Lo geet et a méi klenge Schrëtt virun, vu dass de Gros jo gepackt ass. Mee ech weess net, ob déi hei 10 jidderengem sou gutt gefalen, wéi déi 25 virdrun.

#100 Badly Drawn Boy – A Minor Incident
En Abschiedsbréif vun enger Selbstmörderin un hiere Jong a Liddform, komponéiert fir d’Verfilmung vum Nick Hornby séngem “About a Boy”. Den Text ass (natierlech) fierchterlech bedréckend, mee sensationell gutt. D’Lidd ass einfach wonnerschéin an traureg.

#099 The Fratellis – Chelsea Dagger
Déi Glasgow-Hymn. Champions League Match 2006 am Celtic Park. Celtic spillt géint Manchester United, Schottland géint England, natierlech eng gewëss Brisanz. 90. Spillminut, et steet 0:0, de Shunsuke Nakamura trëtt zum Fräistouss un a setzt dem Edwin van der Sar de Ball an d’Kräiz. Celtic klappt United a wéiee Lidd gëtt gespillt? Genee “Chelsea Dagger” vun de Fratellis, déi säitdeem onstierwlech sinn. Just witzeg, dass sie et réicht eng Woch méi spéit gewuer gi sinn, well se sou haart virun der Telé gebläert hunn, dass se net matkruten, dass hiert Lidd gespillt ginn ass.

#098 A-Ha – Take on me
Op 3e hunn ech mol mam Thorben eng Wett gema vu wou A-Ha wieren, ech duecht se wieren aus Norwegen, heen aus Schweden. All Mënsch huet dem Thorben Recht ginn. Just Wikipedia war richtegerweis der Meenung se wieren aus Norwegen, wouduerch ech e Mini gewonn hat. Mee net dowéinst, mee wéinst der immenser, engem net méi aus dem Kapp goender Poppegkeet (jo, ech hunn dat Wuert grad erfonnt) steet dëst Lidd op Plaz 98 vu méngem Countdown.

#097 Franz Ferdinand – Take me out
Als Ursprong vun der neier Britpopwell gi Franz Ferdinand gäer bezeechend. Dat kann een als Luew, wéi och als Kritik gesinn. Mee eppes muss een hinne lossen, et geléngt hinne Meedercher a Glücksbärchis zum Danzen ze bréngen. An ech son et ëmmer rem gäer, den éischten Deel vum Lidd ass besser wéi den zweeten, an et ass eng Schan, dass et DJe gëtt déi den éischten Deel einfach wegschneiden. Dat ass dach net serieux.

#096 Gang of Four – Damaged Goods
Ha, dat kennt lo kee Schwäin, huelen ech un. Gang of Four sinn déi, déi wi Bloc Party geklong hunn, wéi et nach keng Bloc Party gouf. Alles verstan? Souzesoen si se also eng vun hieren Inspiratioune gewiescht. Immens, gell?

#095 Faithless – Insomnia
An do scheeden sech lo wuel d’Geeschter. Fir mech als bekennenden Dänzer ass “Insomnia” su ongeféier DAT elektronescht Lidd. Et kann een driwwer denke, wat ee wëll, mee ech denke jidderee muss zouginn, dass enorm vill kreativ Kraaft an deem Lidd stëcht, wat op Drogen bestëmmt den Hummer ass. Mee dat muss ech nie rausfannen. Egal Faithless top, “Insomnia” tiptop.

#094 Johnny Cash – Folsom Prison Blues
Ach jo, den Johnny Cash huet e Mann ze Reno erschoss, nëmme fir e stierwen ze gesinn. Dat son net ech, dat séngt hien. Ech fannen et just immens, dass en et séngt.

#093 The Monkees – I’m a believer
Dat ass rem sou en typescht “Life Time – The Sound of the Sixties”-Lidd, wat een als Kand ëmmer an de Reklammen op Eurosport gesinn/lauschtert huet. Rem eng Kéier, d’Lidd ass kee Konschtwierk wéi soe mer Saache vu Sigur Rós (vu dass déi jo momentan everybody’s darling sinn), mee einfach nëmme fein zum Danzen, an dobäi drénken.

#092 My Bloody Valentine – Sometimes
Lo komme mer zum Konschtwierk. “Loveless” vu My Bloody Valentine ass ee vun de beschten Alben iwwerhaapt, do gëtt et näicht ze soen. “Sometimes” ass d’Goldstéck vun deem Album a gewënnt nach u Schéinheet wann d’Sofia Coppola et mat Biller vun Tokyo ënnerleet. Sofia Coppola ass immens, My Bloody Valentine och, ech kann et net oft genug soen.

#091 U2 – Beautiful Day
Dat Lidd ass einfach eppes ganz Besonneges. All Mënsch ass glécklech wann en et héiert, denken ech. Oder? An iwwregens, dobäusse schéngt grad d’Sonn. Dat passt dach: it’s a beautiful day!