Harry Potter

Den Harry huet schwaach gegrinst. Jo, den Hittchen opdoe war vill besser wéi en Zaubersproch soe missen, mee hien hätt et léiwer gehat, wa si en hätten opdoe kënnen, ouni dass all Mënsch nogekuckt huet. Den Hittchen huet anscheinend zimlech vill vun engem gefuerdert. Den Harry huet sech an deem Moment weder daper nach besonnesch gescheit oder soss eppes vun all deem gefillt. Wann den Hittchen dach nëmmen en Haus genannt hätt fir Leit, déi sech liicht katzeg gefillt hunn, dat wier genee dat Richtegt gewiescht fir hien.

Säit 2009 verdreiwt d’ASBL KairosEditioun eng lëtzebuergesch Iwwersetzung vum éischten Harry Potter Band, ee vun deenen dräi Harry Potteren déi ech gelies hunn. Fir 30 Euro, wat net geschenkt ass, kann een d’Buch kaafen. Iwwersetzungen sinn emmer en kroplegt Thema, zumols wa Leit mengen, dass een präferenziell ëmmer sollt d’Iwwersetzung liesen. Ech zéihen, wann ech der entspriechender Sproch mächteg sinn, zwar och d’Original viir, fannen awer dass gutt Iwwersetzungen eng aaner Vue op e Wierk (Buch, Film…) kënnen ginn.

Egal wéi, ech sinn e Fan vun der Lëtzebuerger Sproch, a freeën mech, wann soueppes rauskennt. Hei de Link.

Sherlock Holmes

Als ‘Sherlock Holmes’-Fan hat ech Angscht dëse Film an de Kino kucken ze goen. No allem, wat ech héieren hat, hunn ech mer eng primitiv Geschicht an iwwerdriwwen Action erwaart, an ech sinn net dovun ausgaang, meng Kandheetshelden an dësem Film z’ erkennen. Ech louch falsch.

Natierlech waren dem Arthur Conan Doyle seng Erzielungen ni rammelvoll mat Kläppereien. Heiansdo gëtt kuerz driwwer geschwat, an de Watson seet vun Zäit zu Zäit, datt den Holmes en exzellente Boxer ass, mee esou wéi an dësem Film huet Action beim Doyle net existéiert. Mee wéi kann ee soss ee Film iwwert den Detektiv maachen, deen e Publikum vun haut ënnerhält? Si mer mol éierlech, déi meescht Fäll, déi den Holmes am Doyle senge Geschichten ze léisen huet, sinn esou onspektakulär, wéi e Pompjee, deen eng Kaz vun engem Bam erof hëlt. Déi eenzeg ‘Sherlock Holmes’-Verfilmunge bis haut, déi bei de Leit eenegermoosse beléift waren, waren d’Filmer mam Basil Rathbone, an do hate se aus dem viktorianëschen Dandy e Spioun gemaach, deen Nazie gejot huet. Eppes neies ass d’Mëschung tëscht Holmes an Action also definitiv net. Iwwerdriwwen haart hunn ech d’Action-Zeenen net empfonnt, et ass vun der Gewalt hir méi no un engem ‘Indiana Jones’ wéi un engem ‘Terminator’.

Wat mech méi impressionéiert hat, war, wéi d’Personnagen am Film duergestallt waren. Ech war frou ze gesinn, datt immens vill Aspekter vum Holmes endlech mol de Wee op d’ Leinwand fonnt hunn: hien ass e Ruppjhang, seng Kummer ass en eenzege Säustall, en ass esou clever wéi en ignorant ass… Schauspillerësch gesinn ass den Detektiv-Duo einwandfrei: De Robert Downey Jr. liwwert déi Qualitéit, déi ee vun him gewinnt ass, a befënnt sech op deem selwechten Niveau wéi den Jeremy Brett, dee bis haut menger Meenung no dee beschten Holmes-Darsteller war. Den Jude Law hunn ech esou gutt fonnt wéi nach ni virdrun. Ervirzehiewen ass och den Eddie Marsan, deen et als éischte fäerdeg bruecht huet, dem Personnage vum Inspector Lestrade wierklech Liewen anzehauchen, an net einfach nëmmen en iwwerflëssege Vollidiot ze spillen.

