19:27 Et geet lass. First things first:
Wiem ech d’Präisser wënschen:
Beschte Film – A Serious Man
Bescht Regie – Kathryn Bigelow
Beschte Schauspiller – Colin Firth
Bescht Schauspillerin – Gabourey Sidibe
Beschten Niewenduersteller – Christoph Waltz
Bescht Niewenduerstellerin – Vera Farmiga
Bescht originalt Dréibuch – A Serious Man
Bescht adaptéiert Dréibuch – In the Loop
Beschten auslännesche Film – Un prophète
Beschten animéierte Film – Fantastic Mr. Fox
Beschten Documentaire – The Cove
Beschte Schnëtt – The Hurt Locker
Beschte Kamera – The Hurt Locker
Bescht Art Direction – Avatar
Beschte Kostümdesign – Bright Star
Beschte Makeup – District 9
Beschte Filmmusek – Up
Bescht Lidd – “The Weary Kind” aus Crazy Heart
Sound Editing – The Hurt Locker
Sound Mixing – The Hurt Locker
Visuell Effekter – Avatar
Bei de Kuerzfilmer hunn ech ausser Wallace and Gromit: A Matter of Loaf and Death kee gesinn, an enthale mech dofir.

19:46 Pizza ass fäerdeg. Lo kucken ech mol The Hurt Locker. Bis an zwou Stonnen.

21:49 Dee Film ass sou verdammt gutt. Ech denken, wat vläicht Leit interesséiere kéint, ass wéi ech generell iwwert all d’Oscar-nominéiert Filmer denken. Dofir hei mol eng schéi Lëscht, wéi ech se klasséiere géif.
1. Un prophète
2. A Serious Man
3. Bright Star
4. Fantastic Mr. Fox
5. The Hurt Locker
6. Il Divo
7. Star Trek
8. The Princess and the Frog
9. Coraline
10. A Single Man
11. Up in the Air
12. Harry Potter and the Half-Blood Prince
13. In the Loop
14. The Messenger
15. The Lovely Bones
16. The Cove
17. District 9
18. An Education
19. Food, Inc.
20. Crazy Heart
21. Julie & Julia
22. Coco Avant Chanel
23. Avatar
24. Up
25. Das weiße Band
26. Inglourious Basterds
27. Precious: Based on the Novel Push By Sapphire
28. Sherlock Holmes
De Rescht (The Blind Side, The Last Station, Nine, Invictus, The Imaginarium of Doctor Parnassus, The Young Victoria) hunn ech net gesinn.

22:05 D’Sandra Bullock kann haut en Oscar fir d’bescht Schauspillerin gewannen – gëschter huet et schon e Razzie entgéint geholl fir déi schlechteste Schauspillerin. An dat ass, definitiv zimlech cool vun him gewiescht:

Click here to view the embedded video.

22:08 Hei fannt der iwwregens eng Lëscht mat Links zu Livestreams fir d’Zeremonie herno.

22:22 Vill diskutéiert gouf jo déi ominéis 10 – d’Erweiderung vum Feld vun de fir de beschte Film nominéierte Filmer. Wat enorm interessant ass, an grad esou frustréierend, ass, dass se och d’Regel wéi d’Stëmmziedelen an der Topkategorie ausgezielt ginn, geännert hunn. Dat heescht et ass net méi de Film, deen no engem Wahlgang vir ass, dee gewënnt, mä et ass e preferential ballot system. D’Stëmmen, déi am éischten Duerchgang un dee Film gaang sinn, deen am mannste Stëmme krut gi verdeelt op dem Ziedel seng Zweetstëmmen. Déi Prozedur gëtt widderholl, bis dass ee Film méi wéi 50% vun de Stëmmen huet. Dat heescht am Endeffekt kann et entscheedend sinn, wéiee Film déi meeschten Zweet- an Drëttstëmme krut, dat heescht dee Film, deen duerch d’Bank am beléiftesten ass, gewënnt.

22:54 Gläich geet d’Red Carpet Show lass. Yay! Schéi Kleeder… Ech tippen, dass d’Carey Mulligan am Beschten ugedoen ass, bei den Hären dierft et wuel den Colin Firth sinn. Obwuel de Christoph Waltz…

23:08 Red Carpet Show… dat do ass nach net déck. Ech wëll Kleeder gesinn.

23:11 “The sense of a woman, it comes from inside of her.” Ech wëll wat d’Patricia Field gedronk/gesoff huet.

23:12 Et reent. D’Avatar Leit hu sech gëschter anscheinend d’Sau gestallt an engem Restaurant erzielt de Stephen Lang grad.

23:20 De Sam Worthington seet “I’m sick of seeing my face”… ech och, Sam, ech och.

23:22 “We’re seeing so much colour on the red carpet. Zoë Saldana… in her beautiful red (?) dress.” Fir ee Moment hat ech geduecht, do hätte mer scho mol e schéint rassistescht Statement gehat.

23:32 Uh, déi Fra, déi vum Sandra Bullock an The Blind Side gespillt gëtt, ass e richtege Redneck. Nice. Vice-presidential campaign 2012?

23:35 Den Jacques Audiard an den Tahar Rahim si sou cool. Ech géif gär sou en toppen Hutt undoe kënne, wéi den Audiard…

23:38 Ech gesinn den Alexandre Desplat am Hannergrond. Iwwerraschenderweis ass den Tom Ford gutt ugedoen.

23:42 “Did you have a little cry before you came her tonight?” – “Not really, no. I had a sandwich!” Den Jeremy Renner ass brillant.

23:47 Ech fannen d’Mo’Nique wierklech onsympathesch. Ech hunn Angscht, dass et den Owend Gott wäert merci soen. Ech haassen et, wann se dat maachen.

23:48 D’Diane Krüger hätt säi Rack sollen umoossen, virun deem et den Owend op de Red Carpet gaang ass. De Ryan Reynolds ass ouni d’Scarlett do, well hatt um Broadway ass.

00:00 Hu grad gemierkt, dass ech keng Kichelcher méi hunn. Panik.

00:04 Den Anthony Mackie huet Avatar gedisst. Wann een de beschte Schauspiller an The Hurt Locker war, däerf een dat.

00:07 De Lee Daniels ass mat senger Duechter do. Deen Typ ass allerdéngs sou camp, dass ech mech froen, wéi déi Fra, déi hien geschwängert huet net mierke konnt, dass e schwul ass. Fuerchtbar sympathesch, mä ech fanne säi Film guer net gutt.

