Geschriwwen den 17/08/2010 vum ThorbenKee Kommentar
Mir beriichten jo nët méi vill iwwert d’Lëtzebuerg Privat, well se e bëssen hier Zänn verluer huet, an lues awer sécher zu enger landeswäiter Sauerzeitung/Muselzeitung gëtt, déi soss näischt méi ze dinn hunn, wéi den Météosberiicht op RTL.lu unzeprangeren. Ma heiansdo bréngen se awer nach eppes Lëschteges. Zum Beispill hier läscht Headline:
Am Artikel erklärt sech dann “zeigt sich selbst gegen Notfall-Antibiotika resistent.” – wann et dann, wéi am Titel suggéréiert gëtt, e Virus wier, dann wier dat jo och net weider verwonnerlech, vue dass Viren sech näischt aus Antibiotiquen man. Am Artikel gëtt dann awer kloer, dass den Schreiwer wahrscheinlech ob 7e an der Bio gepennt huet (oder nie eng 7e gemaach huet), an mengt Viren an Bakterien wieren dat selwecht – kleng fies Denger déi Menschen futti man. Léif Lëtzebuerg Privat, mir verstinn dass et schwéier ass Leit ze kréien mat enger Ausbildung, mä eng 5e gepackt ze hunn wier jo awer net zevill verlaangt. Dofir nach eng Kéier Noohëllef: Wat si Viren, wat si Bakterien.
Geschriwwen den 8/08/2010 vum Thorben13 Kommentaren
Doriwwer, wat e Mann ass, gouf an gëtt emmer vill diskutéiert. Den Herbert Grönemeyer an d’Nina Hagen sangen Lidder doriwwer. Amazon verkeeft honnerten vu Bicher, déi engem hëllefen sollen seng maskulin Identiéit ze fannen. A verschiddenen Beruffer gëtt een ob dat allerbéist diskrimiéiert wann een e Mann ass. An de Barney Stinson gëtt vun allen vergöttert, wéi wann hien d’Äntwert op all d’Froën wier.
Um Filmfestival zu Edinburgh wor ee vu menge Lieblingsfilmer de Film Freetime Machos vum Mika Ronkainen. An eigentlech seet desen Dokumentarfilm iwwert déi nördlechst an drëttschlechst Rugbyekipp op der Welt alles iwwert d’Mann-Sinn, wat muss gesot ginn. A man is supposed to be both, soft and hard. An attentive listener and a macho-man. A gentle family man and a crazy lover. heescht et do.
An trotzdem sinn all déi Saachen näischt, wat mech mech männlech fillen léisst. Ech verroden Iech haut hei exklusiv, a wéienger Situatioun ech mech am männlechsten fillen:
Am Baumarkt.
An dobäi ass et egal, ob B&Q, Hornbach, OBI oder Bâtiself. Okay, am Bâtiself fillen ech mech éischter aarmséileg wéi männlech. Mir sinn duermols ob 2e an ob 1e an der Mëttesstonn dacks séier ob Bitburg gefuer mat 5 Jongen, an de Burger King gaangen an dono eng Stonn duerch de Baumarkt gezunn. Buermaschinnen, Trennscheiwen an Hochdruckreiniger gekuckt. De Baumarkt kondenséiert alles dat roof, wat zu eisem Geschlecht gehéiert. Trennscheiwen a Luuchten. Buermaschinnen an Wues. Schweessapparater an Hausdéieren. Männer kënnen keng Kanner kréien (ausser a beschassenen Filmer). An obwuel eis domat vill Fräiheeten bleiwen (déi Fraen emmer méi rem wechkloen), leiden Männer instinktiv dorënner. Dofir musse Männer aanecht kreéieren: Mir bauen Rakéiten, Brécken, Héichheiser, Booter oder eben eng Feierplaz. An e Baumarkt ass de Katalysator, d’Mëttel fir dësen Komplex ze iwwergoen. E Baumarkt ass de männlechen Uterus. De Baumarkt ass déi Plaz, wou Männer zesumme kommen, Projéen diskutéieren an Maschinne kaafen. Dobäi geet et net drëms sexistesch ze sinn oder op Stereotypen remzehacken. Et geet em eng Welt. Inspiréirend fir dëse Post wor ënner anerem eng Facebook Foto vum Staater, wou hien sech e Grupp kaaft huet (e Stroumgenerator fir eis weiblech Lieser), an gesot huet Et ass Feier bannendran an et kënt Strom eraus, et ass d’Essenz vun der Männlechkeet. Dat ass et.