De Film huet seng Schwächten, an der Halschent zitt e sech e bëssi, awer ech kann en trotzdem nëmme recommandéieren, och deenen, déi dem Doyle säi Wierk gutt kennen. Ech hoffen awer, datt de Guy Richie bei deene geplangte Fortsetzungen eventuell och déi eng oder aner original Geschicht mat abaut. Wee léiwer bei méi klasseschen Interpretatioune bleift, deem empfehlen ech dem Billy Wilder säin ‘The Private Life of Sherlock Holmes’, eng vun deene beschte Kino-Adaptatioune bis haut.

Bewertung: ***1/2 / ****

RauschPuppe

Et ass säit der Mëtt vum leschten Joerhonnert oft schlecht ugesinn gewiecht lokal Produiten ze kaafen. Wat duermols “Deutsche kauft bei Deutschen” wor, heescht lo awer rëm “locally sourced” an ass in.

Dat ass a Lëtzebuerg net ëmmer ganz einfach: während een fir Moies den Téi vum Séi kritt, wandert eise owentleche Béier an d’Ausland oof. Schissi. Glécklecherweis hu mir mat Lux’mburger zu Housen d’Lëtzebuerger Äntwert op McDonalds (an BurgerKing. Eng Baach? WTF?). Viva an Beckericher Waasser an e Riesling vun der Musel.

Mee wat deet de Lëtzebuerger vun haut un. Säit e puer Joer get et do fir substanzenkonsuméierend Snowboarderinnen de Label Flufferwear, de Klassiker a Papp vum Che Gue Juncker T-Shirt ass awer bei der Bom em den Eck. An dann ginn et nach e puer méi kleng Boîten.

Eng Boîte déi ech Iech net wollt virenthaalen ass RauschPuppe, eng 2-Mann(-Fra) Coop aus Ettelbréck. Bei hinnen kritt een Prints, T-Shirts, Spiller a Miwwelen. Ob hierer Internetsäit kann een fir 20 Euro (faire Präis, oder?) een vun deenen fantasteschen T-Shirts kaafen. Och derwäert ass den perséinlechen Site vun der Designerin Stephanie Rausch. Ënnen d’Shirts Affär BOMMELeeeeer, Pimp(my)ampel an Schof fir den Owend.

NY Times Performances of the Decade

Ech sinn nach net grad sou wäit fir d”Pianocktail Awards fir dëst Joer ze lancéieren, mä op engem gudde Wee. Ech denken net, dass grouss Iwwerraschunge wäerten dobäi sinn, vue dass ech all Film, deen ech gär hunn, scho genuch hei gewierdegt hunn. Mä ech waarde mol nach bis dass ech nach ëm puer méi Filmer gesinn hunn, bis dass ech se raushaen.

E Video, deen ech fonnt hunn, a fuerchtbar interessant fannen ass dëse vun der NY Times zesumme gestalltene Video an deem Schauspiller iwwert hir léifste Performance vum Joerzengt schwätzen. Et ass wierklech interessant ze gesinn, wat dës Leit als dat Beschten ugesinn. A ganz éierlech, et ass schwéier mat hinnen driwwer ze streiden.

Hot Chip @ o2Academy, Glasgow

Wann ech zu der Musek sou mëll danzen, dass zwou vu mengen Zéiwe bludden, ouni dass ech et mierken – an ech hunn et effektiv réischt de Moien gemierkt, wéi ech meng Strëmp vum Buedem an de Wäschkuerf beweegt hunn – dann huet mat grousser Wahrscheinlechkeet d’Band, op där hirem Concert ech war, alles richteg gemaach. Hot Chip sinn hirem Ruff gerecht ginn an hunn e wonnerbaren Optakt fir hir Fréijoerstour higeluecht an d’o2Academy zum Rocke bruecht, och wann dës iwwerraschend net ganz ausverkaf war.