00:14 D’Maggie Gyllenhaal an de Peter Sarsgaard solle vill Kanner maachen… schéi Mënschen.

00:18 De Matt Damon gesäit aus wéi de Michael C. Hall.

00:24 Den Christoph Waltz huet hoffentlech eng gutt Ried virbereed, eng déi méi BAFTA Ried a manner Golden Globe Ried ass. Ech mengen de Jacques huet iwwregens den Tiebreaker fir sech entscheed, mat sengem Tipp, dass d’Meryl Streep am beschten ausgesäit.

00:28 Ech gleewen dem Quentin Tarantino, dass e gëschter gefeiert huet, well seng Stëmm ass komplett fort. Gutt fir hien, dass en haut keng Ried hale muss. *houscht*

00:30 Den Jeff Bridges ass grad ukomm, wéi et ausgesäit. Ech sinn ëmmer rëm faszinéiert, wann ech héieren, dass hien säit 33 Joer mat senger Fra bestued ass. Hollywood ass awer net ëmmer sou e Karussell, wéi d’Leit soen.

00:34 D’Kristen Stewart gesäit rëm sou gelangweilt aus. Gott, laach, Meedchen, laach. Huel de e Beispill um Gabby Sidibe.

00:37 A wou mer grad bei Twilight sinn, den Taylor Lautner ass do an en ass net topless. Ech hat fest domat gerechent, dass en säi Sixpack géif weisen…

00:41 Nach zwanzeg Minutten bis dass et lass geet. Ech mengen de Keanu Reeves huet The Blind Side net gesinn, a war lo um falsche Fouss erwëscht ginn, wéi e gefrot gouf, wat e vum Sandra Bullock senger Performance hale géif.

00:44 Ech mengen ech hunn d’lescht Joer scho mol erwient gehat, dass et onfair ass, dass d’Miley Cyrus däerf do sinn. Grrr…

00:46 Den Gerard Butler ass grad ukomm. Hien huet iwwregen Droit u menger Universitéit studéiert. Säi Wëssen aus deem Studium huet en dunn agesat fir de Perser Gerechtegkeet bäizebréngen. Spartaaaaa!

00:49 Okay, d’Kate Winslet kéint Best Dress gewonn hunn… wow!

00:50 Et ass e bësse schued, dass d’Kate dëst Joer keng Haaptroll a mengem Liveblog spille wäert. Däerf ech sou maache, wéi wann et rëm nominéiert wier? Menger Meenung no, huet hatt all Joer e Präis verdéngt. Bescht Lieblingsschauspillerin vum Chris. Dat wier mol eng Oscarkategorie.

00:59 War op d’Toilett, nei Cola, ready to go…

01:03 Et wäert jo bal ugoen, Sky Movies, djö.

01:10 Kann et sinn, dass et réischt um halwer wierklech lass geet? Ech froe mech grad, firwat ech mer dat ni verhale kann.

01:16 Mäi Stream ass fort. P-A-N-I-K.

01:24 Am Moment leeft et. Hoffe mer, dass et sou bleift. Ech hunn am Moment näischt interessantes ze soen.

01:30 Lo geet et endlech lass. Mä SkyMovies mengen, se missten nach en blöden Clip mat fréiere Gewënner weisen.

01:31 Eng Rei nominéiert Schauspiller stinn op der Bühn. Wat dat sollt, weess ech net.

01:32 Den Neil Patrick Harris sengt an danzt. Hien ass immens, mä d’Nummer ass bei Wäitem net sou gutt, wéi dem Hugh Jackman seng.

01:37 Deen Opening Monologue ass bis well eng Katastroph.

01:40 Et gëtt net besser.

01:43 Ok, de Christoph Waltz Witz war gutt.

01:45 A vue dass d’Penelope Cruz lo de Präis fir Best Supporting Actor iwwerreescht, wäert e gläich eppes ze soen hunn.

01:47 Ech hunn d’Gefill wéi wann dat hei eng ganz laang Nuecht gi wäert, wann ech mer déi ganz Prozedur do ukucken. Mä anscheinend däerfen d’Laureate jo net méi wéi 45 Sekonne schwätzen, souguer d’Schauspiller. Ech wier schockéiert, wann et sou wier.

01:49 “And the winner is…”? Wat ass mat “And the Oscar goes to…” geschitt? Op jidfer Fall, de Christoph Waltz huet deen Oscar verdéngt.

01:51 D’Ried war kuerz… de Ryan Reynolds schwätzt grad iwwer The Blind Side. Dee Film gesäit sou fuerchtbar aus.

01:53 Reklammen. Bis well: Show schwaach. De Waltz e wierdege Gewënner.

01:56 D’Cameron Diaz an de Steve Carell si wesentlech méi witzeg wéi den Steve Martin an den Alec Baldwin. Well d’Show net funktionnéiert. Déi Rieden vun den animéierten Nominéierten si wierklech witzeg. De Fantastic Mr. Fox ass genee sou classy wéi am Film.

01:59 Up gewënnt fir de beschten animéierte Film. Sou eng Schan, well et wierklech e schwächeren Pixar Film ass, an mat Fantastic Mr. Fox, The Princess and the Frog a Coraline wierklech dräi genial Filmer mat nominéiert waren.

02:01 Ech haassen d’Miley Cyrus. Best Original Song. Ech haassen d’Miley Cyrus.

02:02 An et ass eng Frechheet, dass d’Lidder net performt ginn. Wann iech d’Lidder sou egal sinn, sträicht d’Kategorie einfach ganz.

02:05 Yes, “The Weary Kind” gewënnt. Sou e schéint Lidd.

02:06 Dass de Chris Pine District 9 ukënnege muss fannen ech eng zimlech Frechheet, vue dass hien jo a Star Trek, dem grousse “Konkurrent” wat Sci-Fi ugeet ass.

02:07 Rëm Reklammen. Martin a Baldwin funktionnéiert nach ëmmer net. Dass d’Miley Cyrus do ass, huelen ech als Beleidegung op. De Steve Carell an d’Cameron Diaz ware wierklech witzeg. Fir déi, déi et net gesinn hunn. De Steve ass an der leschter Minutt fir den Jude Law agesprong, an d’Produzenten hu vergiess den Teleprompter ze änneren. Dofir huet d’Cameron de Steve dunn Jude genannt. Et war awer dofir immens, dass d’éischt Zeil, déi de Steve sot “When you look as good as Cameron and I…” oder sou war.