Hornbach probéieren ënnerdeems dorauser Kapital ze schloen. An hiere Reklammen weisen si dass si dat verstaanen hunn. Baumärkt sinn déi nei Tempelen vun der Maskulinitéit.
Et war emol op Pianocktail eng Diskussioun an där hu mer gestridden. Déi Diskussioun huet mir keng Freed bereet an iech och net. Allerdéngs huet se mech zum Entschloss bruecht e Buch ze liesen. Dat Buch heescht The Accidental Billionaires (Amazon Link), ass vum Ben Mezrich, an ass d’Virlag fir de Film The Social Network vum David Fincher.
Vue dass ech säit e Sonndeg zu Glasgow sinn a gëschter bëssen Zäit hat, sinn ech mer an de Waterstone’s ëm puer Bicher siche gaang, ënnert anerem eben d’Geschicht iwwer d’Grënnung vu Facebook. A lo kënnt dat, wat iech alleguer interesséiert: nee, den Zuckerberg gëtt net glorifizéiert. E gëtt fair an oppen behandelt an et geet just ëm d’Businesssäit vun der Geschicht, also net ëm d’Moral vum Site selwer. A virun allem: jo, d’Geschicht ass sou, dass een e Film draus maache kann. Also eigentlech net just een, mä eben speziell de Mann deen aus Zodiac – enger net spannender Geschicht – ee vun de beschte Filmer vum Joerzéngt gemaach huet.
Op d’Walz goen ass eng joerhonnertenal Traditioun doruechter d’Welt. Fir déi di nit direkt wëssen wat dat ass, d’Walz, oder d’Gesellewanderung, sinn dräi Joer (an een Dag) an deenen ee Gesell ier en d’Meeschterprüfung maachen däerf duerch d’Land reest. Hee reest vu Stad zu Stad, ëmmer zu Fouss oder per Anhalter a schafft wou en eben Schaff fënnt fir friem Gebraich a Regioune kennen ze leieren a vläicht dat eent oder anert baizeleieren. Sou gi Gesellen vun all Handwierk an hirer traditioneller Kluft och haut nach op d’Walz, réischt de metten hunn ech ee gesinn, a senger weider Box, mam Ouerrank a sengem Bengel.
Lo hu sech zwee Studenten vu Weimar geduecht dass si dat fir hiert Diplom och maachen. Si studéieren visuell Kommunikatioun a versti sech als Designer och als Handwierker a reesen ab Enn Juli zwar fir nëmmen 10 Wochen, mee ëmmerhin, duerch Däitschland a wëllen probéieren mat hiren Iddien Firmen weiderzebréngen. Ech fannen dat ass en interessante Projet an eng flott Iddi, a wäert op Facebook kucken wei sie weiderkommen. Kuckt wei si sech dat virstellen a wat si wëllen erreechen (a sot mer ob et iech och sou geet oder ob et u mär läit, mee ech fannen dass dee Blonden ausgesäit wei de Neil Patrick Harris).
Hei um Blog ass et mol rëm eng kéier roueg. Jiddereen huet grad aneres ëm d’Oueren, an eigentlech misst ech och grad schaffen, mee hei an der Bibliothéik léisst et sech och gutt bloggen.
Wat ech grad a mengem Reader fonnt hunn an iech weise well ass ee wonnerschéine Video vum Jean-Sébastien Monzani, dee, wéi ech erausfonnt hunn ee Schwäizer Graphikdesigner a Photograph ass. Hien huet sech mat Geheimnisser beschäftegt, dei jo jiddereen huet, a fuerdert den Zuschauer op ee Geheimnis mat him ze deelen, op eng léif a witzeg Art a Weis. An et ass schéin wei ee mierkt wat engem alles an de Kapp kennt.
