De Simon Cowell, dee Mann deen d'Chrëschtdags-Charts sou virausséihbar mecht wéi d'Wahlen an Nordkorea

Pianocktail mecht keng cheesy Chrëschtdags-Posts, mä dofir wollt ech iech eng kleng Anekdot zielen, wat grad a Groussbritannien geschitt ass:

Eng vun de populärsten TV-Show momentan ass The X Factor, wat graff sou eppes ass wéi “Das Supertalent”. An der Jury sëtzt ënner anerem de Simon Cowell, dee soueppes wéi de Pendant zum Dieter Bohlen ass: en dommt Aarschlach (Pianocktail, dee politesch net ëmmer korrekten Blog), deen awer eng gutt Hand fir Trends an Popmusek huet.

Säit Joeren ass et eng Traditioun, dass déi éischt Plaatz an den Singlecharts fir Chrëschtdaag vun der aktueller X-Factor Single beluecht gett. Et gëtt och chart-technesch en allgemengen Konsenz, dass d’Chreschtdaagstopsingle déi wichtechst Chartplatzéierung am Joer ass. Sou sollt dat dann och desst Joer sinn.

Wann sech net am Internet zwee clever Leit zur Aktioun “Rage Against the X-Factor” zesumme gedoen hätten, an op Facebook, Twitter an Blogs Leit dozou motivéiert hätten, d’Rage Against The Machine Single “Killing In The Name Of” ze kaafen (fir déi, mat manner Popbildung: dat Lidd huet déi ikonesch Zeil “Fuck you, I won’t do what you tell me”) ze kaafen, an ze probéieren desst 1992er Meeschterwierk op d’Plaz 1 ze pushen.

An se hunn et gepackt. Epic win.