02:12 Deen Typ vu SkyMovies sot grad The Hurt Locker wier “funny”. Ech hunn de Film véier Mol gesinn, an ech weess net wat hie mengt.

02:14 Firwat hosten de Robert Downey Jr an d’Tina Fey net? Genial!

02:16 De Mark Boal gewënnt fir d’bescht Dréibuch fir The Hurt Locker. Den éischte vu ville Präisser, wéi ech hoffen. PS: wéini ginn de Mark Boal an d’Kathryn Bigelow zou, dass se zesumme sinn?

02:19 Eng Montage iwwer John Hughes Filmer.

02:22 A lo schwätze Schauspiller aus senge Filmer iwwert hien. Dat do huet näischt bei den Oscars verluer, wa gläichzäiteg d’Präisser fir d’Liewenswierk net méi dierfen an der Show sinn. Déi ganz Show ass bis lo schrecklech. A lo presentéiert de Samuel L. Jackson Up a seet eppes iwwer “not real people at all” – Schauspiller si grad sou wéineg “real people” an hire Rollen wéi animéiert Charakteren. Lo ass iwwregens eng Stonn vergaang a mer si réischt duerch véier Präisser. ‘t ass ganz ustrengend.

02:29 Kuerzfilmer. Hei sinn ech lo richteg gespaant, wéi meng Tipps ofschneiden.

02:32 Mäin éischte falschen Tipp, vue dass Logorama fir animéierte Film gewënnt. Ech sinn iwwerrascht. Gutt Ried!

02:36 A mäin zweete falschen Tipp, vue dass Music for Prudence fir de kuerzen Documentaire gewënnt. Wéi d’Gewënner vun der Bühn gespillt goufen ass stillos. An direkt mäin drëtte falschen Tipp, vue dass och de live action Kuerzfilm net gewonn huet, deen ech getippt hunn. The New Tenants ass de Gewënner.

02:39 De Ben Stiller ass als Na’Vi geschminkt. Ech froe mech ob en den Tutorial op Pianocktail gesinn huet.

02:42 Natierlech ass de Gewënner Star Trek.

02:44 Den Dude presentéiert de beschte Film, deen fir de beschte Film nominéiert ass. A Serious Man. Dat ass wierklech den ee gudde Grond, dass se d’bescht Filmkategorie erweidert hunn. Lo si rëm Reklammen an ech leien an eisem Tippspill vir, hunn all d’Kuerzfilmkategorien falsch getippt an de Rescht richteg gehat.

02:48 Bescht adaptéiert Dréibuch. An de Gewënner ass Precious! Wow, ech hätt wierklech geduecht, dass den Jason Reitman hei gewënnt.

02:52 Ech gesinn, wéi se an der Regie geduecht hunn. E Schwaarzen huet gewonn, séier, weis dem Morgan Freeman seng Reaktioun. A lo ass och nach d’Queen Latifah do, et ass e fiichten Dram fir all Mënsch, deen sech fir Rassegerechtegkeet asetzt.

02:56 Uh, de Robin Williams. Gutt Ried.

03:00 An natierlech gewënnt d’Mo’Nique fir d’bescht Niewenduerstellerin. Dat war jo keng Fro. Sou eppes vu kloer. Perséinlech hätt ech d’Vera Farmiga gewielt, mä et kann ee schlecht mat deem Choix streiden.

03:02 De Colin Firth huet grad An Education presentéiet. Oh Gott, dee Mann ass sou charmant. Meng Frëndin ass verréckt no him, an ech verstinn et.

03:05 Okay, bei Sky wëssen se net wat dem Mo’Nique säi Statement iwwer “performance not politics” sollt. Erklärung: et geet drëms, dass d’Mo”Nique sech geweigert huet eng Campagne fir seng Performance matzemaachen, an dofir vill kritiséiert gouf.

03:07 D’Sigourney Weaver ass an Avatar a soll dofir net de Präiss fir Art Direction iwwerreeschen. Éierlech, wat soll dat? Natierlech huet Avatar verdéngt gewonnen.

03:10 Den Tom Ford an d’SJP iwwerreeschen den Oscar fir… na… wat wuel? Richteg, Kostümdesign. An natierlech gewënnt fir d’véierte Kéier hannereneen Marie Antoinette.

03:12 Gutt Ried vum Sandy Powell, vill besser wéi wou et seng verstuerwen Schneiderin bei de BAFTAs als “replacable” bezeechent huet.

03:16 Et ass wierklech eng Schan dass déi Leit bei SkyMovies keng Anung hunn, wien den Neil Patrick Harris ass. Setzt dach Leit dohin, déi eng Anung hunn.

03:19 D’Twilight Kanner presentéieren eng Montage iwwer Horrorfilmer. Well, dir verstitt, Twilight ass den Horror, den Horror. D’Kristen Stewart gesäit rëm aus, wéi wann et sech näischt méi langweileges virstelle kéint.

03:26 The Hurt Locker gewënnt fir Sound Editing. An domat huet sech d’Fro wien fir de beschte Film gewënnt wuel erleedegt.

03:27 An The Hurt Locker gewënnt och am Sound Mixing. Domat tippen ech, dass et nach laang net riwwer ass fir de Film den Owend.

03:30 Ech hunn zweemol op Avatar getippt gehat an dofir leien ech lo zesumme mam Céline un der Spëtzt vun eisem Oscar Pool. Dat gëtt och nach spannend.

03:35 Cinematography. D’Sandra Bullock ass top. An Avatar gewënnt do… wat leeft? Ech hunn all d’Technicals verkéiert.

03:38 In memoriam.

03:42 Hunn ech lo ee Moment net opgepasst, oder hunn se de Roy Scheider vergiess?

03:44 Déi Show ass wierklech net gutt. Bis well mëssfällt mer sou zimlech all Deel. De Sound ass katastrophal, d’Presenter si schlecht gewielt, et ass net witzeg. Insgesamt extrem, extrem enttäuschend.

03:47 Okay, mir hunn Dänzer, déi zu den nominéierten Original Scores danzen, mä keng Zäit fir d’nominéiert Songs virzedroen. Den The Hurt Locker Score erënnert mech iwwregens ëmmer un d’Musek an Dexter.

03:50 Dat do kann net hiren Eescht sinn.

03:52 Fuerchtbar. Wa lo nach Avatar gewënnt, schloen ech iergendeppes futti. Mä et ka just Up sinn, oder?

03:53 Yes. An ech fannen se solle wierklech nächste Kéier ee fannen, deen Desplat an Giacchino ausschwätze kann. Well, ech rege mech ëmmer rëm doriwwer op.