An iwwregens, fir dei di am Summer mol ee Nomëtten nit wëssen wat se solle maachen, gitt an de Mudam. D’Sketches of Space Ausstellung ass sou eppes vun kuckenswäert (bis de 19. September), besonnesch d’Installatioun vum Raffaella Spagna an Andrea Caretto, mee wierklech, si sinn all derwäert.
Net vun doheem ze bloggen, an zemools wann ee schon ee bis déi aner 12 Patt eran huet, ass meeschtens zimlech komplizéiert. Ma trotzdem hunn ech mech engem Service u meng Lieser ausgesat, deen ech lo gefällegst och anhale sollt.
An awer muss ech mech kuerz halen, well en Donnerwieder opzitt, an ech als almoudesche Kärel an deem Moment léiwer de PC ausmaachen. Ech tippen op enger Azerty Tastatur, wat et och net wierklech méi einfach mécht. Ma bon, en einfacht Spill haten d’Spuenier och net, wei se verdengtermoossen fir déi éischt Sensatioun vum Tournoi gesuergt hunn a géint d’Schwäiz verluer hunn. D’Spuenier waren zwar de ganze Match aktiv, ma et war kaum zwéngendes an hiren Aktiounen dobäi. Egal wei, dëst Resultat, war genee dat, wat dësen Tournoi nach gebraucht huet.
An den Owend ass dunn dat geschitt, wat dësen Tournoi absolut net gebrauche konnt, an zwar hunn d’BafanaBafana verluer. Et ass dat geschitt wat oft mat afrikaneschen Ekippen geschitt, wa se e klengt Erfollegserliefnis hunn: se fänken u Quatsch ze spillen. Virun allem natierlech den SiphiweTshabalala, deen sech wuel sou iwwert säin Gol gefreet huet, dass en onbedéngt nach ee schéisse wollt an domat d’Spill vun der Ekipp an der éischten Halschent zerrass huet. Et ass just gutt, dass se de leschte Match just nach géint Frankräich spille mussen an net geint eng Ekipp vum Kaliber vu Mexiko oder Japan. Do bleiwen nach all Chance bestoen.
Wat awer wierklech haut festzehale war, war den 1:0 vu Chile an hir Spillweis. Ech hu se virum Tournoi als Kandidat fir d’Halleffinale bezeechent a fille mech lo och bestätegt. Wa se nach e bësse méi effektiv spillen, kennen se wäit kommen.
Eppes wat un dësem Tournoi well endlech och opdaucht ass d’Kritik un den Arbitteren, an während ech net denken, dass bis well katastrophal Entscheedunge getraff gi sinn, well ech eppes bemängelen, wat reng objektiv besser lafe misst. Ech fannen dass insgesamt komesch Decisiounen an der Bewäertung vu giele Kaarte getraff ginn. Dat kann un enger Virgab vun der FIFA leien (bei där et ëmmer gutt ass als éischt mol d’Schold ze sichen), kann awer och just um Feelen vun enger kloerer Linn bei den Offizielle leien.
Held vum Dag: Gelson Fernandes, Schwaiz
Beschte Spiller vum Dag: Diego Forlan, Uruguay
Schlechteste Spiller vum Dag: David Silva, Spuenien
Geschriwwen den 16/06/2010 vum Chris28 Kommentaren
Iwwer zwee Matcher kann ech bis ewell haut beriichten, an während weder nach grouss Highlights waren, haten se awer allebéid genuch ze bidden fir souwuel mäin taktescht Häerz, wéi och den Deel vu mir, deen déi grouss Emotioune gär huet, z’entzécken.
Neiséiland géint d’Slowakei an Portugal géint d’Côte d’Ivoire waren an deem Sënn gutt, ënnerhalsam Matcher, an och d’Resultater waren zimlech no mengem Goût. Vue dass ech awer an de Preparatiounen fir meng Vakanz sinn (a meng Artikel ëmmer geschedulet sinn), hunn ech net wierklech vill Zäit mer Gedanken iwwer de Fussball u sech ze maachen. Dofir gëtt dat hei och eng kierzer Versioun vum WM-Tagebuch.
