D’Lëtzebuerg Privat huet Wand dovu kritt, dass aus Lëtzebuerger Fördermëttelen dem Tanya Wexler säi Film Hysteria finanzéiert gett. D’Reegel ass relativ einfach: wann een an engem Land e Film mécht, kritt een do Ënnerstëtzung, an dat ass a ville Länner sou. Dat ass och verständlech, wëll dat wat e Land dovunner huet ass bal ëmmer vill méi héich wéi dat wat se investéieren, Film ass e lounend Geschäft, och fir Investoren. Dofir ass et och gezielt Desinformatioun ouni Argumenter, Filmfinanzéierung als einen solchen Unfug ze bezeechnen.

Dobäi kommen déi üblech Mängel: D’Lëtzebuerg Privat ass sech net eenz, ob de Film Hysteria oder Hysterie heescht, an och net capabel, den Numm vun der Regisseurin richteg ze schreiwen.

Da stellt sech fachmännesch d’Fro, ob esou e Film (et geet em d’Erfindung vum Vibrator) kéint erfollegräich sinn, well d’Dreihbuch soll flaach sinn an keng Spezialeffekter am Film sinn. D’Kalitéit vun engem Film un Spezialeffekter unzeman, ass e graffe Grëff doniewt, an dat se d’Dréihbuch gelies hunn bezweifelen ech – a suguer wann, Lost In Translation haat och keen Dréihbuch.

Da stellt den Artikel fest, dass d’Schauspiller zwar gutt sinn, awer de Film floppe wäert, ausser wann en eng Comédie wier - Doch dies ist nicht vorgesehen. Hätt de Schreifkrëppel vun der Privat just eng Kéier an den Internet geluusst, hätten se kënnen nooliesen, dass et eng Rom-Com gëtt, eng Romantik-Comédie.

Oofschléissend gëtt das festgestallt, dass Lëtzebuerg ëmmer rem banal Projeten fördert. Dat ass deelweis wouer, villfach awer net. An, d’Suen kommen awer hei un, ob de Film floppt oder net. Ass do also eppes falsch drun? Dësen miserabel recherchéierten Artikel mecht just Angscht virun Filmförderung, wou eigentlech guerkeng bräicht ze sinn.