Et ass scho komesch, wann een déi Hären op der Bühn gesäit, déi do nach emol e Krack méi onscheinbar wierken, wéi een sech dat souwisou erwaart – géif een se op der Strooss gesinn, et géif een net denken, dass se eng vun de beléifteste Bands a Groussbritannien wieren. An definitiv net an deem Genre vu Pop fir deen si stinn. “Thieves in the Night” war dann dat éischte Lidd mat deem se déi absurd Tatsaach zelebréiert hunn, dass puer Typen, déi ausgesinn wéi wa se kéinten de Comité vun der lokaler Sociétéit vun Klingon-Schwätzer sinn, déi momentan cleversten Danzmusek op der Wekt produzéieren. Et huet ee kaum gemierkt wéi séier d’Zäit verflunn ass, sou immens waren d’Lidder openeen ofgestëmmt an dozou bestëmmt eis um Danzen ze halen. D’absolut Highlight waren natierlech déi 15 Minuten an deenen se mat “Ready for the Floor”, “One Life Stand” an “Over and Over” hir wuel bekannteste Songs hannerenee gereit hunn – och wann fir mech perséinlech och “I Feel Better” als Encore e wierklech grousse Moment war.

Wéi gesot, ech ka keng Concert-Reviews schreiwen. Ech ka mech just driwwer freeën, dass ech do war. A wéi ech et maachen. Wann der d’Chance hutt Hot Chip live ze gesinn: verpasst et net.

Kuerz kritiséiert: D’Bestie am Mënsch

The Lovely Bones (Jackson, ***1/2)
The Lovely Bones, d’Geschicht vun engem 14jährege Meedchen, dat vergewaltegt an ëmbruecht gëtt a senger Famill vum Himmel aus nokuckt, wéi se versicht mat der Situatioun ëm ze goen. Wann een dem Peter Jackson eppes loosse muss, dann ass et, dass en a senger Regie kompromisslos ass: de Film, dee mir gesinn, ass seng Visioun, déi duerch näischt gedréift gëtt. A sou gëtt aus dem Alice Sebold sengem vill méi däitlechen Roman eng extrem bildlech Erfuerung – den Jackson gëtt eis just sou wéineg u Material, de Rescht musse mer eis selwer denken. Emotional matrappend ass de Film, mat un der Spëtzt perfekte Performancen vum Saoirse Ronan, Rachel Wiesz, Susan Sarandon, Mark Wahlberg an Stanley Tucci an hannendrun enger visueller Experienz, déi senges gläiche sicht.

The Wolfman (Johnston, *)
LOL. (Jo, dat ass meng Kritik.)

D’Filmer vum Joerzéngt.

Am Mäerz/Abrëll kënnt dat woumat wuel jiddereen souwisou gerechent huet, dass Pianocktail brénge géif: e Réckbléck op d’Filmer vum Joerzéngt (2000-2009). Als klengen Amuse-bouche hei da mol eng flott Montage vu Bennett Media

PS: Kuckt en net, wann der The Departed nach net gesinn hutt, well de Film dran extrem gespoilt gëtt.

(via InContention)

Carlos Must Die – Erkenntnisser, Zuelen an Fakten

Zum Oofschloss vun deser 8-Deeleger-Serie dann dat, wat ech doraus geléiert hunn, wat et gouf, an wat et net gëtt.

8 Deeg Island ginn net spuerlous un engem laascht. D’Sarah an ech sinn 2200km am Auto gefuer an hunn dobäi ongeféier 200 Liter Bensinverbraucht. Tragescherweis hu mir dobäi och 475kg CO2 fräigesat, oder 240m^3 CO2. Wann dir iech nach un de Waasserfall Dettifoss erënnert, dat ass esou vill CO2, wéi do Waasser all Sekonn roofleeft. Mir hun een Vugel doutgefuer an véier Mais. Mir respektéieren d’Emwelt, mä wann dir eis virun den Auto laaft, ass dat net eis Schold. 200km onbefestegt Strossen (gefillten 10′000km) woren et. Mir hunn 100 Euro fir Iessen ausginn fir 2 Leit während enger Woch an 100 Euro an enger Nuecht fir Drenken. Pro Kapp (d’Sarah ass méi bëlleg wechkomm).