Uspriechen wëll ech dofir kuerz d’Nörglerei vu Leit, déi sech net fir Fussball interesséieren. Ech ka mer virstellen, dass et enorm nerveg si kann, wann jiddereen sech mat eppes beschäftegt, wat engem komplett egal ass. Dofir hunn ech kee Verständnis. Ech kann och verstoen, dass munchereen sech un der Weltmeeschterschaft reift, well d’FIFA eng Grupp vun Drecksäck ass, déi Problemer cachéieren an sech permanent wëlle profiléieren.
Wat ech allerdéngs net akzeptabel fannen, si Leit, déi de Sport u sech kritiséieren. Du muss en net interessant fannen, dat seet keen. Mä ech fannen Tennis zum Beispill net interessant, an hunn trotzdem enorme Respekt virun Leit wéi dem Rafael Nadal oder Serena Williams. Well se an eppes gutt sinn, wou grousst Talent an Disziplin gefrot ass. Genee sou steet et mam Fussball. Wat fir eng kierperlech Fitness ee brauch fir en 90minuteg Fussballmatch duerchzestoen, däers schénge sech vill Leit net bewosst ze sinn. Et leeft een 9 bis 12 Kilometer de Match, an dat net duerchgoend, mä mat permanente Rhythmuswiessel. Dann ass et säuschwéier de Ball ze beherrschen, eppes wat sech viller net virstelle kënnen.
Kuckt et emol sou: ech schätze mech selwer als en duerchschnëttlech gudde Fussballer an, hunn an de Jugendekippen ëmmer vun Ufank u gespillt. An d’éischt Ekipp vu mengem Veräin hunn ech et awer net gepackt. E Spiller zu Iechternach spillt an der drëtthéchster lëtzebuergescher Klass, also gëtt et a Lëtzebuerg selwer nach eng Kéier wesentlech besser Spiller. Dës packen et awer net an d’Ausland, sou wéi zum Beispill de Jeff Strasser oder de Mario Mutsch. Déi packen et dofir zum Beispill net fir bei engem gudde Veräin ze spillen. Do gëtt et also nach emol grouss Ënnerscheeder am Niveau. An dann iergendwann kënnt ee bei Leit wéi Xavi, Drogba, Messi, Cristiano Ronaldo, Schweinsteiger, an et freet een sech wéivill Talent déi mussen hunn. Et stécht also enorm vill Aarbecht hannert engem Fussballspiller.
Et also als lächerlech z’empfannen, dass “22 Männer engem Ball nolafen”, sorry, mä déi Astellung kann ech net eescht huelen. Net aus dem éischte Grond, an och net, well souvill Mënschen sech duerch de Sport begeeschtere loossen an doranner Inspiratioun fannen. Den Didier Drogba an d’ivoresch Nationalekipp hunn e grousse Bäitrag zum Armistice an der Côte d’Ivoire 2005 geleescht, an deem se gutt Fussball gespillt hunn. Fussball ass net lächerlech. Et huet eng grouss Bedeitung fir d’Leit. Net fir jiddereen, mä déi wäerten dee Moment jo hoffentlech genuch Interessen hunn, dass se dem Trubel vun der WM aus dem Wee goe kënnen, ouni sech ze langweilen. Dëst net ze kënnen, dat wier, nujo, lächerlech.
Disclaimer: Heimat ass kee perséinlech ugeschwat. Et trëfft op ze vill Leit zou, als dass et sou si kéint.
Held vum Dag: Winston Reid, Neiséiland
Beschte Spiller vum Dag: Cheik Tioté, Côte d’Ivoire
Schlechteste Spiller vum Dag: se waren all okay.
Weblink vum Dag: Das unfassbar kompetenzfreie WM-Tagebuch
Dir frot iech vläicht, wat wëll déi wilkürlech ausgewielten Rei vu Fussball-Resultater hei virun dem Artikel? Gutt Fro. D’Äntwert ass awer och genee sou séier parat. Et sinn d’Resultater vun italienesche Virronnematcher géint amerikanesch Ekippen zënter 1982. Wéi der gesitt, hu se (bis op 1990 am eegene Land géint d’USA) ëmmer gläicht gespillt. En anert Resultat, wier also guer net dra gewiescht.