03:55 Shocker! Avatar gewënnt fir Visual Effects. The little film that could.

03:58 Wéi lächerlech ass et eigentlech, dass d’Leit déi d’Best Picture Nominees virstellen op engem Podest stinn, wat hannert de Leit an de viischte Reien ass. Ech si mer sécher, d’Meryl Streep hätt och gär den Jason Bateman lo just gesinn.

04:00 D’Reiefolleg vun de Filmer wéi se iwwregens presntéiert ginn, gëtt mir d’Gefill, wéi wa se géifen wéi an enger Castingshow rofgezielt ginn. Et feele lo nach Avatar an The Hurt Locker… Zoufall? Dee Film deen als nächst virgestallt gëtt, gewënnt net. Wetten?

04:02 De Matt Damon presentéiert d’Documentairen. Et dierfen also och wierklech Stars Präisser iwwerreeschen.

04:05 An The Cove gewënnt natierlech.

04:07 Ech hu keng Anung wien deen Typ ass.

04:09 The Hurt Locker gewënnt fir de beschte Schnëtt, mä gëtt als nächst virgestallt. Domat ass Avatar wuel de Gewënner fir beschte Film, wa meng Logik vu virdrun richteg ass. Hoffentlech ass se et net.

04:13 Den Typ bei SkyMovies huet Un prophète net gesinn, well den Tahar doranner eng Gillette an de Mond hëlt. Idioten, w.e.g. haalt op.

04:16 Ee vun de gréisste Regisseuren aller Zäiten dierf haut de Präis fir de beschten auslännesche Film iwwerreeschen. De Quentin Tarantino ass och do.

04:17 An den Oscar geet un Argentinien! El Secreto de Sus Ojos gewënnt. An domat katapultéieren ech mech un d’Spëtzt an eisem Oscar Pool.

04:23 Lo nach déi grouss Véier. Ech hunn Angscht ëm The Hurt Locker gehat. Mä mir fällt an, se hun déi Show jo konzipéiert virun deem se d’Gewënner woussten, dofir berouen ech mech rëm.

04:26 Michelle Pfeiffer, Vera Farmiga, Julianne Moore, Colin Farrell, an Tim Robbins heeschen d’Presentatoren fir de beschte Schauspiller.

04:41 Okay, dat hei war lo natierlech de richtege Moment fir mäi Firefox fir den Hick ze kréien. Den Jeff Bridges huet fir Crazy Heart gewonn, an ech hätt wierklech gär d’Ried héieren. Mä bon, et hätt net solle sinn.

04:45 Stream ass fort.

04:49 A just mat Zäit ass mäi Stream zréck, fir dass ech gesi kann, dass d’Sandra Bullock gewonn huet. “Carey, your beauty and your talent makes me sick!” D’Sandra Bullock ass sou immens. Och wann ech him nimools en Oscar ginn hätt.

04:53 Ech ginn all Kéier s rosen, wann se soen, dass Avatar den erfollegräichste Film aller Zäiten ass. Inflatioun, Kanner, Inflatioun.

04:55 Yeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeesssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssss. Wéi d’Barbra kuerz gepaust huet, hunn ech wierklech geduecht de Cameron hätt gewonn.

04:56 D’Kathryn Bigelow ass eng foxy bal 60jähreg Fra. Ech kann et ni gleewen, wann ech hatt gesinn.

04:58 Moment of truth. Den Tom Hanks verkënnegt, dass The Hurt Locker gewonn huet.

05:03 Et ass riwwer an um Schluss ass alles extrem séier gaang. An dat huet am Fong d’Kiischt op en insgesamt zimlech ongelongenen Owend gesat. Während ech mech freeën, dass mat The Hurt Locker e wierdege Film gewonn huet, war d’Show desastréis an ech hoffen d’Ratings waren net gutt, fir dass den Adam Shankman a Bill Mechanic net nach emol dierfen sech u mengem léifsten Owend vum Joer vergräifen. Ech gi lo schlofen, a stinn an net emol véier Stonne rëm op vir an eng Virliesung iwwer Literatur an Ecologie ze goen. Ech hoffen et huet iech gefall. Nächst Joer maachen ech et nees. Bis dann.

#10 Jon Brion (Punch-Drunk Love, I Heart Huckabees, Eternal Sunshine of the Spotless Mind; Synecdoche, New York)
#09 James Newton Howard (The Village, Collateral, Batman Begins, King Kong, Michael Clayton, The Happening, The Dark Knight, Defiance, Duplicity)
#08 Alberto Iglesias (Hable con ella, La mala educación, The Constant Gardener, Volver, The Kite Runner, Ché, Los abrazos rotos)
#07 Yann Tiersen (Le fabuleux destin d’Amélie Poulain; Goodbye, Lenin!)
#06 Howard Shore (The Lord of the Rings Trilogy, Gangs of New York, The Aviator, The Departed, Eastern Promises, Doubt)
#05 Gustavo Santaolalla (Amores perros, 21 Grams, Diarios de motocicleta, Brokeback Mountain, Babel)
#04 Thomas Newman (Road to Perdition, Finding Nemo, Cinderella Man, Jarhead, Little Children, The Good German, Wall-E, Revolutionary Road)
#03 John Williams (AI: Artificial Intelligence, Harry Potter and the Sorceror’s Stone, Minority Report, Harry Potter and the Chamber of Secrets, Catch Me If You Can, Star Wars Episode II, Harry Potter and the Prisoner of Azkaban, Memoirs of a Geisha, Munich, Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull)
#02 Clint Mansell (Requiem for a Dream, The Fountain, The Wrestler, Moon)
#01 Alexandre Desplat (Sur mes lèvres, Girl with a Pearl Earring, Birth, De battre mon coeur s’est arrêté, Casanova, Syriana, The Queen, The Painted Veil; Lust, Caution; The Golden Compass, The Curious Case of Benjamin Button, Chéri, Coco avant Chanel, Un prophète, Julie & Julia, Fantastic Mr. Fox, The Twilight Saga: New Moon)

Éierbar Erwienungen: Clint Eastwood, Tan Dun, Danny Elfman, Michael Giacchino, Philip Glass, Jonny Greenwood, Dario Marianelli, Hans Zimmer

D’Geschicht ass eigentlech ganz einfach: de Mr. Fox fillt sech onwuel a sengem Lach, a wëll plënneren. Dat mécht en dann och, a vun do un geet net nëmmen fir hien, mä och fir seng reschtlech Déierefrënn alles schief. D’Déieren verléieren hiert Doheem, de Mr. Fox säi Schwanz, an den Ash, säi Jong, verléiert de Glawen u sech selwer. Et läit also un engem clevere Fuuss fir déi ganz Situatioun nees ze kitten – an dat ongeféier dräi bis véier mol.