Ween an Island ënnerwee ass, stellt fest dass Sigur Rós kléngen wéi se kléngen well se aus Island kommen. Wann een an Island wor, versteet een dat plötzlech. Erkläre kann een et awer net. Meng Lieblingsasiicht dass, dat et deck duergeet, deen zweet oder drëttbeschten ze sinn, zumols wann een doduerch en méi rouegt Liewen huet. Wat d’Islänner vergiess haten wor awer kritesch ze hannerfroen, wat lasswier, wéi abeemol jhiddereen fuerchtbar räich gouf. Mee och ouni Suen sinn si nach ëmmer glécklech. Rätsel geléist: Hannert dem Waasserfall ass e Schatz. Dee Schatz huet zwar kee Geldwäert, awer en moraleschen: Wann een sech de Wee duerch de Waasserfall gekämpft huet, an näischt fënnt, kënnt ee vläit zur Asiicht, dat just, well een eppes kann man, een et net muss man. Eppes aneres wat mir kloer ginn ass, ass dat Kapitulatioun näischt mat opginn oder verléieren ze dinn huet, mä mat Asiicht. Wann een d’Natur net bekämpfen kann, dann huet een besser dat anzegesinn. Zum Beispill einfach méi bëlleg Brecken bauen, déi eben net fir d’Éiwegkeet sinn, an d’Natur a Rouh loossen. An d’Sarah huet mir bäibruecht, dass een heinasdo muss man, wat ee maachen muss. John Wayne Style. Offensichtlech wor, dass all Lëtzebuerger en Islänner kennt, mee och all Islänner ee Lëtzebuerger. Fir all déi, déi op Party’en wëllen cool sinn, an déi Story erzielen, sorry: Den islänneschen Ministerium fir Elfen ass eng Urban Legend. Dat se un Elfen gleewen ass awer wouer – naja, si nennen se verstoppten Leit.

Iwwregens, ween de Budget interesséiert fir 8 Deeg Island: 300 Euro Fluch, 150 Euro Auto, 150 Euro Sprit an 50 Euro Iessen – 550 Euro. Net an dem Präis mat dran sinn eng iwwerdriwwen deier Jacket, en iwwerdriwwen deieren Protokoll an iwwerdriwwen deieren Alkohol. 8 Deeg sinn ze kuerz fir den Tour ze man. 10-14 Deeg sinn way to go. An dat geet suguer ouni erhiewlech méi Suen auszeginn. Den Auto ass dat eenzegt wat méi deier gëtt, d’Kilometere bleiwen déi selwecht, an d’Iessen ass wierklech marginal. Fir an Island recommandéiert Pianocktail GermanWings ab Köln/Bonn – 23kg Gepäck ftw.

Ob ech zrèck ginn? ASAFP!

Allt rem eng Idée déi moies em 2 Auer um Trottoir virum Flying entstan ass.

Facts About Projection

Eisen regulären Lieser sollt et net entgaangen sinn, dass, säit ech 15 sinn, ech als Projektionist, Caissier a Meedchen fir alles an engem klenge Kino schaffen. An Projektioun ass net nëmmen eppes, wat ee mecht, mä et gëtt eng ganz philosophie dohannert. Projektiounen sinn intensiv Momenter, wou ee vill kann nodenken, an wou et heiansdo komesch ass, duerch eng Glasscheiw getrennt ze sinn, vum Sall. Et kuckt een quasi vu baussen an eng aner Welt ran. De Joël A. huet mir e wonnerbaren Kuerzfilm geschéckt, deen beschreift, wat Projektioun bedeit.

Pianocktail.lu Oscar Pool

De Joël huet mech gefrot gehat fir eng Oscar Pool opzestellen fir eis Lieser vu Pianocktail, an domat huet en eigentlech fir déi Nofro gesuergt op déi ech säit Joeren scho waarden fir endlech sou eppes ze bréngen. Wéi dir wësst sinn haut d’Nominéierunge bekannt ginn, an domat ass lo och d’Course op fir bei Pianocktail beim Tippspill mat ze maachen.

Gitt op AwardsPicks, registréiert iech, an sicht no der “Pianocktail.lu Oscar Pool” , trëtt hir bäi a gitt är Pronosticen of, déi der natierlech all Moment bis zum Dag vun den Oscars verännere kënnt.

A fir et alles e bëssen ze wierzen, gewënnt deen deen déi meeschte Punkten erreecht eng DVD vun engem fir de beschte Film nominéierte Film, déi en sech selwer raussichen dierf. Dir musst just eben matmaachen. Fir e méigleche Gläichstand ze léisen, gitt schéckt mer eng E-Mail op chris ät pianocktail punkt lu mat ärem Tipp fir d’Persoun déi am schéinste wäert ugedoen sinn um Owend vun den Oscars. Do bestëmmen ech natierlech dee Moment wiem déi Éier zou ze spriechen ass. Bonne chance.