Dovun ofgesinn war Italien géint Paraguay de beschte Match, deen ech bis ewell bei der WM gesinn hunn. D’WM-Touristen ënnert iech wäerte lo just hir Vuvuzelas verschléckt hunn, wéi se dat gelies hunn, well ech net geschriwwen hunn, dass Däitschland géint Australien de beschte Match war. Mä fir mech ass e gudden – am Géigesaz zu engem kuckenswäerte – Match, een an deem béid Ekippen sech op engem ähnlech staarken Niveau befannen. Dat war bei Italien a Paraguay op jidfer Fall esou. D’Qualitéite vun den Teams ware méi wéi erkennbar, an dass et nach weidert Steigerungspotenzial bei allen 28 agesate Spiller gëtt, ass och villverspriechend.
Absolut näischt versprach hunn souwuel Japan a Kamerun. Während ech mech iwwer d’japanesch Victoire e bësse gefreet hunn, well déi manner katastrophal Ekipp gewonn huet, froen ech mech wat der Däiwel sech d’Traineren vu béiden Ekippen bei deenen Opstellungen geduecht hunn. Et ass mer einfach onerkläerlech, mä erkläre muss mer wuel och kee méi et, well déi zwee Länner lo wuel nach je 6 Punkten un Holland an Dänemark ginn, an dann dierfen se et a Brasilien rëm probéieren.
Zum Match Holland géint Dänemark bleift net vill ze soen, ausser, dass wuel den Eljero Elia nächste Kéier vun Ufank u spillt. D’hollännescht Spill war laang zerfuer an ass wierklech réischt passabel ginn, wéi d’Dänen hinnen den 1:0 geschenkt hunn. Mä an engem éischte Match muss een och wierklech nach net brilléieren.
No menger Rage op de Bela Rethy an der KMH-Affär hunn ech haut, no deem ech et nach emol bei ARD an RTL probéiert hunn, decidéiert d’Matcher um Belsch ze kucken. Dat war eng gutt Entscheedung, well se do wierklech einfach net sou domm hir sabbelen.
Held vum Dag: Daniele de Rossi, Italien
Beschte Spiller vum Dag: Eljero Elia, Holland
Schlechteste Spiller vum Dag: Benoit Assou-Ekotto, Kamerun
Weblink vum Dag: Schwarze und Weisse op 11Freunde.de
All Dag während der Weltmeeschterschaft schreift de Chris iwwer Fussball, d’WM a wéi hien se erlieft.
Hätten d’Englänner op den Dizzee Rascal gelauschtert a just bëssen souvill Asaz wéi hien, dann hätten se och gëschter gewonnen obwuel hire Golkipp net gutt genuch fir Luna Uewerkuer ass. Mä bon, ech zitéiere mäi Brudder: “Déi lescht Ekipp, déi op enger WM 1:1 géint d’USA gespillt huet ass Weltmeeschter ginn.” Wëllen d’Englänner dat packen, mussen se sech awer e bëssen um Rimm rappen, denken ech mol.
Um Rimm gerappt huet sech den Diego Armando Maradona, an ass zum Match komm. Net dass dat sou iwwerraschend wier, mä et hätt och kënnen anescht kommen. Säi legitimen Nofolger Lionel Messi huet an deem Match geschaten 172 Golchance gehat. Ouni ze treffen. Mä dofir haten d’Argentinier jo e Verteideger dee getraff huet.
Och getraff hunn zwee Koreaner – an dat huet mer richteg gutt gefall.Et muss een déi Südkoreaner einfach gutt fannen, denken ech. Nach besser hu mer allerdéngs meng 8 nei Panini-Biller gefall, déi ech haut krut, woumat mer well bei 32 feelende Biller wieren. Wat zimlech gutt ass op menger Panini/Coolheet-Skala, denken ech. Besser op alle Fall wéi d’Rap-”Analys” vu Blumentopf op ARD, déi dës als hip duerstelle soll. Et wëll einfach net a mäi Kapp eran firwat déi Däitsch ëffentlech rechtlech net verstinn, dass een net mat deem wat virun 10 Joer interessant war, lo punkte kann. Dat Onverméigen momentan Trends z’erkennen an sech ze änneren ass eigentlech scho bal rëm eng interessant soziologesch Studie wäert, déi ech opgrond vu mengem Desinteresse u Soziologie ni maache wäert.