Och wann ech net zu deenen Anderson-Skeptiker gehéieren, sou sinn ech awer ee vun de Leit, déi denken, dass seng Filmer zënter Rushmore op mannst previsibel gi sinn, an och un Humor verluer hunn (wat natierlech net bedeit, dass The Royal Tenenbaums net awer säi Meeschterwierk ass). Fantastic Mr. Fox dogéint ass rëm e Fest vun enger witzeger Szen no der anerer, an et fällt engem schwéier am vum Jason Schwartzman synchroniséierten Ash, net de Max Fischer rëm ze erkennen. D’Pointe komme mat absoluter Präzisioun, an och déi gutt Szenen, déi ee scho vum Trailer kennt, bleiwen absolut originell.

Zur Originalitéit vum Film dréit net nëmmen d’immenst Dréibuch, mä natierlech och d’Method vum Film bäi, an där sech de Wes Anderson komplett opgoe léisst. Dës Zort Stop-Motion huet ee well laang net méi gesinn. Ouni vill visuell Hëllefsmëttel wéi a Coraline zum Beispill beschränkt d’Animatioun sech hei bal ausschliesslech op d’Handaarbecht – an dat dréit seng Friichten. Wann de Film sou och eigentlech op eng traditionell an ustrengend Aart a Weis gedréit gouf, sou ass dat Ganzt gemëscht mam typeschen Stil vum Wes Anderson einfach nëmme wonnerbar ze kucken. D’Léift zum Detail, déi de Wes Anderson rëm eng Kéier weist ass phänomenal, dat geet vum iMac am Badger sengem Büro, iwwer d’Bill Murray an Owen Wilson Figuren, déi ee fir ongeféier 2-3 Sekonnen erkenne kann bis hin zu der Ballad aus dem Robin Hood vun Disney, déi onbemierkt am Hannergrond leeft.

A wa mer scho bei der Musek sinn, sou muss gesot sinn, dass den Alexandre Desplat mat dëser ongewéinlecher Musek fir hien, sech rëm eng Kéier als de beschte Komponist vun eiser Zäit bestätegt. Dëst ass well schon de fënnefte Film dëst Joer an deem seng Musek ze bewonneren ass, an et ass alt nees e Genoss. Mä dat verwonnert och wéineg, well am Fantastic Mr. Fox kritt ee kaum eng Zäit fir sech z’erblosen, an d’Musek spigelt dat rëm. An am Endeffekt ass et och normal, well et si jo eigentlech wëll Déieren, déi d’Haaptrollen am Film anhuelen – déi schénge keng Rou ze kennen, och wann déi epeschsten Szen vum Film de geneeë Géigendeel ze weise schéngt. (Ech verroden näischt.)

(A virun deem sech ee beschwéiert, dass d’Déieren amerikanesch Accenten hunn an enger englescher Geschicht, denkt nach emol ganz gutt driwwer no.)

Bewertung: ****/****

Fir mech, allerdéngs, ënnerscheeden sech déi zwee Filmer an hirem Wiesen an enger ganz bestëmmter Form: während Gomorra de Prisong Neapel op eng extrem klaustrophobesch Aart a Weis presentéiert, ass Un Prophète vill méi fräi, méi liefhaft a méi oppen. D’Fatalitéit vum italienesche Film existéiert am franséische Prisongsdrama net, de Film ass méi spilleresch mat senger Geschicht, ass méi kreativ a méi bont. An dat steet dem Film gutt, am Géigesaz zu Gomorra brauch en dëst fir sech wierklech z’entfalen.

De Malik El Djebena ass e Klengganouv, deen am Prisong an d’korsesch Mafia rarutscht, an an dëser duerch seng Cleverness trotz senge Schwächten wiisst – hie kënnt virun, well en et wëll. A sou ass dësen neiste Film vum Audiard eng deels brutal, mä virun allem asiichtsräich Etude vun engem Mënsch, deen an duebelt ongewinntem Emfeld floréiert. Op eng gewëss Aart a Weis, kann een de Film mam Martin Scorsese sengem Meeschterwierk Goodfellas vergläichen, well och do e Mënsch sech duerch Rusen an engem Milieu, deen net säin ass, verwierklecht an iwwert seng Capacitéiten erauswiisst.

Sou huet de Jacques Audiard mat sengem drëtte Film an dësem Joerdausend säi perséinlecht Meeschterwierk kreéiert: no Sur mes lèvres an De battre mon coeur s’est arrêté, huet en alt nees eng Kéier eng Steigerung bruecht a sech domatter an der Topliga vum europäesche Kino verankert. Dem Audiard säi perséinleche Stil gëtt alt nees perfekt an Szen gesat vu senge Schauspiller Tahar Rahim (a sengem réischt zweete Kinosfilm!) an Niels Arestrup, dee schon am Regisseur sengem läschte Film un der Säit vum Romain Duris brilléiert huet. De Stephane Fontaine hannert der Kamera, an den duerch den Audiard gefierderten Komponist vu Weltrenommée Alexandre Desplat, wéi och de Schnëtt vum Juliette Welfling dinn hiert, fir dësen alles an allem komplette Film wonnerbar ofzeronnen an zum bis ewell beschte Film vum Joer 2009 ze maachen.

