Mir selwer gefält et do zwar net extra, mä dovunner mol ofgesi sinn d’Rives de Clausen genee dat, wat eis Stad gebraucht huet. Et ass e Koup vu Caféen, Restaurant’en an Discoe fir all Budget an all Zort vu Mënschen. Dat ganzt an engem propperen an interessante Kader. An a mengen Ae sinn d’Rives de Clausen capabel iwwer Manifestatiounen e Quartier wéi Clausen, an awer och déi Quartierë ronderem rëm zum Liewen ze erwecken. An mol ganz éierlech: Eis Stad ass esou schéin an d’Alstad net ëmsoss UNESCO Weltkulturierwen, et wier eng Schaan dat brach leien ze loossen.

An d’Rives de Clause kéinten dat. Dee ganze Komplex schéngt mir professionell geplangt, gebaut an geréiert, an ech hu gegleeft dass och d’Staad Lëtzebuerg d’Kraaft an d’Méiglechkeete vu sou engem Komplex versteet.

Mee a mengem Studium (Events management) hunn ech geléiert, wann een Manifestatiounen oder ganz Manifestatiounskomplexer bedreiwt, kann een sech ob Protest vun den Uwunner genee sou verloosse wéi ob de Sonnenënnergang: E kënnt ëmmer. An natierlech och hei. Dat ass natierlech och ze verstoen: Jidderee wëll roueg schlofen. An prinzipiell ass dat jo och e Recht vun all Mënsch roueg ze schlofen. Allerdéngs muss een do och Ofstrécher man an differenzéiert ugoen: Ween an enger Stad, an engem Appartement, an engem Studentenwohnheim, nieft engem Fluchhafen oder enger Autobunn wunnt, muss wëssen dat all déi Avantagen déi ee kritt (et ass ee séier iwwerall, et wunnt ee méi bëlleg, et ass ee séier ob der Autobunn) och eng Konsequenz hunn: Kaméidi. Natierlech hun d’Awunner vu Clausen bis elo Gléck gehat, well se matten an der Stad wunnen, awer quasi kee Kaméidi do haten, mä dass dat Privileg iergendwann géing falen, wor ofzegesin, zënter diems een d’Gefill krut “hei, d’Stad wëll eppes aus sech man”.

Mee natierlech sollen d’Clausener Leit esouvill Rou wéi méiglech kréien. Mee éier dass elo kräischend a rosen bei de Juge gelaf gëtt, firwat gëtt sech net mat de Responsabele vun de Rives de Clausen an der Staad un en Dësch gesat? Well d’Méiglechkeete sinn nach laang net ausgeschöpft. Leider léisst den RTL Artikel net duerchsickeren, wéiee Kaméidi d’Clausener genee stéiert. Wann et d’Musek an de Caféen ass, sou ass dat mat e puer Baumoßnahmen ze reduzéieren. Wann et d’Leit sin, déi um Heemwee no engem Patt zevill nach hiert Lieblingslidd gröhlen, da kann een do och eppes man. Ech wunne momentan zu Edinburgh, enger Stad déi en immense Versteesdemech mat Manifestatiounen huet. An hei gin et ob kritesche Platzen, nieft der iwwerdriwwener Police-Präsenz och sougenannten “wardens”. Dat si Leit (keng ausgebilt Polizisten), déi drop trainéiert sinn, wann ee Stress mécht, bei deen ze goen an ze soën “hei, maach mol relax, géi nach e Patt huelen, ameséier dech a looss d’Leit hei schlofen”. An dat funktionéiert. Déi gi bezuelt vun der Stad Edinburgh an d’Suen komme vun de Steieren déi d’Caféë bezuelen. Net vun de Bierger. Sou eppes wier ouni weideres och fir eis Stad denkbar. Dovunner ofgesi kéint een jo och ganz normal mol en rouegt Verhalen dobausse promovéieren, d’Leit drop opmierksam ze man, sech fein a roueg ze verhalen, hir déifgeluechte Blechschachtelen vernünfteg ze fueren (an do gin et jo wierklech Reegelen, déi dann einfach missten duerchgezu gin). An och d’Türstehere vun de Caféë kéinten hei drop opmierksam man, dass et Leit gin déi schlofe wëllen. An anere Stied vun der Welt funktionéiert dat och.

Déi Leit, déi do dee Recours ageluecht hunn man dat a mengen Aen aus Expressegkeet a Verbruetheet. Well d’Méiglechkeete sin nach laang net um Enn, an awer gëtt elo viru Geriicht gezunn. Amplaz sollten se sech bewosst gin, dat se an enger Stad wunnen, an dat net nëmme Virdeeler bréngt. An dat et, zemools an dem doe Fall, aner Méiglechkeete gin, wéi viru Geriicht ze goen. An dat een, zur Ofwiesselung, a wann et nëmme fir eis wonnerschéi Stad ass, och mol iwwer säin eegene Schiet muss sprangen. Verbessert mech wann ech falsch leien.

D’Haaptsaach ass: Ech hunn d’Mandy gesinn a wäsche mer lo nie méi méng Aen (hihi). Am Géigesaz zum Prollfede hat ech awer genug Ustand mer et just unzekucken an et net nach zu enger Foto ze néidegen. Naja, de Fede war jo och ganz brav am Fong, gedu.