De Match Algerien-Slowenien wäert ech haut verpassen, well Mammendag ass, an ech e bëssen e gudde Jong sinn a mat menger Mamm iesse ginn. D’Daumen ginn awer menge Kölner Novakovic a Brecko gedréckt. An muer schwätze mer dann driwwer ob ech dem Jogi Löw säi Schal richteg getippt hunn, ech soen: beige.
Depp vum Dag: Robert Green, England
Beschte Spiller vum Dag: Park Ji-Sung, Südkorea
Schlechteste Spiller vum Dag: Angelos Charisteas, Griechenland
Weblink vum Dag: Warten auf die Damenwahl bei 11Freunde.de
An de Kommentaren zu mengem éischte WM-Tagebuch huet den Joël sech onglécklech doriwwer gewisen. Sou eppes hat ech mer deelweis schon erwaart. An dofir ginn ech da lo och senger Fuerderung no nees iwwer Filmer ze schreiwen an eng Idee ze ginn, wat een dëse Summer a Lëtzebuerg ënnerhuele kann. Eppes wat ech jidderengem recommandéieren ass dat, wat ech e Mëttwoch gemaach hunn, nozemaachen. De Witz ass: déi genial Kombinatioun war net gewollt, mä ass mer spéider réischt bewosst ginn.
Als éischt sinn ech no fënnef Joer nees eng Kéier op Klierf gefuer fir mer dem Edward Steichen seng faszinant Fotosaustellung “Family of Man” ukucken ze goen. Während d’Fotoen natierlech immens sinn (ech sinn keen Expert doran), ass dat wat mech am meeschten dru begeeschtert natierlech d’Kompositioun wéi d’Fotoen nieftenee gesat ginn. Eng Foto ka brillant sinn, all d’Fotoen niefteneen kënnen engem den Otem huelen. Dat ganzt huet ouni Zweiwel eppes Poetesches, an et erënnert mech un eng vu menge léifsten Zeenen aus Das Leben der Anderen an där et ëm d’”Sonate vom guten Menschen” geet. Wien “Family of Man” gesinn huet, a verstan huet, kann eigentlech kee schlechte Mënsch méi sinn. Well en d’Schéinheet an d’Faszinatioun vum Wiese Mënsch op dem Hannergrond vun engem Planéit, dee sech permanent beweegt, erkenne muss.
Dass ech Owes als éischt dem Alfonso Cuarón säin Children of Men an dunn säin Y Tu Mamá Tambien gekuckt hunn, war net geplangt, mä éier spontan. Dass ech mer domat awer e gewësst Leitmotiv fir den Dag ginn hunn, ass mer séier kloer gewiescht. Och beim Cuarón setzen sech Biller zesummen, déi alleng geholl interessant sinn, mä zesummegesat eng Kraaft entwéckelen, déi sensationell ass. Et ass genee sou wichteg ze kucken, wat an der éischter, wéi an der zweeter Rei geschitt – well de Cuarón a senge Filmer ëmmer e gewëssen Humanismus ausdréckt, an deem en Respekt fir de Mënsch huet an de Wäert vun all Persoun wëll eegestänneg behandelen. Et muss net alles awer beim Cuarón a Bild a Wuert ausgedréckt ginn, villes gesäit ee just wann ee genee, oder och zwee Mol hikuckt.
An dach, ass de Message vun enger schéiner Mënschheet, déi et ze erhalen a verbessere gëllt an den dräi Saachen evident egal wéi subtil oder eendäiteg se et heiansdo weisen. Wann der eng Kéier Zäit hutt an net wësst wat ze maachen, setzt iech an den Auto, fuert op Klierf, fuert rëm heem a kuckt déi Filmer. Dir wäert et net bereien.