Bewertung: ****/****

Beschte Film
The Curious Case of Benjamin Button

Bescht Regie
David Fincher, The Curious Case of Benjamin Button

Beschten Haaptduersteller
Mickey Rourke, The Wrestler

Bescht Haaptduerstellerin
Kate Winslet, Revolutionary Road

Beschten Niewenduersteller
Heath Ledger, The Dark Knight

Bescht Niewenduerstellerin
Kate Winslet, The Reader

Bescht originalt Dréibuch
Arnaud Desplechin, Un Conte de Noël

Bescht adaptéiert Dréibuch
Maurizio Braucci, Ugo Chiti, Gianni di Gregorio, Matteo Garrone, Massimo Gaudioso, Roberto Saviano, Gomorra

Beschte Schnëtt
Elliott Graham, Milk

Bescht Kamera
Wally Pfister, The Dark Knight

Bescht Art Direction
Donald Graham Burt, The Curious Case of Benjamin Button

Beschte Kostümdesign
Jacqueline West, The Curious Case of Benjamin Button

Beschte Make-up
Greg Cannom, The Curious Case of Benjamin Button

Beschte Filmmusék
Alexandre Desplat, The Curious Case of Benjamin Button

Beschte Song
Bruce Springsteen – “The Wrestler”, The Wrestler

Beschte Sound
Tom Myers, Michael Semanick, Ben Burtt, Wall-E

Bescht Soundeffekter
Ben Burtt, Matthew Wood, Wall-E

Beschte visuell Effekter
Eric Barba, Craig Barron, Burt Dalton, Steve Preeg, The Curious Case of Benjamin Button

Beschten animéierte Film
Waltz with Bashir

Beschten Documentaire
Man on Wire

Bescht Ensemble
Un Conte de Noël

Beschten Optrëtt vun engem Objet
Stull, Burn After Reading

Breakthrough Award
Michael Fassbender, Hunger

Beschten Combination Score
Il Divo

Beschten Titelsequenz/Schlusssequenz
Slumdog Millionaire

Bescht Tagline
In Bruges, “Shoot first. Sightsee later.”

Beschten Trailer
Revolutionary Road

00:53 Schéine gudden Owend awer nach, d’Marisa Tomei gesäit … hach … aus.

00:56 “A Hi to anyone who’s mad enough to stay up and watch this!” D’Kate Winslet huet mir gewénkt!!

00:58 Am Internet kurséiert d’Gerücht, dass Waltz with Bashir géint de japanesche Film Departures den Oscar verléire kéint. Ech gleewen drun, dass Waltz gewënnt, mee vu dass ech ëmmer enttäuscht ginn, wier ech o net iwwerascht. Ech soe just Gomorra.

Frost/Nixon

Click here to view the embedded video.

01:07 Ech hu grad gelies, dass bis halwer all d’Teléssender mussen vum Red Carpet wegschalten. Dat ass okay, ech hu grad d’Natalie Portman an engem wonnerschéine rosa Rack gesinn. Dat geet mir duer.

01:12 D’Kate Winslet dréit en Yves Saint-Laurent Rack, falls et iergendeen interesséiert. Ah jo.

Milk

Click here to view the embedded video.

01:15 Ech froe mech grad firwat d’Heidi Klum bei d’Oscars dierf, an ech net. D’Liewen ass net fair. Wat huet d’Heidi Klum do verluer? D’Miley Cyrus hält jo och keng Ried bei der TED Konferenz.

01:21 Oh Merde, déi wäerten haut jo na ophalen iwwer d’Kleeder ze schwätzen. Ech gi mer eppes ze drénke sichen.

01:22 En Zesummeschnëtt iwwer britesch Oscargewënner, a wéiee Lidd leeft am Hannergrond? Natierlech “Viva la Vida” vu Coldplay. Dat Lidd a “Gobbledigook” sollte fir sou eppes verbuede ginn.

The Curious Case of Benjamin Button

Click here to view the embedded video.

01:32 An et geet lass! Wëllkomm zu den 81. Academy Awards! Vill Gléck Hugh Jackman, dass de dat gutt hikriss.

01:39 Coolsten Optakt ever! Standing Ovations.

01:44 Eng Montage iwwer Supporting Actresses. Meh. Dat ass e riesegeN Downer nom Jackman sengem Danz a Gesang, deen absolut brilliant war.

01:46 Oscar fir d’Niewenduerstellerin. Fënnef Presentatricen, déi mol de Präis gewonn hunn. Go Penélope.

01:49 Féck, wann se sou viru fueren, geet déi Show bis an d’Onendlechkeet weider. 20 Minuten a nach näicht iwwereescht. Déi fënnef Dammen schwätze jo ganz schéin, mee et hält net op.

01:50 The Oscar goes to… Penélope Cruz. Hatt seet dem Pedro Almodóvar merci. Sweet. :)

01:54 D’Screenplay Awards komme lo. Tina Fey a Steve Martin. “It has been said that to write means to live forever.” – “The man who said that is dead.”

01:58 Den Oscar fir Original Screenplay geet un Milk. Den Dustin Lance Black mat enger schéiner Prop 8 Kritik. Genial Ried.

02:01 Adapted Screenplay. Alles anescht wéi de Simon Beaufoy wier eng rieseg Iwweraschung.

02:03 Voilà. Slumdog Millionaire gewënnt alt rem e Präis. Ech son lo mol, dass et ee vun 7-9 den Owend ass.

02:05 D’Jennifer Aniston an den Jack Black presentéiren beschten animéierte Film.

02:08 Eng Montage iwwer animéierte Film a Waltz with Bashir kënnt net dra vir. Niewebäi ass et komesch, dass den Jack Black presentéiert, vu dass heen d’Haaptroll a Kung Fu Panda geschwat huet.

02:09 Wall-E huet gewonn. Let’s move on.

02:11 Animéierte Kuerzfilm. La maison en petits cubes. Ah tient. E Japaner huet de Film gema a säin Englesch ass net gutt.

Slumdog Millionaire

Click here to view the embedded video.

02:14 Okay, eng kuerz Paus, da kann ech jo mol soen, dass den Hugh Jackman immens ass bis well, d’Bühn gefällt mer ganz gutt an d’Präisser ware bis ewell wéi z’erwaarden.

02:16 Art Direction. Go Ben Button! D’Carrie Breadshaw (wéi heescht et scho méi?) an den James Bond iwwereeschen de Präis. D’Bühneshow ass sou cool.

02:18 Yes, yes, yes. Ben Button gewënnt de Präis an huet e wierklech, wierklech verdéngt.

02:19 Baussen gi grad Leit grölend laanscht. Se feiere wuel Ben Button. Lo kënnt Costume Design.

02:21 The Duchess gewënnt de Präis fir d’drëtte Kéier an de läschten dräi Joer. (Marie Antoinette an de Film, deen net genannt gëtt si jo wuel den nämlechte Film wéi desen.)

02:24 A sou séier geet et. Ben Button huet schon den Oscar fir Makeup gewonn. Yes.

02:25 Uuuuuh, déi zwee aus Twilight. *gaaaaaps*

02:26 Eng Montage iwwer Romance 2008. Rot mol wéieng Musék spillt! Genee: Coldplay. “Lovers in Japan”.

The Reader

Click here to view the embedded video.

02:30 Forgetting Sarah Marshall an Nick and Norah’s Infinite Playlist gehéiren zu de Romanze vum Joer a kommen an enger Montage bei den Oscars vir. Interessant.

02:32 Best Cinematography. Ben Stiller an Natalie Portman (hach). De Stiller mecht den Joaquin Phoenix no. Cool.

02:35 An d’Slumdog Wackelkamera gewënnt. Wéi Children of Men nominéiert war hu se nach d’Schéinheet vum Bild an net d’Innovatioun gewielt. Lo ass et anescht, an eigentlech net wierklech verdéngt. Schued. De Wally Pfister hätt et verdéngt gehat.

02:40 D’Jessica Biel schwätzt iwwer d’Sci-Tech Awards. Hatt ass ontalentéiert, mee schéin. Dofir duerft et déi iwwereeschen. Mee déi Idiote vu Sky weisen se net mol. Respektlos.

02:46 Ech verstinn dat lo grad net. Ech mengen, et ass dem Judd Apatow seng Comedy-Montage. Mee et ass komesch. Schlechten Empfang kënnt na dobäi.

02:47 Den James Franco, Seth Rogen an Janusz Kaminski iwwereeschen den Oscar fir beschte Kuerzfilm an et ass Spielzeugland.

02:49 De Regisseur vum Film ass aus Ostdäitschland an huet eng Glatz. Aha.

02:53 Empfang ass lo richteg fuerchtbar. An den Hugh Jackman sengt an danzt rem. Sou wéi ech et gäer hunn. Just dat Beyoncé do op der Bühn misst net sinn.

02:56 An d’High School Musical Kanner sinn och well do. Gott bewahr.

02:59 Sou villes ass anescht. Herno wäert souguer d’Queen Latifah d’Original Song Kategorie net presentéiren. Dat ass jo awer well eng Institutioun zënter opmannst 1953. An op Sky TV schwätzen se rem nëmme Schäiss.

03:02 Ech menge lo kritt den Heath Ledger säi Präis. Christoper Walken, Kevin Kline, Cuba Gooding Jr, Alan Arkin an Joel Gray iwwereeschen. Gëtt och Zäit, dass mol rem e Präis iwwereescht gëtt. Ech wëll an d’Bett.

03:08 Lange Rede, kurzer Sinn. Den Heath Ledger huet den Oscar fir déi beschte Performance vum Joer gewonn. Säin Joker ass eng Roll fir d’Geschichtsbicher. Meng Aen si ganz éierlech liicht wässreg. Sou e wonnerbart Talent huet eis verlooss. Ech hoffen, dass et a sengem klenge Matilda weiderlieft.

03:12 Beschten Documentaire. Déi Musék am hannergrond ass fuerchtbar schéin. Doduerch gi meng Tréinen net zréck. Man on Wire… boah, all Kéier s wann ech de Petit um Seel gesinn kënnt dat immenst Gefill rem rop. An de Werner Herzog ass dat Intelligentst wat et an der Filmwelt gëtt.

03:14 De Bill Maher presentéiert. Ech si sauer mat em, well en e Freideg net ganz fein iwwer d’Kate Winslet geschwat huet.

03:15 A gewonn huet Man on Wire. Kuckt en, Jongen a Meedercher! Dee Philippe Petit ass sou en arrogant coolen Typ.  A lo direkt Documentaire Kuerzfilm.

03:18 De Gewënner ass Smile Pinki. Muss deen dann iergendwou fannen. Ech wëll, dass méi Kuerzfilmer an de Kino kommen. Se sinn oft immens, a wann net, huet ee manner Zäit verluer, wéi wann een Changeling oder Defiance kuckt. Brrrrr.

03:21 Wann op Sky TV nach eng Kéier ee seet The Dark Knight wier dest Joer “slightly ignored” ginn, geheien ech mäi Macbook d’Fënster raus. 8 Nominéirungen, krëtjëft. “If Heath would have been nominated had he been among us, is to be debated.” Fuck off, a lies e Buch. Vu Film an Oscars, keng Anung.

03:23 Okay, de Stream ass hänke bliwwen. Panik setzt an.

03:25 An et geet rem. Eng Montage iwwer Actionfilmer. MTV Movie Awards oder Oscars? Ech wees et net méi.

03:26 Uh, uh, uh. De Will Smith.

03:27 Visual Effects. The Curious Case of Benjamin Button. Oh yeah, bescht Effekter aller Zäiten. Ech soe just. Fir déi, déi sech nach dovun iwwerzeege wëllen.

03:29 D’Soundkategorien si lo drun. The Dark Knight gewënnt Editing.

03:31 An d’Bild hänkt nees. Sound Mixing wier lo drun.

03:32 Slumdog Millionaire huet gewonn. Mir deet et haut nach wéi vun deem Kaméidi, deen am Film war. Ech verstinn net, wéi dee Film do konnt nominéiert ginn.

03:34 Beschte Schnëtt. Meng Lieblingskategorie nieft dem original Dréibuch.

03:35 Ech hu well op Auto-Complete emgeschalt, ëmmer wann ech Oscar Slumdog Millionaire aginn, schreift mäin neiste selwer geschriwwene WordPress Plugin direkt Slumdog Millionaire hannendrun. Dat mecht et fir mech wesentlech méi liicht.

03:39 Ech froe mech grad wéieng Kategorien nach ausstinn, vu dass Slumdog réicht véier gewonn huet. Regie, Film, wat nach?

03:40 Ze séier geschoss, lo fällt et mer nees an: d’Musékkategorien kommen nach, déi e gewënnt.

03:42 Den Jerry Lewis gewënnt den Humanitarian Award, deen ech bis haut net verstinn. A rot wéiee Lidd an sénger Montage leeft? Genee: “Viva la Vida”.

03:44 Et war awer léif vun hinnen, dass den Eddie Murphy de Präis iwwereeschen duerft. Hat en och mol en Oscar Slumdog Millionaire an der Hand.

03:48 D’Sky TV Leit si rem um sabbelen. Nëmme Schäiss. D’Beyoncé huet anscheinend just “Dreamgirls” gedréit bis well. Hey, wat ass mat “Austin Powers: Goldmember”?

03:51 Best Original Score. Dem Alexandre Desplat séng Aarbecht fir Button ass sou wonnerschéin. Genee sou Defiance vum James Newton Howard. Milk war immens. Wall-E bezaubernd. Slumdog Millionaire kléngt besser vum Orchester bei den Oscars wéi am Film.

03:53 A scho rem D’HSM Kanner. An d’Gréit huet den Alexandre Desplat “Alejandre” ausgeschwat. Domm Klont. Slumdog huet natierlech gewonn.

03:56 Best Original Song. D’M.I.A. trëtt net op. An den John Legend séngt “Down to Earth”.

03:58 Also ech menge mol, dass dat den John Legend war.

03:58 Firwat wees ech eigentlech wen den John Legend ass?

04:02 Oscar Slumdog Millionaire. Sensationell wéi deen Auto-complete funktionnéiert. An “Jai Ho”, dat schwächsten nominéiert Lidd huet gewonn. Den Dev Patel verbréngt séng Zäit iwwregens domadder de Mond net zouzekréien a bléckt permanent ronderem sech.

04:06 De Liam Neeson an d”Freida Pinto iwwereesche lo beschten auslännesche Film.

04:07 A wéi ganz um Ufank ugekënnegt huet Departures wierklech gewonn. Major fuck-up nennen ech dat do lo mol. Mee ech hunn de Film jo net gesinn. Dese Japaner ka grad sou wéineg Englesch wéi dee virdrun.

04:11 In Memoriam. An d’Queen Latifah séngt dozou.

04:15 Schéi gema, d’Kameraschwenks ware liicht hektesch. Mee wéi all Joer si rem vill grouss Leit vun eis gaang, déi bekannt Nimm, an déi, déi am Schied fir d’Schéinheet vum Film zoustänneg waren.

04:19 D’Reese Witherspoon iwwereescht geschwënn dem Danny Boyle den Oscar Slumdog Millionaire, deen dem David Fincher zousteet, ass wéi ëmmer witzeg, mee huet e Rack un, deen deen Numm net verdingt huet.

04.21 Oscar Slumdog Millionaire.

04.23 Séng Tigger Ried war immens. Déif a méngem Häerz fannen ech den Danny Boyle jo schon immens. Mee, David Fincher…

04:25 Bescht Schauspillerin. Ass et endlech um Kate? Oder gewënnt d’Meryl Streep säin drëtten? Oder iwwerascht d’Melissa Leo?

04:27 Sofia Loren, Shirley McLaine, Halle Berry, Nicole Kidman, Marion Cotillard presentéiren.

04:28 No beschte Schauspiller ginn ech iwwregens an d’Bett.

04:29 NOT.

04:32 KAAAAAAAATE! :)

04:36 Ried vum Owend. Subjektiv an objektiv. An et geet virun bei de beschte Schauspiller.

04:37 Robert de Niro, Ben Kingsley, Anthony Hopkins, Adrien Brody a Michael Douglas heeschen d’Presentateuren. Wat e Line-up.

04:43 Ech mengen deen Typ aus Twilight ass wierklech e Vampyr. An de Sean Penn gewënnt säin zweeten Oscar!

04:45 De Sean Penn ass witzeg an den Dustin Lance Black kräischt. Dat zweet ass net sou iwweraschend, dat éischt extrem. Wat ass dann hei lass?

04:53 An de Steven Spielberg iwwereescht Slumdog Millionaire lo hieren aachten Oscar. Keng Iwweraschung. Bis d’néchst Joer. Gutt Nuecht.

]]> http://blog.pianocktail.lu/2009/02/23/oscars-liveblog-2009/feed/ 18 http://blog.pianocktail.lu/2007/03/18/the-painted-veil/ http://blog.pianocktail.lu/2007/03/18/the-painted-veil/#comments Sun, 18 Mar 2007 00:08:02 +0000 Chris http://pianocktail.wordpress.com/2007/03/18/the-painted-veil/ “The Painted Veil” ass e weideren gudde Film, deen aus dem Joer 2006 ervir gaang ass. Et ass eng roueg Erzielung, iwwert eng Bezéiung an eng Léift, déi während enger Cholera-Epidemie a China entsteet.

Als grousse Fan vum Edward Norton (“Primal Fear”, “American History X”, “Fight Club”) an dem Naomi Watts (“Mulholland Dr.”) hunn ech net laang missen zécken fir dëse Film kucken ze goen, och op de Risque hin, dass se dru scheitere kéinten glafwierdeg Englänner ze spillen. All Zweifel un hirer Fähegkeet war allerdéngs sënnlos, well och wann se natierlech net déi Iwwerzeegungskraaft wéi richteg Englänner konnten hunn, ass et awer e feine, gelongene Versuch Briten ze spillen, den Accent (ech wees, et sinn d’Amerikaner déi den Accent hunn, net d’Englänner) ze schwätzen an dobäi net un Ausdrock ze verléiren.

D’Geschicht bestëcht doduerch, dass se obschons se wierklech em puer kritesch, dramatesch Szenen duerchgeet ëmmer roueg bleift. Déi Rou get virun allem och duerch den Edward Norton ausgestrahlt, dee sech trotz all dem Misär keng staark Emotiounen zougesteet. Et sinn och d’Spill mat de schéine chinesesche Landschaften, d’Kameraaarbecht, sou wéi d’Kostümer, déi dem Film zu séngem Charme verhëllefen, well se schéin, mee awer op eng gewëss Aart a Weis bescheiden riwwer kommen. Et get keng Ufäll vu Pomp, wéi et sou oft de Fall ass, wann e Film d’Leit a friem Länner féiert.

Sou begleet de Film also, déi bestuete Koppel Walter a Kitty Fane, wéi hir Bezéiung an hir Léift sech entwéckelt, verschidde Stadien vun Haass, Bewonnerung an Ofneigung duerchleeft fir um Schluss an absoluter Stëll an hirem logesche Schluss opzegoen. Et ass sécherlech net de ganz grousse Kino, mee awer vun der éischter bis zur läschter Minut, trotz em puer Längten ënnerhalsam a schéin.

Dat Gréisst um Film ass sécherlech d’Musék vum Alexandre Desplat, dee, wéi och an “The Queen” genee de richtegen Toun trëfft fir d’Biller an d’Handlung ze begleeden. Eng Filmmusék ass nëmme da gutt, wa se net just begleet, mee als artistescht Element wierklech an d’Geschicht mat afléisst an als erzielerescht Mëttel genotzt get. An dat geléngt momentan vläicht kengem Komponist sou exzellent, wéi dem Desplat.

Ech géif jidderengem, dee Loscht op e flotten Owend am Kino huet an ofschalte wëll, recommandéiren sech dem John Curran säin “The Painted Veil” unzekucken, well et eng Geschicht mat Häerz a Schéinheet ass, déi sech liicht verdaue léisst an déi een net schlecht fanne kann.